اما #پان_ایرانیستها و ایرانشهریها تمایلی به پاسداشت این روز ندارند و اگر هم در این باره سخنی گفته و یا نوشته‌ای بر قلم جاری کنند، به تناقض گویی می‌پردازند، چرا که آنها می ترسند اگر از شکوه، زیبایی و احساسات نهفته مادرانه در این زبان سخنی بر زبان آورند، بر پاسداشت و شکوفایی زبان مادری ملل و اقوام ایرانی غیر فارس، بخصوص بر زبان تورکی هم، صحه گذاشته‌اند که لازمه‌اش تحصیل به این زبان در مدارس است و آنرا در تناقض با حاکمیت مطلق زبان فارسی و در تضعیف آن در ایران می‌بینند‌؛ بر همین اساس، اگر راجع به این روز هم چیزی بگویند و یا بنویسند، یکی به میخ و یکی به نعل می زنند!

«روز جهانی زبان مادری» در سال ١٩٩٩ و به درخواست کشور #بنگلادش توسط سازمان جهانی یونسکو به این نام، نامگذاری گردید. علت نامگذاری این روز به این نام، به زمانی بر میگردد که کشور مستقل بنگلادش کنونی جزئی از #پاکستان بود و نام «#پاکستان_شرقی» داشت، اما زبان رسمی و تحصیل پاکستان (چه شرقی و چه غربی) «#زبان_اردو» بود.

مردم پاکستان شرقی که منطقه بنگلادش باشد زبان «#بنگالی» داشتند که متفاوت از زبان اردو بود. در سال ١٩۵٢ میلادی دانشجویان  دانشگاههای «#داکا» (پایتخت کنونی بنگلادش) از جمله دانشجویان پزشکی آن، تظاهراتی مسالمت‌آمیز در این شهر راه انداخته و خواستار رسمی شدن زبان بنگالی در کنار زبان اردو در پاکستان شدند که با تیر اندازی نیروهای پاکستانی، تعدادی از دانشجویان تظاهر کننده کشته شدند!

بعد از استقلال کشور بنگلادش و به درخواست این کشور، سازمان یونسکو در روز ١٧ نوامبر١٩٩٩  تشکیل جلسه داده و ٢١ فوریه را «روز جهانی زبان مادری» (international mother language day) نامگذاری کرد. این روز برای اولین بار در سال ٢٠٠٠ میلادی در  «#پاریس» پایتخت کشور فرانسه گرامی داشته شد و بعد از آن، همه ساله این روز در کشورهای  مختلف جهان با برنامه های متنوع و مختلف در مورد لزوم تحصیل به زبان مادری پاس‌داشته میشود!

برای اولین بار در ایران هم، در سال ١٣٨٢ هجری شمسی (٢٠٠۴ میلادی)  و در بیست و یکم فوریه مطابق با دوم اسفند، مراسمی در سالن «دکتر مبیّن تبریز» توسط فعالین مدنی-فرهنگی آذربایجان و همزمان در «دانشگاه علم صنعت تهران» توسط دانشجویان تورک دانشگاههای تهران برگزار گردید.

در سال ١٣٨٣ (٢٠٠۵ میلادی) ، برای گرامیداشت این روز، فعالین فرهنگی تبریز برای روز پنجم اسفند، درخواست مجوزِ برگزاری مراسم کرده و از ادیبان و محققین از شهرهای مختلف دعوت به عمل آورده بودند که  در روز مراسم، اجرای آنرا لغو کردند!

اما در دانشگاه علم و صنعت تهران، دانشجویان تورک، برای گرامیداشت این روز، توانسته بودند مجوز برگزاری را به سیزدهم اسفند ماه بگیرند که در این روز  حدود هزار نفر از دانشجویان تورک دانشگاههای سراسر تهران و نویسندگان، محققین، ادیبان و دیگر فعالین فرهنگی تورک ساکن تهران گرد آمده به سخنرانی پرداخته و بر لزوم تحصیل به زبان مادری تاکید و رسمی شدن زبان تورکی به عنوان زبان اکثریت نسبی مردم ایران در کنار زبان فارسی را خواستار شدند! در این برنامه، سخنرانی و بیانات حق‌طلبانه روانشاد دکتر جواد هئیت در ارتباط با زبان مادری تاثیر عمیقی بر حضار گذاشت!

تحصیل به زبان مادری، ابتدایی‌ترین حق انسانی است!  «روز جهانی زبان مادری» بر همه مردم جهان با زبانهای متنوع و متفاوت، بخصوص بر ملل و اقوامی که زبانشان در حصارحاکمیت مطلق یک زبان، حق تحصیل و شکوفایی ندارد و در چهار دیواری و زندان محاوره با والدین و نزدیکان محبوس است گرامی باد...!

گونازتی‌وی

SH.A