در پایگاه خبری جروزالم نیوز یادداشتی تحلیلی در این باره منتشر شده است:

در موضوع مذاکرات ایران و آمریکا، به دوحه اعتماد نکنید؛ این میانجی‌گری بی‌طرفانه نیست. قطر در تلاش است تا ایران را از شکست‌های بیشتر نجات دهد

دلایل متعددی وجود دارد که چرا انتخاب قطر به عنوان مذاکره‌کننده برای مذاکرات ایالات متحده و ایران مشکل‌ساز است. اول از همه، این کشور در طول سال‌ها به طور مداوم از حماس و اخوان المسلمین از نظر مالی و سیاسی حمایت کرده است که این امر حاکی از آن است که این کشور از منظر ایدئولوژیک متمایل به اسلام رادیکال است نه متمایل به غرب.

سال‌هاست که قطر تلاش کرده خود را به عنوان یک قدرت متوسط ​​معرفی کند، اما ابزارهای لازم و کافی برای تبدیل شدن به یک قدرت متوسط ​​را ندارد. قطر کشوری کوچک با جمعیت کم است و فاقد صلاحیت لازم برای نمایندگی از کشورهای عربی است. با این حال، از زمان بهار عربی در سال ۲۰۱۱، دوحه تلاش کرده است تا در امور داخلی لیبی، تونس و به ویژه مصر دخالت کند، علیرغم این واقعیت که قدرت‌های عربی با نفوذ مانند عربستان سعودی، امارات متحده عربی و مصر آشکارا مخالف جاه‌طلبی قطر بوده‌اند. از زمان بهار عربی و به دنبال سقوط محمد مرسی، رئیس جمهور سابق مصر، قطر تمام سرمایه‌گذاری‌های خود را در اخوان المسلمین در سراسر جهان عرب از دست داده است.

اخیراً، قطر با ایفای نقش «میانجی» بین واشنگتن و تهران، به ناجی حماس تبدیل شده است. از سوی دیگر، ایران به عنوان یک کشور شیعه، لزوماً طرفدار حماس نیست. این کشور فقط تا زمانی که اخوان المسلمین به منافع جمهوری اسلامی خدمت کند، قصد حمایت از آن را دارد.

به عبارت دیگر، ایران در این برهه از زمان از حماس در برابر اسرائیل حمایت می‌کند و نقش مهمی در حمایت از حملات تروریستی در جنوب اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ ایفا کرده است. آیت‌الله علی خامنه‌ای، رهبر سابق ایران، آشکارا اعلام کرد که دست کسانی را که مرتکب قتل عام ۷ اکتبر شده‌اند، می‌بوسد. قطر با میانجی‌گری بین ایالات متحده و ایران، در تلاش است تا از اسلام رادیکال حمایت کند، که مانع حمایت از مسلمانان میانه‌رو و دموکراسی‌های غربی می‌شود.

این میانجیگری بی‌طرفانه نیست. قطر در تلاش است تا ایران را از شکست‌های بیشتر نجات دهد. قطری‌ها همچنین مدتی است که به رهبران حماس کمک می‌کنند. قطر به حماس پناهگاه سیاسی، نقل و انتقالات مالی و حمایت دیپلماتیک ارائه داده و به عنوان حامی اصلی خارجی این گروه در عین حال به عنوان یک میانجی بین‌المللی عمل کرده است. قطر از سال ۲۰۱۲ میزبان دفتر سیاسی حماس در دوحه بوده است.

چهره‌های ارشد سیاسی حماس، مانند خالد مشعل و اسماعیل هنیه، از دوحه به عنوان پایگاه عملیاتی خود استفاده کرده‌اند. قطر طی این سال‌ها بیش از ۱.۸ میلیارد دلار به نوار غزه منتقل کرده است. در حالی که سعودی‌ها و سایر کشورهای عربی نیز پول زیادی برای کمک به غزه می‌دهند، سعودی‌ها سعی می‌کنند به مردم فلسطین کمک کنند، در حالی که قطری‌ها عمدتاً به کمک به حماس اهمیت می‌دهند و کمتر به فلسطینی‌ها اهمیت می‌دهند.

عربستان سعودی و مصر، که رهبران اصلی جهان اسلام هستند، بیشتر از حماس به فلسطینی‌ها اهمیت می‌دهند. هر دوی آنها می‌خواهند حماس منحل شود و فلسطینی‌های «میانه‌رو» قدرت را به دست بگیرند. عربستان سعودی و اکثر کشورهای عربی، به جز قطر، مخالف وجود اسرائیل نیستند.

تلاش برای میانجیگری بین ایالات متحده و ایران، سوالات بزرگی را در مورد نیات آن کشور ایجاد کرده است که بی‌پاسخ مانده‌اند. چگونه جهان می‌تواند به قطر به عنوان میانجی اعتماد کند در حالی که هدف و برنامه این کشور حوزه خلیج کمک به ایران است؟ هنگامی که عربستان سعودی و دیگر کشورهای عربی منطقه، قطر را به دلیل حمایت از اخوان المسلمین در جریان اعتراضات بهار عربی محاصره کردند، ایران تنها کشوری بود که حریم هوایی خود را برای کمک به قطری‌ها باز کرد. قطر یکی از بزرگترین مقصرانی است که باعث شد بهار عربی به موفقیت نرسد، زیرا از تعصب اسلامی حمایت می‌کند.

این کشور در طول ۴۷ سال حیات جمهوری اسلامی، برای کمک به رژیم ملاها تلاش کرده است. بنابراین، به سختی می‌توان پذیرفت که قطری‌ها در میانجیگری با ایالات متحده، واسطه‌های صادقی باشند.

کل جمعیت ایران، از جمله آذربایجانی‌های جنوبی و دیگر گروه‌های قومی-ملی، تحت ظلم و ستم ملاها در تهران قرار دارند. هیچ‌کدام از آنها نمی‌خواهند قطر به این رژیم کمک کند. این مردم می‌خواهند ترامپ به جای درگیر شدن در مذاکرات بی‌نتیجه، که تاکنون به وضوح به نفع جمهوری اسلامی بوده است، به مبارزه با رژیم بازگردد. به جای اینکه به ایران فرصت نجات مجدد داده شود، هدف باید تضعیف و سرنگونی این رژیم باشد.

(۲۷ آگوست ۲۰۲۶ / JNS)

احمد اوبالی (مخالف سیاسی و روزنامه‌نگار اهل آذربایجان جنوبی که گوناز تی‌وی مستقر در شیکاگو را تأسیس و رهبری می‌کند.)

مطالعه مقاله از لینک اصلی:

https://www.jns.org/opinion/ahmed-y-obali/dont-trust-doha-when-it-comes-to-us-iran-negotiations