بازی سایپا و تیراختور همانطور که پیش بینی می گردید آمیخته با حواشی و مسائل متعددی بود. همانطوری که از قبل نیز مشخص بود قرار داشتن سایپا در بحران و داده شدن اولتیماتوم به مایلی کهن که نتیجه نگرفتنش در این بازی آخرین حضور وی بر روی نیمکت سایپا خواهد بود؛ تلاش تیراختور برای صعود به رده های بالای جدول و تحکیم و تثبیت جایگاهش و عقب نیفتادن از قافله مدعیان؛ و عزم هواداران تورک تیراختور برای فتح ورزشگاهی دیگر در کشور که اینبار قرعه به نام انقلاب کرج افتاده بود؛  حساسیت این بازی را فوق العاده بالا برده و آن را به یک مسابقه ویژه و سرنوشت ساز برای هر دو طرف تبدیل نموده بود. همه موارد گفته شده قابل پیش بینی بود اما به جرأت می توان گفت که کمتر کسی فکر می نمود که برف، بوران، وزش شدید باد و غرش صاعقه های خطرناک، حساسیت این بازی را صدچندان نموده و اتفاقات آن را کاملاً تحت الشعاع خود قرار دهد. طبیعی بود که به دلیل جایگاه متزلزل سایپا در جدول، خطر سقوط آزاد این تیم به رده های انتهایی جدول و بر لبه تیغ قرار داشتن محمد مایلی کهن حساسیت این بازی برای سایپا به مراتب بالاتر از تیراختور می باشد. این بازی آغشته با التهابات و مسائل بحث برانگیز زیادی بود. اوضاع متلاطم جوی، قطع شدنهای مکرر برق ورزشگاه، فشارهای کادر فنی تیم سایپا بر روی داور بازی و تزلزل، تأثیرپذیری و عدم ثبات البرز حاجی پور قاضی مسابقه در تصمیماتش، اوضاع این بازی را بهم ریخته تر نمود. مشخص بود که سایپا به دلیل شرایط خاص خود یک بازی انتحاری را در دستور کار خود قرار خواهد داد و از همان لحظه اول بازی حملات متعددی را بر روی دروازه تیراختور سازماندهی نمود و البته در موارد زیادی این حملات توسط تیراختور نیز پاسخ داده شد. در شرایطی که بوران، ریزش شدید باران و غرش صاعقه های شدید در ورزشگاه ادامه داشت سایپا در دقیقه 77 توسط امین منوچهری به گل رسید. در این دقایق اوضاع جوی به قدری بد و خطرناک بود که در دقیقه 80 داور بازی رأی به تعطیلی بازی داد ولی بعد از این تصمیم وی، تحت تأثیر نعره های گوشخراش سرمربی و بازیکنان سایپا، با نظر نماینده فدراسیون بازی ادامه یافت و در نهایت بازی با برتری 1-0 سایپا به پایان رسید ولی این تازه نقطه شروعی بر حرف و حدیثهای پیرامون این بازی بود.

آقای مایلی کهن در مصاحبه بعد از بازی در مقابل سؤالی که از وی پرسیده شده بود که چرا بعد از رأی داور به اتمام بازی بر سر وی فریاد می کشیدی با گرفتن ژستی فاتحانه بعد از بردی که با چنگ و دندان و گردنکشی بدست آورده بود، طبق معمول با قیافه ای حق به جانب بیان نموده بود که من چیزی نگفتم فقط به داور بازی گفتم که در این زمین نه تنها این بازی، بلکه دو بازی بعد از این نیز می تواند انجام گیرد! آری، جناب مایلی کهن به دلیل در خطر سقوط آزاد قرار گرفتن شما و تیم تحت رهبریتان، در این زمین صد بازی دیگر نیز می توانست انجام شود تا گزندی به شما نرسد! آقای مایلی کهن وضعیت شما بقدری بهم ریخته بود که حتی اگر آب از سر بازیکنان نیز عبور می نمود باز هم اعلان می نمودید که بازیکنان «اسکی روی آب» و یا «بازی واترپلو» را شروع نمایند تا مبادا آسیبی به جایگاه شما بر روی نیمکتی که بعد از سالها ناکامی و به پشتوانه حمایتها، رانتها و با یاریگری دستهای غیبی بدست آورده اید نرسد حتی شده با راه انداختن «جنگ گلادیاتورها» در آن شرایطی که حتی قدرت دید بازیکنان نیز شدیداً تضعیف گشته بود و هر لحظه ممکن بود اتفاق دهشتناک و فاجعه باری رخ دهد. معلوم نیست که در شرایط بوران شدید و غرش صاعقه های فوق العاده خطرناک، اگر بازیکنان، تماشاگران و سایر افراد حاضر در ورزشگاه دچار صاعقه زدگی می گشتند مسئولیت آن بر عهده چه کسی بود؟ بعید می دانیم که جناب مایلی کهن که همیشه حق را به جانب خودتان نگه می دارند و با دلیل تراشی و توچیه تراشی هم که شده  خود را تبرئه و تطهیر و دیگران را محکوم می نمایند مسئولیت این فاجعه را بر عهده می گرفتند. حتی بر گردن گرفتنشان نیز آب رفته را به جوی بر نمی گرداند. آقای مایلی کهن همانطور که خودتان نیز بارها اقرار نموده اید نه فقط تیم تیراختور بلکه تمام تیمهای آذربایجان، جزو معدود تیمهایی در کشور می باشند که در زمین مسابقه فقط فوتبال بازی می نمایند و بارها نشان داده اند که از ضد فوتبال بیزارند زیرا اصولاً روح ملت تورک مثل آب زلال و پاک است و  با تمارض، تبانی، خدعه و نیرنگ و دوز و کلک کاملاً بیگانه است. آقای مایلی کهن بدست آوردن موفقیت و نگه داشتن خود در سطح اول فوتبال ایران با دست یازیدن به هر وسیله و ابزاری پسندیده نیست و همیشه اینطور نیست که هدف وسیله را توجیه نماید. شما همواره دم از اخلاق مداری و لزوم به نمایش گذاشته شدن روحیات پهلوانی و جوانمردی در میادین ورزشی می زنید و خود را مدعی شماره یک شروع گفتمان فوتبال پاک در کشور می دانید ولی موقعی که موقعیت خودتان به خطر افتاده و در شرایط سخت قرار می گیرید نوع برخوردتان با اوضاع کاملاً مشخص می نماید که همه این ادعاها صرفاً سرپوشی برای پوشش ضعفها و کاستیهایی است که برخی مربیان فوتبال کشور از آن رنج می برند. واضح است که دستیابی به موفقیت و پیروزی با سوار شدن بر گرده دیگران با هیچ اخلاق و منطقی سازگار نیست. در فوتبال ایران صحنه های جاویدانی مانند حرکت جوانمردانه امین متوسل زاده بازیکن فجر سپاسی شیراز که  با مشاهده مصدومیت دروازه بان استیل آذین، دروازه خالی را به بیرون زد و با این عمل خود نه فقط به فوتبال ایران بلکه به فوتبال جهان درس معنویت، فتوت و پهلوانی داد شاید هرگز مشاهده نشود ولی در هر بازی می بینیم که مربیانی که دستیابی به موفقیت را با هر شیوه ای مجاز می دانند پشت عبارات دهن پرکن مانند فتوت و جوانمردی، فوتبال پاک و چه و چه قایم می گردند ولی موقعی که موعد عمل به ادعاهایشان فرا می رسد ناجوانمردانه ترین نوع منش را از خود به نمایش می گذارند. در مورد جناب مایلی کهن و کنش و واکنشهای وی سخن زیاد می توان بمیان آورد فقط از باب رعایت قاعده انصاف و عدول ننمودن از اصول جوانمردی به همین مقدار بسنده می نماییم.

برای کسانی که با ویژگیهای روحی، روانی و شخصیتی این مربی همیشه ایرادگیر، پربهانه و پرادعا آشنایی دارند این اظهارنظرها هیچ تعجبی را برنمی انگیزد اما در این میان باید به حال فوتبال ایران، فدراسیون فوتیال آن و کمیته کذایی داوران آن گریست که چنین بازیهایی را اینچنین مدیریت می نمایند. البرز حاجی پور در چندین نوبت تصمیماتی اتخاذ نمود و بلافاصله تحت تأثیر اوضاع متنشج پیرامون، تصمیم خود را عوض نمود باید از کمیته داوران فدراسیون فوتبال پرسید که چرا داورانی که قدرت کنترل بازیهای چنین مهمی را ندارند برای چنین بازیهایی انتخاب می گردند؟ اگر قرار باشد که داور بازی از مربی، بازیکن، تماشاگر، نماینده فدراسیون و این و آن تأثیر پذیرفته و در تصمیمات خود تزلزل نشان دهد برای چه اینهمه آدام را برای برگزاری یک مسابقه فوتبال، آنهم در آن شرایط سخت اسیر خود می نماییم؟ می دانیم که تصمیمات داوری تأثیر انکارناپذیری در چگونگی شکل گیری نتایج بازیها دارد و وقتی در یک بازی کنترل از دست داور آن برآمده و بدست دیگران می افتد اوضاغ بغرنج تر و متنشج تر می گردد. وظیفه ناظر بازی چیست؟ مگر ناظر می تواند خارج از چارچوب قانونی در حساس ترین تصمیم گیری داور بازی نیز دخالت نموده و بنا به دلخواه خود اعلام نماید که تشخیص من این است که بازی باید ادامه یابد؟ تا آنجایی که اطلاع داریم وظیفه نماینده فدراسیون، کنترل اوضاع حاکم بر بازی و ارائه گزارش بازی به فدراسیون فوتبال می باشد و رأی به ادامه بازی دادن وی خارج از چارچوب وظایف قانونی وی و صرفاً یک تصمیم شخصی می باشد! مگر همواره قرار نیست که داور بازی حرف اول و آخر  را بزند؟

بازی سایپا و تیراختور به رغم تمامی التهابات و مسائل پیرامون آن دیگر به تاریخ پیوست. فوتبال ایران باید درسهای زیادی را از این بازی فراگیرد. به رغم مردود شدن داوری این بازی، اینبار نیز هواداران تیراختور پیروز واقعی این میدان پرحادثه بودند. تیراختور نشان داد که علاوه بر پرشمارترین و پرشورترین هواداران، پرصلابت ترین و بااستقامت ترین هواداران را نیز در اختیار دارد. هواداران تیراختور بعد از فتح تمامی ورزشگاههای کشور با حضور 20000-15000 نفری خود در آن شرایط سخت و نفسگیر باز هم دژ دیگری را در لیگ برتر فتح نموده و برگ زرین دیگری بر صفحات خالی فوتبال کشور افزودند. نیک می دانیم که اینبار نیز طبق معمول، برخی رسانه های زرد با تحریفات و شانتاژهای رسانه ای آمیخته با القائات سیاسی، با منحصر نمودن این هواداران صرفاً به تبریز قهرمان، تلاش خواهند نمود که حمایت دهها میلیونی تورکان و آذربایجانیان از تیم محبوب خود را در سایه قرار دهند ولی دیگر واقعیت بر همگان عیان گشته است و این رسانه ها خودشان نیز دروغهای شاخدار خود را باور نمی نمایند فقط بیخودی تقلا می نمایند. در آن اوضاع متلاطم جوی و در شرایطی که برف و بوران و غرش صاعقه های فوق  العاده خطرناک فضای ورزشگاه را به تسخیر خود درآورده بود باز هم این فرزندان دلاور آذربایجان پا پس نکشیده، تا آخرین لحظه تیم محبوب خود را تنها نگذاشته و با طنین شعار های «یئل یاتار طوفان یاتار؛ یاتماز تیراختور بایراقی» و «یاشاسین آذربایجان» بارها فضای ورزشگاه را به لرزه درآوردند. در شرایط ریزش شدید باران و وزش شدید باد باز هم این غیورمردان عاشق سرزمین مادری خود با ایستادگی و مقاومت خود، بوران و کولاک را شرمنده عشق خود نمودند. آری، عشق به وطن برف و بوران و طوفان و کولاک و صاعقه نمی شناسد حتی اگر از آسمان سنگ نیز می بارید بازهم این رادمردان عقب نشینی نمی نمودند. این عشق به خودی خود در گرانبهایی در وجود تک تک این غیورمردان عاشق سرزمین مادری خود می باشد و  طبیعی است که هرچقدر اوضاع متلاطم تر گردد بر ایستادگی و صلابت آنان نیز افزوده گردد. این عشق لایتناهی است، این عشق لایزال است، این عشق الهی و نعمت خدادادی است، این عشق ابدی و جاویدان است. برای این بزرگمردان با صدای بلند آفرین و دست مریزاد می گوییم و افتخار می نماییم که هوادار نیمی هستیم که پایمردی طرفداران بی شمار آن مایه غرور همگان می باشد.

آرتان آرمان

منبع: هواداران تیراختور آزربایجان