گوناز تی وی: بر اساس محاسبات یکی از نویسندگان روزنامه شرق، بیش از 70 % جمعیت ایران تا سال 1391 در زیر خط فقر قرار داشته اند. او مدعی شده است که در سال 1391، 5% جمعیت ایران، بر جمع فقرای زیر خط فقر سال های قبل اضافه شده اند و اگر همین عدد را برای سال 1392 هم قبول کنیم، بیش از 75 درصد جمعیت ایران دراین سال در زیر خط فقر قرار داشته اند.

به گزارش گوناز تی وی؛ همین مقایسه آماری، نشان داده شده است که بر تعداد افراد زیر خط فقر در ایران، از سال 1382 تا سال 1391 (در طول 10 سال مورد مطالعه)  250 درصد افزوده شده است.

این ادعا در روزنامه "شرق" چهار شنبه منتشر شده است که در تهران چاپ می شود. نویسنده این مقاله، محمد حسین نجاتی است. او آمارهای مربوط به بهداشت و درمان از سال 1382 تا 1391 را بررسی و با هم مقایسه کرده و به این نتیجه رسیده است که با پیشرفت تاریخ به جلو، نه تنها مردم ایران ثروتمندتر نشده اند، بلکه مردم روز به روز فقیرتر هم شده اند و در پایان این دوره 10 ساله، تعداد فقرایی که به زیر خط فقر اعلام شده از طرف دولت، سقوط کرده اند،   2.5 (دو و نیم) برابر شده است.

این محقق نتوانسته از تعداد و رقم فرضی ایرانیان سقوط کرده به زیر خط فقر سخنی بگوید. جای پاسخ به این سوال در تحقیق آقای نجاتی خالی است که روی هم رفته، چند میلیون ایرانی در زیر خط فقری قرار دارند که دولت آن خط فرضی را تعیین کرده است و چه تعدادی در زیر خط فقر واقعی و ملموس در جامعه، قرار دارند؟

نجاتی علت 250 درصد شدن تعداد افراد زیر خط فقر، در آن 10 سال را سیاست های دولت در سه زمینه "قانون هدفمندی یارانه ها"، "عدم تخصیص بودجه به وزارت بهدات و درمان" و  "سیر صعودی تورم" عنوان کرده است.

نویسنده روزنامه شرق، آمارهای خود را بر اساس دو تحقیق دانشگاه الزهرا و علامه طباطبایی تنظیم کرده است. وی ادعا کرده است که علت افزایش سقوط هر چه بیشتر مردم به زیر خط فقر، "هزینه های کمرشکن درمانی" بوده است.

بر اساس دو تحقیق مورد استناد آقای نجاتی، تا ابتدای 10 سال مورد مطالعه (سال 1382) سالانه بر تعداد افراد زیر خط فقر در ایران، 2 درصد افزوده می شده است. وی این رشد را ثابت فرض کرده است.

بر این اساس، اگر سال آغاز سقوط به زیر خط فقر را سال 1362 در نظر بگیریم، تا سال 1382، 22 سال خواهند بود و اگر هر سال بر تعداد افراد زیر خط فقر سال های قبل، فقط 2 % افزوده شده باشد، تعداد ایرانیان در زیر خط فقر در سال 1382 بیش از 40% خواهد شد.

به اعتقاد نجاتی، این ثبات در سال 1384 از 2 درصد به 2.2 درصد افزایش یافت. این روند ادامه داشت تا این که در سال 1389 تعداد کسانی که سالانه به زیر خط فقر سرازیر می شدند، به 4 درصد جمعیت ایران رسید.

بر اساس یافته های او، در سال 1390، چهار و نیم (4.5) درصد کل جمعیت ایران به زیر خط فقر رفتند. در آخرین سال (1391) مورد بررسی نجاتی، سالانه 5 % کل جمعیت ایران به زیر خط فقر افزوده می شدند.

اگر درصدهای افزایشی تعداد افرادی که هر سال به جمع افراد زیر خط فقر سال های قبل علاوه می شوند را از سال 1383 تا 1391 جمع بکنیم، به عددی بیش از 30% مردم ایران خواهیم رسید که تنها در همین 10 سال مورد مطالعه به جمع زیر خط فقری های پیوسته اند.

اگر این دو عدد (40% و 30%) را با هم جمع کنیم، از سال 1362 تا 1391 بیش از 70% جمعیت ایران به زیر خط فقر سقوط کرده اند.

 سوال این است که میزان خط فقر چقدر است؟

بعضی از کارشناسان ساکن ایران، خط فقر در ایران چند ماه قبل را بیش از یک میلیون و هشت صد و پنجاه هزار تومان در ماه برای یک خانواده چهار نفره اعلام کرده بودند. اگر مبلغ 1.850.000 تومان در هر ماه را زیر بنای محاسبه قرار دهیم، چند درصد جمعیت کنونی ایران در زیر خط فقر قرار دارند؟

این سوالی است که جواب آن در تاریکی دولت فارس ایران مانده است.

نجاتی تنها علت افزایش سعودی افراد زیر خط فقر در ایران را "تورم شدید در بخش بهداشت و درمان ارزیابی می کند و به علل احتمالی دیگر اشاره ای نمی کند.

او علاوه می کند: برای این که بر تعداد افراد زیر خط فقر افزوده نشود، باید  40% از هزینه های غیر خوردنی هر خانواده به بخش بهداشت و درمان آن خانواده اختصاص یابد. اگر این مقدار از 40% بیشتر شود، خانوارها به زیر خط فقر سقوط خواهند کرد.

او در حالی به افزایش 250 درصدی افراد زیر خط فقر در ایران در سال 1391 نسبت با سال 1382 تاکید می کند که باور دارد، بر اساس برنامه چهارم توسعه ایران، قرار بوده تا از افزایش 2 درصدی زیر خط فقری های سال 1382 که 2% بوده، یک درصد (1%) هم کاسته شود تا بتوانند تعداد افراد سقوط کننده به زیر خط فقر را به صفر برسانند.

این تحلیلگر روزنامه شرق افزوده است: 66 درصد کسانی که به زیر «خط فقر» سقوط کرده اند، در پنج دهک پایین جامعه جا دارند و در حقیقت، از فقیرترین اقشار اجتماعی هستند. 

این در حالی است که قرار بوده دولت محمود احمدی نژاد 10 درصد از سود دولت از محل گرانفروشی کالاها و خدمات در انحصار دولت را در اختیار وزارت بهداشت و درمان قرار دهد ولی "دولت دهم (احمدی نژاد) در اسفند سال 1389 سهم وزارت بهداشت از درآمد حاصل از هدفمندی یارانه ها را به وزارت راه بخشیده تا این وزارتخانه بتواند از عهده عیدی و تعهدات مالی خود به کارکنان این وزارتخانه بر آید."

در نتیجه این سیاست، بیمارستان های دولتی با افزایش 600 درصدی هزینه های خود مواجه شدند.

 بر اساس آمار بانک مرکزی، تورم بخش بهداشت و درمان در سال 1385 ، 13.8 درصد بود که این رقم در سال 1389 به 28 درصد و در پایان سال 1391 به بیش از 60 درصد رسیده بود.

گوناز تی وی

E.H