گوناز تی وی: به گفته رئیس مرکز تحقیقات ایدز در ایران، طبق مطالعه‌‌ ای روی یک هزار کودک کار در تهران، بیشترین میزان شیوع ایدز در کودکان کار و خیابان بین سنین ۱۰ تا ۱۸ سال است و بیشترین راه ابتلا در بین این کودکان، تجاوز جنسی هم بین دختران و هم بین پسران بوده است.

خردادماه سال جاری، یک کودک ۱۱ ساله دختر، توسط ۶ مرد مورد تجاوز و آزار جنسی قرار گرفته است. گفته می شود این ۶تن معتاد به مواد مخدر شیشه بوده و در زیر پل یکی از بزرگراه های تهران، دست به این کار زده بودند.

به گزارش گوناز تی وی به نقل از رکنا، خردادماه امسال، ۶معتاد شیشه ای که شرایط و قرائن گواه آن بود که در جریان ارتکاب عمل شنیع خود در شرایط طبیعی نبوده اند و از حالت عادی خارج شده بودند، به یک دختر ۱۱ ساله تجاوز کردند.  

دکتر مینو محرز، رئیس مرکز تحقیقات ایدز در ایران اعلام می کند «طبق مطالعه‌‌ای روی یک هزار کودک کار در تهران بیشترین میزان شیوع ایدز در کودکان کار و خیابان بین سنین ۱۰ تا ۱۸سال است.»

همچنین بنابر اظهارات وی «بیشترین راه ابتلا در بین این کودکان، تجاوز جنسی هم بین دختران و هم بین پسران بوده است.»

این محقق هشدار می دهد که اگر مسئولین کاری نکنند «امکان تجاوز جنسی و اعتیاد در این کودکان زیاد شده و به ‌تبع آن ابتلا به ایدز در میان آنها افزایش می‌یابد.»

این مطالعه‌ نشان می دهد «۴ تا ۵ درصد این کودکان HIVمثبت بودند. یعنی ۵۰ کودک که بیشترشان در جریان یک اتفاق شوم، سلامت‌شان تباه شده است.»

یافته‌های پژوهش «سنجش رفتارهای پر خطر در کودکان کار و خیابان در ایران» که توسط «سازمان بهزیستی» انجام شده حاکی از آن است که این کودکان از سنین پایین با روابط جنسی آشنا می‌شوند.

این به گونه ‌ای است که میانگین سن شروع روابط جنسی در دختران، ۱۲ و نیم و در پسران ۱۳ و ۷ دهم سال است و در مجموع، ٢١ درصد این کودکان رابطه جنسی را تجربه کرده‌اند.

اهانت و خشونت از سوی مردم، «کتک خوردن»، «خفت شدن» و «آزار جنسی» از جمله تجربه‌های کودکان کار در زندگی خیابانی‌شان است که در گزارش «سازمان بهزیستی» به آن‌ اشاره شده است. 

انجمن حمایت از حقوق کودکان با بیست و یک سال فعالیت در زمینه کودکان کار و خیابان، قدیمی ترین نهاد مدنی است که در این زمینه فعالیت می‌کند. این انجمن آمارهای جامع و گزارش‌های مستندی دارد که برای کودکان کار رخ داده است. 

بشنوایی می‌گوید: «گزارش های مراکز پزشکی، گزارش خود کودکان و مردم نشان می‌دهد کودکان ما حدود تعرض و تعدی به خود را نمی شناسند؛ دایم باید به آنها گفته شود کسی حق ندارد به مسائل خصوصی شما دست بزند.»

یک فعال حقوق کودک در ایران می‌گوید: «مددکارهای ما در تنهایی‌شان به خاطر فشارهایی که به این کودکان می‌آید گریه می‌کنند. ما می توانیم بچه را التیام دهیم اما او به همان چرخه باز می‌گردد و تغییری در کار نیست. کودکان کار در خیابان‌ها بی‌پناه هستند، تعرض به کودکان کار هزینه‌ای برای متجاوز ندارند چرا که کودک کار سر و صاحب ندارد و خدا کند قانون، مردم و هر کس که دستش می‌رسد به داد بی‌کسی آنها برسد.»

گوناز تی وی

M.S