گوناز تی وی: تاکنون اکثریت قریب به اتفاق کارشناسان سدسازی های گسترده را عامل اصلی خشکاندن دریاچه اورمیه عنوان نموده اند. اما دولت احمدی نژاد با همراهی مقامات محلی همواره به تکذیب این واقعیت و تحریف افکار عمومی به سمت مسائلی همچون خشکسالی می پرداخت. دولت روحانی اما به ناچار برای کاهش فشار عمومی جامعه و نیز مقصر جلوه دادن دولت احمدی نژاد، سدسازی های دولت پیشین را عاملی مهم در خشکاندن دریاچه اورمیه عنوان نمود. دولت روحانی اکنون به جای طرح هایی همچون باز کردن ذخایر سدها که بخار شده و به هدر می روند، طرحی به نام طرح نکاشت را به تصویب رسانده که در عمل به نابودی کشاورزی آذربایجان جنوبی منجر خواهد شد.

به گزارش گوناز تی وی، دولت مرکزی ایران مقدمات اجرای طرحی را با عنوان "طرح نکاشت" برای جلوگیری از ادامه روند خشک شدن دریاچه اورمیه فراهم کرده است.

براساس این طرح، دولت بخشی از زمین‌های زراعی حوزه زرینه‌رود را در دو استان آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی اجاره می‌کند و در آنها چیزی کشت نخواهد شد تا آبی که تاکنون صرف آبیاری این زمین‌ها می‌شد، به دریاچه اورمیه برسد.

گزارش شده است که اجرای این طرح از آبان ماه شروع خواهد شد.

گفته می‌شود که این طرح به طور موقت و برای سه سال اجرا خواهد شد و دولت، خسارت ناشی از کشت نشدن زمین‌های تحت اجاره‌اش را به صاحبان آنها خواهد داد.

دولت ایران گروه ویژه‌ای را تحت عنوان "ستاد احیای دریاچه اورمیه" مسئول پیگیری وضعیت دریاچه اورمیه و جلوگیری از ادامه روند خشک شدن آن کرده است و "طرح نکاشت" یکی از ۲۶ مصوبه این ستاد است.

این مصوبه مخالفات های زیادی را در پی داشته است. مهاجرت روستاییان حوضه دریاچه اورمیه، بیکاری کشاورزان و از بین رفتن کشاورزی از مهمترین دلایل مخالفت نمایندگان آذربایجان‌غربی در مجلس شورای اسلامی است که ابعاد این مخالفت به کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی نیز رسیده است.

یکی از نمایندگان مردم اورمیه در مجلس شورای اسلامی گفت: بیشتر نمایندگان مردم آذربایجان غربی به خصوص کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی از مخالفان سرسخت این طرح هستند.

نادر قاضی پور در گفتگو با خبرنگاران با بیان اینکه طرح نکاشت نه تنها احیای دریاچه اورمیه را در پی ندارد بلکه تبعاتی از جمله بیکاری، مهاجرت و از بین رفتن کشاورزی منطقه را موجب می شود اظهارداشت: به هر قیمتی شده جلوی اجرایی شدن این طرح را می گیریم.

وی ادامه داد: اجرای این طرح یعنی ظلم بزرگ در حق کشاورزان زحمت کشی که سالهاست معیشت خود را از این راه تامین می‌کنند و دولت قبل از اجرایی شدن این مصوبه باید به فکر تبعات منفی ناشی از این طرح باشد.

نماینده مردم ماکو، چالدران، شوط و پلدشت در مجلس شورای اسلامی یکی دیگر از مخالفان سرسخت اجرای طرح نکاشت گفت: اجرای این طرح به هیچ وجه راه حل معقول و منطقی برای احیای دریاچه اورمیه به نظر نمی‌رسد.

محمد علیپور در گفتگو با خبرنگار مهر با بیان اینکه شغل اول مردم آزربایجان‌غربی کشاورزی است اظهارداشت: اجرای طرح نکاشت یعنی بیکاری و مهاجرت اهالی روستاها به شهرها که خود آسیب های متعددی به همراه دارد.

وی ادامه داد: دولت به جای اجرای طرح نکاشت با تزریق انرژی و حمایت های مالی و بانکی خود زمینه اجرایی شدن طرح آبیاری تحت فشار را در این استان به خصوص حوضه آبریز دریاچه اورمیه را فراهم کند.

علیپور اضافه کرد: با اصلاح سیستم آبیاری در استان از غرقابی به آبیاری قطره‌ای ضمن تامین آب مورد نیاز از این بخش برای نجات دریاچه اورمیه شاهد مدیریت منابع آبی استان در بخش کشاورزی و استان خواهیم بود.

نماینده مردم ماکو، چالدران، شوط و پلدشت در مجلس شورای اسلامی گفت: با اجرای طرح نکاشت جلوی کاشت محصولات زراعی از جمله گندم گرفته می‌شود دولت برای باغات این منطقه چه برنامه‌ای دارد؟

وی افزود: مخالفت سرسخت نمایندگان آزربایجان‌غربی در مجلس با طرح نکاشت برای تبعات منفی آن در بخش اشتغال، معیشت ومهاجرت روستائیان است وگرنه از طرح‌های احیای دریاچه اورمیه حمایت اساسی داریم.

برخی دیگر از نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی که مخالف اجرای طرح نکاشت هستند معتقدند زیرساخت‌های صنایع مادر در این استان فراهم نیست و دولت باید یا صنعت یا الگوی کشت جدیدی را جایگزین کند چرا که با ساقط کردن کشاورزی و ویران کردن روستاها نمی‌توان کار به جایی برد.

مهدی عیسی زاده نماینده مردم نماینده مردم قوشاچای، تیکان‌تپه و سائین‌قالا در گفتگو با زرین خبر یکی از سایت‌های محلی دلایل خود را برای مخالفت با این طرح مطرح کرده است.

وی معقتد است، طرح نکاشت قوز بالای قوز است و دولت به خاطر اینکه دریاچه اورمیه را از ذهن مردم خارج سازد به جای آن طرح نکاشت را مطرح می‌کند.

عیسی زاده ادامه داده است:قبل از اینکه سونامی نمک، خانه‌ها، باغ‌ها و مزارع سرسبز ما را ویران سازد، دولت تصمیم گرفته است ویران کند.

وی با بیان اینکه احساس دارد طراحان این طرح شناخت کافی از منطقه ندارند افزوده است: به اعتقاد بنده بودجه‌ای که برای احیای دریاچه اورمیه در نظر گرفته شده است و اختیارات آن به استاندار آزربایجان‌غربی انتقال یابد چون وی تجربه، علم و آشنایی لازم با منطقه را دارد.

عیسی زاده با انتقاد دوباره از انتقال آب جیغاتی می‌افزاید: ما در قوشاچای نه فاضلاب داریم، نه آب و از این طرف نیز به ۴۸ هزار هکتار ما آب نمی‌دهند و به جای آن ۳۰۰ هزار کیلومتر مکعب به شهر دیگر می‌دهند، این کار مگر شدنی است؟

وی با بیان اینکه دو سال است به آنها حق آبه می‌دهید گفت: جناب آقای وزیر نیرو حق آبه آنها را قطع کنید، به آنها بگویید برداشت نکنید نه اینکه به ما بگویید نکاشت کنید.

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی معتقد است: اگر مردم در زمین زراعی چیزی نکارند پس چه کار کنند؟ از کجا درآمد دارند؟ اینکه اجاره می‌کنیم راه حل نیست چرا که این پول یک جا داده می‌شود و مردم هم قطعا آن را در چند روز هزینه می‌کنند در حالی که کشاورز روی این زمین زراعی خود را در بهار، تابستان و پاییز مشغول می‌کند.

عیسی زاده افزود: هر چند ممکن است محصول کشاورز خوب به فروش نرود ولی بالاخره یک خانواده آنجا مشغول است و به صورت تدریجی از آنجا گذران زندگی کرده و ساعات بیکاری اش را پر می‌کند.

وی با اشاره به پیام حسن روحانی گفت: آقای روحانی در پیام خود می‌گوید:”تاسف بار است که روستاها کم کم از درون خالی می‌شوند و جوانان و نیروهای فعالش جذب شهر‌ها می‌شوند، در خشکسالی هستیم، همین الان در آب آشامیدنی تهران مشکل داریم”من می‌گویم: آقای روحانی ما که در آب آشامیدنی مشکلی نداریم، مشکل این است که در مدیران شما مدیریت نیست.

نماینده مردم قوشاچای، تیکان‌تپه و سائین‌قالا در مجلس شورای اسلامی افزوده است: اگر در همین جیغاتی آبیاری قطره‌ای را پیاده کنند ما کمتر از ۱۰۰میلیون مترمکعب آب نیاز داریم، این‌ها مدیریت نمی‌دانند، بیایند کشاورزی را رایگان آبیاری قطره‌ای کنند یک لیتر هم آب ندهند و فقط به شهرها و روستاها آب بدهند.

شایان ذکر است کارشناسان معتقدند  دو طرح یا برنامه رژیم اسلامی ایران دریاچه اورمیه را از میان برد:

۱) سرازیر کردن میلیون‌ها تن سنگ و خاک به وسط دریاچه برای درست کردن یک راه میان بر. جهادگران سازندگی که وزارت راه را در اختیار گرفته بودند تصور می‌کردند که باید چیزی در برابر پل طولانی خلیج چساپیک (در جنوب ایالت ویرجینیا) بزنند تا نشان دهند که می‌تواند با تکنولوژی استکباری رقابت کنند. این پل برای نیروهای تروریستی سپاه که تازه به وزارت راه رفته بودند جنبه‌ی حیثیتی داشت تا خود را نشان دهند. آن‌ها بخش قابل توجهی از زیست بوم دریاچه و چشمه‌های اطراف و کوه‌های اطراف را تخریب کردند تا در نهایت به هیچ  بیانجامد.

۲) طرح یا برنامه‌ی دوم، سدسازی‌ها بر روی رودخانه‌های اطراف بود گویی می‌توان آب رودخانه‌های اطراف را از دریاچه و مردمی که آن اطراف زندگی می‌کردند دزدید بدون آن که اتفاقی بی‌افتد. تصور مدیران دوران سردار سازندگی این بود که آن‌ها هرچه قدر آب از منطقه بردارند خود به خود جایش پر می‌شود. وقتی آب رودخانه‌ها بر مردم بسته شد و زمین‌های کشاورزی افزایش یافت آن‌ها شروع کردند به زدن چاه که این بیش از پیش به تعادل زیست بوم منطقه آسیب زد. بنا به گزارش‌های رسمی ۲۴ هزار حلقه چاه غیر مجاز و ۷۲ سد کوچک و بزرگ در منطقه حفر شده است. در کنار این سد سازی‌ها زمین‌های کشاورزی منطقه از ۱۱۰ هزار هکتار به ۴۵۰ هزار هکتار افزایش یافت. همچنین میزان چرای دام در زمین‌های منطقه دو برابر و نیم شد که به فرسایش خاک و هدر رفتن بیشتر آب منجر شد.

در نتیجه امروز بیش از 98 درصد آب دریاچه خشک شده و این دریاچه به یک معدن روباز نمک و انواع املاح معدنی تبدیل شده است.

گوناز تی وی

R.C