اقتصاد یا به زبان ساده «روند تولید، توزیع و مصرف» حرف اول جهت رفع اساسی‌ترین نیازهای هر انسان ازجمله خوراک، پوشاک و سرپناه را می‌زند. این اقتصاد قوی است که باعث می‌شود «قدرت سیاسی» ملت‌ها در دنیا مطرح شود.

استان اردبیل با مساحت 17،953 کیلومترمربع از کشورهایی مانند کویت، لبنان، قبرس، قطر، بحرین و در کل از 99 کشور دنیا بزرگ‌تر است. اگر تولید کالای های نهایی (مصرفی) با به‌کارگیری سرمایه و نیروی کار در اردبیل افزایش پیدا کند، می‌توان گفت که در اردبیل، رشد اقتصادی اتفاق افتاده‌است.

ولی واقعیت، فاجعه‌ای است که پیش روی اقتصاد اردبیل است. نبود صادرات حتی در سطح حداقل کشوری، یعنی نبود صنایع مادر، نبود تولیدات، نبود شغل، وجود بیکاری، فقر، مهاجرت گسترده، فشارهای عصبی، روحی و سرانجام بیمارهای جسمی و... گسترش فساد و جرم و در کل افت شدید «سطح رفاه مردم».

رئیس مرکز پژوهش اتاق بازرگانی اردبیل، سهم اردبیل از صادرات غیرنفتی ایران را کمترین میزان ممکن اشاره کرد. در این میان، سهم صادرات صنعتی با تکنولوژی بالا نیز بسیار ناچیز اعلام‌شده است.

سهم این استان از صادرات غیرنفتی ایران، فقط «یک‌دهم درصد» است. طبق اظهارات محمدحسن زاده؛ بر اساس جمعیت استان اردبیل، سهم اردبیل از صادرات ایران، حداقل می‌بایست 1.65 درصد می بود.

به جدول ذیل توجه فرمایید. اگر کل صادرات غیرنفتی ایران را 100% در نظر بگیریم، بر اساس اظهارات خود مقامات حکومتی ایران، اردبیل باید «حداقل 1.65 درصد» از کل سهم صادرات ایران را از آن خود می‌کرد:

در بررسی نقاط قوت و ضعف صادرات استان اردبیل مشاهده می‌شود که صادرات اردبیل روندی به‌شدت کاهشی و نگران‌کننده دارد. اردبیل فقط از 6 درصد سهم خود (یعنی فقط از 6 درصد 1.65 درصدی خود)، آن‌هم فقط در بخش کشاورزی و محصولات باغی و دامی صادرات انجام داده است.

صنایع تولیدی با تکنولوژی بالا و مدرن و شرکت‌های خدماتی، صنعتی و صادراتی سهم کمتری دارند. سهم این صنایع تولیدی آن‌قدر ناچیز است که توسط مسئولان حاکمیت ایران اعلام نمی‌شود. درواقع بیشتر سهم صادرات ناچیز اردبیل فقط به «بخش کشاورزی» تعلق دارد.

بر اساس نوشته مهرنیوز، در 9 ماهه نخست سال 1396، از اردبیل 28 میلیون دلار صادرات شده است، یعنی فقط یک‌دهم درصد:

اگر اردبیل از تمام جمعیت بالای 18 سال خود به‌عنوان نیروی کار فعال و اهرم فعال اقتصادی در صنایع تولیدی استفاده می‌کرد؛ این میزان باید به صادرات حداقل 1.65 درصد یعنی، 170 میلیون دلار در طی 9 ماه گذشته می‌رسید. 

اردبیل در سایه عدم تخصیص بودجه و سرمایه‌گذاری در بخش تولیدات، فقط از یک‌دهم درصد، یعنی فقط از 6 درصد کل سهم خود در صادرات، به استان اردبیل ارز «پول» آورده است:

حاکمیت تهران با عدم توجه به حوزه تجارت و عدم سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها وضعیت اقتصادی ناخوشایندی را برای این استان رقم‌زده است. اردبیل به دلیل نامناسب بودن امکانات گمرک اردبیل و بیله سوار، ضعف در محیط کسب‌وکار، با قوانین نامرئی نژادپرستانه و تبعیض‌آمیز مواجه می‌باشد.

استان اردبیل حدود 70 معدن گچ، آهک، مرمریت، تراورتن، گرانیت، سیلیس، باریت، آهن و... دارد. تمامی کانی‌ها و مواد خام استخراج‌شده معادن بدون تأسیس کارخانه‌های تولیدی و صادراتی در اردبیل، توسط حکومت ایران استعمار می‌شود.

کانی‌های استخراج‌شده به‌صورت خام و بدون هیچ مالیات و سودآوری برای اردبیل، توسط کامیون‌ها به سمت شهرهای مرکزی ایران حمل می‌شوند و در آنجا با تولید و ایجاد اشتغال برای فارس‌ها، تبدیل به کالای مصرفی جهت صادرات و سودآوری برای شهرهای مرکز ایران می‌شوند.

حکومت ایران، با برنامه‌ای هدفمند و نژادپرستانه و با عدم تخصیص بودجه‌های کلان در اکثریت بخش‌های تولیدی شهرهای آذربایجان جنوبی در تلاش است، اقتصاد ترک‌های آذربایجان و درنهایت هویت آنان را به زوال بکشاند.

استان اردبیل یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری، طبیعی، تاریخی و توریستی آذربایجان را داراست که باوجود کوه سبلان «ساوالان»، زیباترین پوشش گیاهی و حاصلخیزترین خاک برای صنایع مدرن کشاورزی و تولیدی می‌تواند بین 99 کشور دنیا هم اندازه خود، موفق باشد.

به بیان دیگر، اردبیل می‌توانست و می‌باید دروازه اقتصادی آذربایجان جنوبی به‌سوی کشورهای پرمصرف کننده CIS (کشورهای مشترک‌المنافع: آذربایجان شمالی، روسیه، اوکراین، تاجیکستان، ترکمنستان، ازبکستان و...)، قفقاز و اروپا باشد.

گونازتی‌وی

رعنا – فاخری آغدام