گوناز تی وی : اینبار بی بی سی فارسی کشورهای ترک آسیای میانه را هدف قرار داد

به گزارش گوناز تی وی سایت فارسی بی بی سی که در طول سالیان گذشته در جهت دهی افکار عمومی به سوی ترک ستیزی بسیار موفق بوده است دوباره با جهت دهی افکار عمومی "با پرداختن به نصفی از حقیقت" به این روش خود ادامه داد.

این سایت در مطلبی با عنوان "پنج روش باقی ماندن در قدرت در آسیای میانه" سعی نموده است تا استبداد موجود در کشورهای آسیای میانه را "منحصر به این منطقه" نشان دهد و بفهماند که "این کشورهای ترک سرخود اینگونه رفتار می کنند".

در این مطلب از انتخابات آتی ازبکستان و قزاقستان و تقلب انتخاباتی آنها ، نیز از استبداد سیاسی این کشورها مطالبی نوشته است که "نیمی از حقیقت" موجود در کشورهای آسیای مرکزی است.

در مورد این مطلب :

اولا انتشار خبرهای گل و بلبل از تاجیکستان و فرهنگ آن بدون پرداختن به استبداد شدید سیاسی و فقر شدید اقتصادی در جمهوری تاجیکستان که فقیرترین کشور از میان جماهیر بازمانده از شوروی است نشان از دورویی این سایت فارسی زبان دارد.

دوما چرا تا بحال در مورد ریاست جمهوری مادام العمری امامعلی رحمان مطالب این چنینی مطرح نمی شوند در حالیکه این سایت به زبان فارسی و تاجیکی است و دغدغه ی اصلی در آن مخاطبین این زبانها باید می بودند. البته باید گفت اعتراض شهروندان ترک آزربایجان جنوبی به عدم انعکاس اخبار فعالین ترک با پاسخی عجیب و غریب از سوی بی بی سی فارسی روبرو بوده است که بنا به ادعای تعدادی از فعالین ترک ، مسئولان بی بی سی در پاسخ ایمیل گفته اند : این سایت و شبکه فارسی زبان است و لازم نیست که اخبار ترکها را منتشر کند.

این درحالیست که نژاد مخاطبان به یک خبرگزاری ربطی ندارد مهم اینست که مخاطبان آزربایجان جنوبی فارسی را بلدند و این سایت و شبکه در میان مردم آن مخاطب فراوان دارد. از سوی دیگر بی بی سی فارسی به زبان فارسی برنامه پخش می کند با آن منطق نباید در مورد اخبار اکراد عراق و سوریه و ترکیه تا این حد(در حدود 90% از اخبار مربوط به این کشورها در مورد اکراد از این کانال و سایت منتشر می شود) خبر منتشر می کرد. پس آنها می اندیشند که این سایت و کانال یک سایت "برای آریایی نژادها"است.

سوما مشکل استبداد و تقلب های انتخاباتی در آسیای میانه همان است که در کل جماهیر سابق شوروی وجود دارد و به تنهایی ربطی به آسیای میانه و فرهنگ سیاسی این کشورها ندارد. تنها سه جمهوری بالتیکی از میان جماهیر شوروی سابق که به اتحادیه ی اروپا پیوسته اند توانسته اند تا از این وضعیت و مداخله ی روسیه رهایی یابند.

از سوی دیگر روسیه به شدت ایجاد مخالفت در این کشورها را سرکوب می کند. در روسیه که خود دچار این نوع از استبداد است تغییر قدرت سیاسی و تمایل دولت به غرب در مورد اوکراین و گرجستان با اشغال خاک این کشورها توسط ارتش روسیه همراه بوده است این کشور همچنین هشدار داده که در صورت تمایل قزاقستان به غرب مناطق روس نشین شمال این کشور را نیز اشغال خواهد کرد.تمایل به غرب در واقع کدی برای بیان دموکراتیک شدن کشورهاست.

در مورد آزربایجان و ارمنستان نیز در سالهای اول استقلال با تمایل دولت ایلچی بیگ به غرب که فردی بسیار دموکرات بود خاک این کشور توسط هنگ زرهی روسی مستقر در قاراباغ و ارمنستان اشغال شد (عده ای به غلط  تصور می کنند که ارمنستان به تنهایی خاک آزربایجان را اشغال کرده است) در مورد تمایل ارمنستان به غرب و ایجاد احزاب مخالف در این کشور نیز وضعیت مشابهی برقرار است.

در مورد روسیه ی سفید که کلا این رییس جمهور مادام العمر جای بحث ندارد و وضعیت سیاسی آنجا کاملا مشخص است.

در فدراسیون روسیه نیز بازی مدوداف و پوتین و جا عوض کردن آنها ، تقلبات وسیع انتخاباتی و دیکتاتوری مطلق پوتین با ثروتی 200 میلیارد دلاری که از راه حکومت داری کسب کرده است وضعیت حتی بدتر هم می باشد.

در دهه ی نود نیز پوتین با قول دادن به یلتسین رییس جمهور اسبق روسیه به اینکه اموال وی و خانواده اش در امان خواهد بود و وی دادگاهی نخواهد شد به قدرت رسید.

در مورد قرقیزستان هم بروز انقلاب های مختلف رنگی در این کشور موجب درگیری های قومی و کشت و کشتار شده بود که توسط روسیه به آن دامن زده شده بود.

اکنون با این تابلوی پیش رو آیا بررسی وضعیت سیاسی کشورهای آسیای میانه بدون در نظر گرفتن فاکتور روسیه و اینکه تمامی جماهیر سابق شوروی بدون رنگ و ملیت دچار این بیماری سیاسی هستند چه معنایی دارد؟  خبرنگاران بی بی سی فارسی چرا تا کنون حتی یک خبر هم در مورد رشد سریع اقتصادی کشورهای ترک آسیای مرکزی برنامه و نوشته منتشر نکرده اند؟ چرا از روابط عالی قومیت ها در این کشور خبر نداده اند و یکهو از همه ی فلاکت های کشورهای ترک خبرسازی می کنند؟ آیا این جهت دهی افکار عمومی مخاطبان به صورت ترک ستیزی نیست؟

چرا در مورد بحق نشان دادن تروریست های پ ک ک و "مبارزه ی زنان کرد" این همه برنامه و نوشته منتشر می شود اما در مورد اینکه 70% از زنان کرد ختنه می شوند ، به شدت مورد تحقیر واقع می شوند و شیرازه ی جامعه ی عشیرتی کرد از هم پاشیده است بعد از انتشار هزاران هزار خبر مثبت تنها یک بار به آنها اشاره شده است؟

چرا در مورد تاجیکستان از لباس ملی و جشن ملی و انیمیشن سازی و سایر چیزهای فرهنگی مثبت خبر تهیه می شود ولی از افراط گرایی دینی و دیکتاتوری خبری منتشر نمی شود؟ چرا در مورد ترکهای تاجیکستان که بیش از 40% جمعیت آن را تشکیل می دهند هیچ خبری منتشر نمی شود؟

آیا "گفتن نیمی از حقیقت ، عین دروغگویی نیست"؟

گوناز تی وی

MA