شهردار نیویورک، زهران ممدانی، دوست دارد ادعا کند که یک فعال حقوق بشر است. او در یک پست اخیر فیسبوک، بار دیگر بر حق «آزادی، امنیت و خودمختاری برای همه مردم» تأیید کرد. با این حال، او به اندازه کافی رک و صریح صحبت نمی‌کند، زیرا رژیم ایران همچنان به سرکوب مردم خود ادامه می‌دهد و تنها در ژانویه گذشته ۴۰ هزار نفر را در عرض دو روز قتل عام کرد. در حالی که ممدانی ادعا می‌کند با سرکوب معترضان توسط ایران مخالف است، در ماه فوریه، جنگ ایران را «تشدید فاجعه‌بار یک جنگ تجاوزکارانه غیرقانونی» نامید و استدلال کرد که آمریکایی‌ها خواهان صلح و بهبود اقتصادی هستند، نه تغییر رژیم.

به عبارت دیگر، ممدانی می‌خواهد رژیمی که زنان، اقلیت‌های اتنیکی، اعضای جامعه LGBTQ و سایر گروه‌های تحت سرکوب‌ را به صورت دسته‌جمعی اعدام می‌کند، در قدرت بماند. علاوه بر این، او در مورد مجموعه‌ای از مسائل حقوق بشری مربوط به ایران سکوت کرده است. به عنوان مثال، او تاکنون در خصوص محکومیت رژیم ایران هم به دلیل استفاده از بمب‌های خوشه‌ای که خلاف قوانین بین‌المللی است و هم به دلیل استخدام افراد زیر سن قانونی حتی ۱۲ سال برای خدمت در بسیج تحت فرماندهی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از سوی دیده‌بان حقوق بشر، هیچ سخنی بر زبان نیاورده است.

دیده‌بان حقوق بشر گزارش داد که در ۱۹ مارس، چهار زن فلسطینی در شهر بیت عوا در کرانه باختری کشته شدند. این سازمان خاطرنشان کرد که آنها بر اثر انفجار یک بمب خوشه‌ای ساخت ایران کشته شده‌اند. این چهار زن فلسطینی غیرنظامیانی بودند که هنگام رفتن به آرایشگاه برای تعطیلات مسلمانان به طرز وحشیانه‌ای کشته شدند. یکی از زنان فلسطینی کشته شده شش ماهه باردار بود. ممدانی که ادعا می‌کند به فلسطینی‌ها اهمیت می‌دهد، کلمه‌ای در مورد کشتار وحشیانه چهار زن فلسطینی و معلول شدن حدود دوازده نفر دیگر در حمله بمب خوشه‌ای ایران بر زبان نیاورد.

پاتریک تامپسون، پژوهشگر بحران، درگیری و تسلیحات در دیده‌بان حقوق بشر، گفت: «استفاده ایران از مهمات خوشه‌ای در مناطق پرجمعیت، خطری قابل پیش‌بینی و بلندمدت برای غیرنظامیان ایجاد می‌کند. بمب‌های خوشه‌ای در منطقه‌ای وسیع پراکنده می شوند و به همین خاطر آنها بی هیچ توجیهی نقض قوانین جنگی محسوب می‌شوند.»

شهردار فعلی شهر نیویورک در حالی که ایران بمب‌های خوشه‌ای را به کرانه باختری تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین ارسال می‌کرد، سکوت کرد. او زمانی که ایرانی‌ها موشک و پهپاد به آذربایجان، بحرین، امارات متحده عربی و دیگر کشورهای مسلمان در سراسر خاورمیانه پرتاب نمود، سکوت کرد. در واقع، ایرانی‌ها حتی تورکیه، عضو ناتو، را در بیش از یک مورد و قبرس، عضو اتحادیه اروپا را هدف قرار دادند. با این حال، ممدانی همچنان سکوت کرد.

در منطقه نخجوان آذربایجان، چهار غیرنظامی در حمله پهپادهای ایرانی به این کشور قفقاز جنوبی زخمی شدند. حمله پهپادی ایران به یک محله مسکونی در ستره، جنوب منامه، بحرین، منجر به زخمی شدن ۳۲ غیرنظامی شد. چندین کودک در میان مجروحان بودند که گزارش شده چهار کودک در وضعیت وخیمی قرار دارند و نیاز به جراحی اورژانسی دارند. تا اواخر آوریل، حملات موشکی و پهپادی ایران به امارات متحده عربی منجر به مرگ حداقل ۱۳ نفر، از جمله ۱۰ تا ۱۲ غیرنظامی، شده است.

پس چه شد خشم ممدانی از مرگ و زخمی شدن مسلمانان دیگر توسط رژیم ایران؟

ممدانی ادعا می‌کند که به کودکان اهمیت می‌دهد. در یک عکسبرداری اخیر، او در کنار باراک اوباما، رئیس جمهور سابق، در حال خواندن کتاب برای دانش‌آموزان مدرسه‌ای است. با این حال، به نظر نمی‌رسد که او اهمیت زیادی به رفاه کودکان ایرانی بدهد. بیل ون اسولد، مدیر حقوق کودکان در دیده‌بان حقوق بشر، گفت: «هیچ توجیهی برای طرح استخدام نظامی که کودکان را هدف قرار می‌دهد، وجود ندارد، چه برسد به نوجوانان ۱۲ ساله. خلاصه ماجرا این است که مقامات ایرانی ظاهراً حاضرند در قبال برخورداری از نیروی انسانی بیشتر، جان کودکان را به خطر بیندازند.» ممدانی، اگر به کودکان اهمیت می‌دهید، پس خشم شما کجاست؟

ممدانی به عنوان شهردار بزرگترین شهر ایالات متحده، تمام تلاش خود را کرده است تا ایرانیان در نیویورک، حتی اگر ماموران مخفی سپاه پاسداران باشند، با وجود جنگ ایران، احساس امنیت کنند. با این حال، به نظر می‌رسد که او اهمیت چندانی به وضعیت نرگس محمدی، فعال حقوق بشر اهل آذربایجان جنوبی و برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۳، نمی‌دهد. او در حال حاضر در ایران زندانی است و در مجموع با بیش از ۴۴ سال زندان روبروست. او به دلیل فعالیت علیه مجازات اعدام، حبس انفرادی و قوانین حجاب اجباری، ۱۳ بار دستگیر و چندین بار، اغلب در حین بازداشت، محکوم شده است.

محمدی، ۵۴ ساله، که دچار مشکلات سلامتی است، چهار بار در زندان از حال رفته است، اما هنوز فرصت مراجعه به پزشک به او داده نشده است. چطور ممدانی، که ادعا می‌کند به حقوق بشر اهمیت می‌دهد، می‌تواند به حقوق او - یک مسلمان دیگر که روزانه تحت حکومت تمامیت‌خواه ملاها در ایران رنج می‌برد - اهمیتی ندهد؟

ممدانی تنها در مورد نقض حقوق بشر توسط دولت ایران سکوت نکرده است. در سال ۲۰۲۰، نیروهای مسلح ارمنستان با پنج موشک به شهر گنجه در آذربایجان حمله کردند که منجر به کشته شدن ۳۲ غیرنظامی و زخمی شدن حداقل ۱۷۵ نفر دیگر شد. در میان کشته‌شدگان زنان و حداقل شش کودک نیز بودند. یک خیابان مسکونی کامل در شهر گنجه با خاک یکسان شد و بسیاری از خانه‌ها ویران شدند.

متأسفانه، شهردار مطلقاً هیچ حرفی برای گفتن در مورد این نقض فاحش حقوق بشر نداشت.

مشخص می‌شود که ممدانی اصلاً فعال حقوق بشر نیست. اگر هم باشد، در مورد اینکه به کدام انسان‌ها اهمیت می‌دهد، کاملاً گزینشی عمل می‌کند.

احمد اوبالی؛ مخالف سیاسی و روزنامه‌نگار اهل آذربایجان جنوبی، مؤسس و مدیر تلویزیون گوناز تی‌وی مستقر در شیکاگو
 26 می 2026

https://www.jns.org/opinion/ahmed-y-obali/is-the-new-york-mayors-claim-of-being-a-human-rights-activist-a-sham