گوناز تی وی: یکی از خبرگزاری های ارمنستان، طی گزارشی به بیان حقایقی تلخ درباره قره باغ اشغالی پرداخته است

این گزارش که البته با توجه به وجود سانسور شدید در این کشور به بسیاری از زوایای پنهان نحوه مهاجرت و زندگی ارامنه در قره باغ اشغالی اشاره ای نکرده است، اما حاوی حقایقی تلخ درباره کوچاندن ارامنه و اکراد از سرزمین هایی چون سوریه و لبنان با وعده شغل، خانه، ماشین و درآمد مناسب به این سرزمین اشغالی است.

به گزارش گوناز تی وی، در حالی که دولت ارمنستان در سایه حمایت های بی شائبه ایران و روسیه موفق به اشغال قسمتی از اراضی آذربایجان شد، در سال های گذشته و با تکیه بر افزایش حمایت های مذکور اقدام به ورود اتباع کشورهای دیگر (تحت عنوان ارامنه) به این اراضی اشغالی نموده است؛ اما با توجه به وضعیت اقتصادی وخیم دولت ارمنستان، این طرح نه تنها به افزایش جمعیت ارامنه منجر نشده بلکه از میزان بالای ارامنه فراری از قره باغ و ایروان نیز نکاسته است. سیاست مهاجرپذیری ارامنه البته سابقه ای دیرینه دارد و به زمان شوروی سابق برمی گردد.

"ماکریچیان "خبرنگار" ارمنیان ناو" در گزارش اخیر خود از وضعیت زندگی ساکنان اشغالگر قره باغ به قسمتی از واقعیات موجود در شهر "لاچین" که توسط ارامنه به "بردزور" تغییر نام یافته پرداخته است:

"ماکریچیان در این گزارش با ساکنان کنونی این شهر مصاحبه کرده است، سپوه کشیشیان یکی از افراد مصاحبه شونده است، او از اکراد سوریه است که به این منطقه مهاجرت کرده است، وی در مورد وضعیت منطقه می گوید: "در اینجا آینده ای وجود ندارد، افرادی که قبل از ما به اینجا آمده اند همه می خواهند فرار کنند، چه ارامنه ای که تازه به اینجا مهاجرت کرده اند و چه قدیمی ها خانه های خود را می فروشند و به روسیه فرار می کنند."

سپوه کشیشیان که خود ارمنی شده است ولی خانواده او از کرد های شهر رأس العین سوریه هستند می گوید: "وقتی ما را به وزارت ارامنه مهاجر بردند، از ما پرسیدند آیا می خواهید در قره باغ ساکن شوید؟ ما پرسیدیم قره باغ چیست؟ گفتند قره باغ یعنی یک خانه، شغل، امکانات زندگی و رفاه.  ما هیچ چیز در مورد قره باغ نمی دانستیم؛ مدت یک سال در مهمان خانه زندگی کردیم و اکنون به یک صومعه منتقل شده ایم." کشیشیان می گوید سال 2004 به همراه حدود ده خانواده ارمنی مهاجر دیگر به لاچین آورده شده است."

البته باید ذکر کنیم که بنا به برخی اخبار منتشره در یک سال گذشته علاوه بر اکراد سوریه، اعراب این کشور نیز با توجه به جنگ خونبار داخلی با وعده های فراوان دولت ارمنستان به قره باغ اشغالی مهاجرت کرده اند. در بخش دیگری از این گزارش با یک مهاجر دیگر به نام یاکوب آرتین مصاحبه شده است. "یاکوب آرتین که به همراه همسر یونانی و دو فرزندش در یک صومعه در نزدیکی شهر قمیشلی زندگی می کند می گوید: "ابتدا ما را به وزارت ارامنه مهاجر بردند، از ما پرسیدند می خواهید به قره باغ بروید؟ ما گفتیم قره باغ چیست؟ گفتند قره باغ یعنی، خانه، شغل، امکانات زندگی و رفاه خواهید داشت. ما هیچ تصوری از قره باغ نداشتیم."

او که از وضعیت معاش خود و خانواده اش ناراضی است می گوید: "یک سال در مهمان خانه زندگی کرده ایم و اکنون در این صومعه زندگی می کنیم."

صومعه ای که قبلا مسجد بوده و با یورش وحشیانه ارامنه ابتدا به خوکدانی و سپس به صومعه تبدیل شده است. یاکوب که از برآورده نشدن وعده های دولت ارمنستان ناراحت است می گوید: "من دو فرزند دارم و الان سه ماه است که حقوق نگرفته ام، غذا یکی از اساسی ترین مشکلات مان به حساب می آید." او می گوید ما کشاورزی می کنیم، قرار بود از هر هکتار یک تن محصول به ما بدهند ولی حالا فقط چهل کیلوگرم داده اند! من از بانک وام گرفته ام و توان بازپرداخت آن را ندارم.. یاکوب  با نا امیدی می گوید: "قرار بود به ما خانه، شغل و پول کافی برای غذا و لباس بدهند تا ما در اینجا بمانیم و زندگی کنیم، ولی حالا نگران این هستیم که از گرسنگی نمیریم." همسر او می گوید: "آمدن ما به اینجا اشتباه محض بود؛ ما هر روز وضعیت زندگی پیشین خود را با وضعیت کنونی مان مقایسه می کنیم و حسرت می خوریم." ما با بومیان اینجا فرق داریم خانه ما اینجا نیست ما متولد جای دیگری هستیم، درست است که ما ارمنی هستیم ولی این دلیل نمی شود که لزوما اینجا زندگی کنیم، جایی که حتی ساکنان پیشین آن نیز فرار از آن را بر قرار ترجیح می دهند. او می گوید: "یک خانوده دیگر نیز در صومعه مذکور زندگی می کنند، شمیرام واردانیان نه ماه است که به همراه چهار فرزندش به اینجا آمده است." او همچنین می گوید: "اینجا جای غریبه هایی مانند ما نیست، برای ما زندگی در اینجا بسیار مشکل است، ما هر روز داستان افرادی را می شنویم که شغلشان را از دست می دهند." یکی دیگر از ارامنه مهاجر سوریه می گویند: "ما با این تصور به اینجا آمدیم که به ما خانه و شغل خواهند داد، اگر آنها به قول های خود عمل نکنند ما نمی توانیم اینجا زندگی کنیم. حالا دیگر ما خانه و زندگی خود را در سوریه نیز از دست داده ایم و نمی توانیم به آنجا بازگردیم."" این گزارش افزوده است از  سال 2011 تعداد 8500 نفر از ارامنه از نقاط دیگر جهان به این منطقه مهاجرت کرده اند که اکنون با مشکلات اقتصادی فراوانی دست به گریبان هستند و دولت ارمنستان نیز به تعهدات خود در قبال آنها عمل نمی کند.

البته باید در نظر داشت که چندی پیش اداره ملی آمار ارمنستان اعلام کرد در 6 ماه گذشته بیش از 15هزار تن از ارمنستان مهاجرت نموده اند.

آنچه که مسلم است اشغال خاک مقدس آذربایجان چندان طولانی نخواهد بود؛ اگرچه ایران و روسیه با تمام قوا از ارامنه حمایت می کنند و جامعه جهانی نیز اجازه مداخله نظامی ارتش آذربایجان را به آزادسازی قره باغ اشغالی نمی دهد، اما این گزارش و بسیاری از آمار و ارقام منتشره از سوی منابع رسمی ارامنه حاکی از وضعیتی است که چاره ای برای ارمنستان برای خروج از اراضی مقدس آذربایجان نگذاشته است.

گوناز تی وی

R.C