گوناز تی وی: رویکردهای پیشگیرانه از ارتکاب جرایم در صورتی که در یک جامعه با موفقیت همراه باشند، عملا در آن جامعه با کاهش تعداد مجرمین و بالتبع آن کاهش مرامز تادیبی و زندان ها مواجه خواهیم شد. اما رژیم اسلامی ایران نه تنها در اتخاذ چنین رویکردهایی موفق نبوده بلکه فضای امنیتی که بر جامعه حاکم کرده خود باعث افزایش جرایم نیز شده است. از سوی دیگر این رژیم در پی افزایش جو امنیتی و سرکوب گرایانه در آذربایجان جنوبی برای جلوگیری از هرگونه اعتراض مدنی، سیاست احداث زندان های جدید در شهرهای مختلف آذربایجان جنوبی را در پیش گرفته و این سیاست را با آب و تاب فراوان در رسانه های خود منعکس می کند. این در حالی است که این رژیم هیچ علاقه ای به سرمایه گذاری در بخش هایی همچون صنعت و معدن آذربایجان نداشته و با سیاست های ضد آذربایجانی خود به بیکاری گسترده و مهاجرت های اجباری در شهرهای مختلف آذربایجان دامن می زند.

به گزارش گوناز تی وی، در حالی که هزاران طرح عمرانی و صنعتی نیمه تمام در جای جای آذربایجان جنوبی وجود دارد، رژیم اسلامی ایران به سرمایه گذاری گسترده در ایجاد زندان های جدید در آذربایجان جنوبی روی آورده است.

در این راستا مدیرکل زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی آذربایجان‌شرقی از آغاز احداث زندان با ظرفیت ۵۰۰ نفر در آینده نزدیک در بناب خبر داد.

میر علی‌اکبر بنی‌هاشمی با اشاره به اینکه بیش از ۷۰ درصد زندانیان استان در حد مقطع سیکل سواد دارند، افزود: "هر چقدر تحصیلات علمی در جامعه پایین‌تر باشد، میزان فراوانی زندانیان نیز بیشتر می‌شود."

وی با بیان اینکه فقر مالی از دلایل عمده بزهکاری در جامعه است، خاطرنشان کرد: "بین فقر مالی و بزهکاری رابطه مستقیمی وجود دارد و این عامل مهم‌ترین تزلزل افراد از قوانین است."

بنی‌هاشمی، فضای موجود برای زندانیان را در استان مطلوب و متناسب با تعداد زندانیان ندانست و اظهار کرد: "گاهی سه برابر ظرفیت موجود زندانی در زندان‌های استان وجود دارد و این مشکل فعالیت‌های بهداشتی و درمانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و نمی‌توان اصلاح و تربیت را در شرایط ایده‌آل انجام داد."

وی با بیان اینکه هم‌اکنون حدود ۳۵۰ نفر از زندانیان زندان مراغه را اهالی بناب تشکیل می‌دهند، تصریح کرد: "ضرورت ایجاد زندان در بناب مظلوم واقع شده و به تأخیر افتاده است."

مدیرکل زندان‌های آذربایجان‌شرقی در ادامه سخنان خود از آغاز احداث زندان با ظرفیت ۵۰۰ نفر در آینده نزدیک در بناب خبر داد و متذکر شد: "تا سال ۱۳۹۴ عملیات احداث زندان بناب آغاز شده و برای تکمیل آن بالغ بر ۸۰ میلیارد ریال هزینه خواهد شد."

رئیس دادگستری بناب ریشه افزایش زندانی در جامعه را فقر و بیکاری دانست و افزود: "با توجه به اینکه خانواده زندانیان نیز در معرض تهدیدات جدی هستند،از این رو قرار بود زندانی با ظرفیت ۵۰۰ نفر در بناب احداث شود ولی برخی سیاسی‌کاری کردند و با احداث زندان در این شهرستان مخالفت داشتند."

 سال گذشته نیز علی استادی رئیس زندان مرکزی تبریز با اشاره به انتقال زندان تبریز به خارج از شهر گفته بود: "زندان خارج از شهر در مکانی به وسعت 95 هکتار توسط قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپاه ساخته می‌شود و در حال حاضر 15 درصد پیشرفت فیزیکی دارد که پس از تکمیل و بهره‌برداری قرار است زندانیان زندان مرکزی تبریز به این محل انتقال یابند."

وی با اشاره به ظرفیت زندان خارج از شهر نیز اظهار داشت: "این زندان با ظرفیت 5 هزار نفری در حال ساخت است که پاسخگوی نیاز زندانیان خواهد بود چرا که زندان فعلی تبریز تنها یک سوم فضای مورد نیاز برای نگهداری زندانیان فعلی این مرکز را دارد."

اعتراف وی به سه برابر ظرفیت بودن زندان مرکزی تبریز نیز خود گواهی است بر بسیاری از گزارش های حقوق بشری که از وضعیت وخیم زندان تبریز خبر داده اند.

از سوی دیگر باید خاطر نشان کرد که زندان های آذربایجان جنوبی اکنون در وضعیتی اسفبار قرار دارند. به خصوص با عدم تفکیک زندانیان بر اساس جرایم ارتکابی، بسیاری از فعالین دربند آذربایجانی مجبورند در کنار زندانیان جرایم خطرناک که عمدتا به بیماریهای لاعلاج عفونی مبتلا هستند دوران حبس خود را بگذرانند.

به عنوان نمونه  در زندان مراغه خرید و فروش مواد مخدر به سهولت و زیر نطر مسئولین زندان در حجمی گسترده صورت می گیرد و هر روز بر تعداد معتادان این زندان افزوده می شود. بسیاری از این معتادان که از سرنگ های مشترک استفاده می کنند، به انواع بیماری های خطرناک عفونی همچون ایدز و هپاتیت آلوده بوده و همانگونه که ذکر شد به دلیل عدم تفکیک بندهای زندان، زندانیان عادی نیز بالاجبار در کنار این دسته از مجرمین و زندانیان پر خطر به سر برده و احتمال انتقال بیماری های فوق به آنها نیز بسیار بالاست. گفته می شود در روزهای گذشته چندین معتاد مواد مواد مخدر به دلیل حمل موادروانگردان از نوع شیشه در داخل شکم خود  به داخل زندان جهت فروش و استعمال، جان خود را از دست داده اند که گزارش های تکمیلی پیرامون این موضوع نیز متعاقبا اعلام خواهد شد.

 زمستان سال گذشته نیز گزارش های فراوانی در رابطه با وضعیت وخیم زندان مراغه منتشر شده بود. بنا به این گزارش ها به رغم شروع فصل سرما  و برودت دمای هوا، وسایل گرمایشی (بخاری) در این زندان شروع بکار نکرده و زندانیان از سرمای شدید هوا رنج می بردند. این امر باعث گردید تا بسیاری از زندانیان، زمستان سال گذشته را با انواع بیماری ها روبرو شوند.

کیفیت پایین جیره غذایی زندان مراغه نیز سبب شده بود تا اکثر زندانیان از خوردن آن امتناع کنند. همچنین عدم رسیدگی مناسب پزشکی از سوی پزشک زندان و وضعیت اسفناک سرویس های بهداشتی باعث شیوع بیماری های عفونی میان زندانیان حاضر در این زندان گردیده بود.

در زندان سلماس نیز آزاد بودن خرید و فروش مواد مخدر با پرداخت رشوه به زندانبانان، عدم تفکیک زندانیان بر اساس جرائم، کیفیت بد غذایی، عدم رسیدگی به وضعیت سرویسهای بهداشتی از جمله مورادی است که تحمل حبس در این زندان را غیر ممکن کرده است.

 زندانیان سیاسی از درمان بیماری خود محروم هستند و بیماری‌های حاد آن‌ها با تجویز قرصهای مسکن رفع و رجوع می‌شود. وجود حشرات موزی چون ساس، شپش، سوسک و… به امری عادی در کلیه بندهای این زندان تبدیل شده است.

گوناز تی وی

 R.C