بنا به آمارهای رسمی ایران و تحقیقاتی که در دانشگاه های ایران انجام گرفته است، در حدود 50 میلیون کودک، زن و مرد ایرانی به سوء تغذیه عمیق دچار هستند که اغلب این افراد را کودکان، پیر زنان، پیرمردها و مردمان (کودک، زن و مرد) ساکن روستاها تشکیل می دهند.  یکی از مدیران کمیته امداد: ناصر ایروانی منش، در تازه ترین اظهار نظری گفته است که اکنون بیش از 200 هزار کودک زیر 6 سال در ایران دچار فقر و کمبود شدید مواد غذایی هستند.  علاوه بر این،  ایروانی منش به  نتایج تحقیقی اشاره کرده که بر روی تعدادی از خانواده های زیر پوشش این کمیته انجام گرفته است. به گفته این مسئول، همین تحقیق نشان داده است که از میان 20.000 کودک بالای 6 سال، 8.600 کودک به کم خونی و بیماری های ناشی از فقر و تهیدستی مبتلا هستند. این به آن معناست که 43 درصد کودکان بالای شش سال از فقر غذایی رنج می برند. کمیته امداد مسئول حمایت از خانواده های فقیر و کم درآمد در ایران است تا نیازهای اساسی آنان را تامین کند اما بنا به اعلام یکی از مسئولان این کمیته، فقر عمیق مواد غذایی در استان های حاشیه ای ایران، بسیار عمیق تر از مرکز ایران است و فرزندان ملت های تحت ستم مضاعف (تورک ها، عرب ها، بلوچ ها، کوردها، ترکمن ها، بختیاری ها و ...)، بیش از فرزندان ملت فارس از فقر رنج می روند. ایروانی منش اعلام کرده است که  بیشترین تعداد کودکان مبتلا به بیماری های کم خونی و فقر غذایی دراستان سیستان  زندگی می کنند و جمعیتی بیش از 8.000 کودک زیر 6 سال را تشکیل می دهند. او از تعداد کودکان بالای شش سال و تعداد از بزرگسالان مبتلا به سوء تغذیه سخنی به یمان نباورده است.   عیسی کلانتری؛ وزیر دولت هاشمی رفسنجانی، دهک های اول، دوم، سوم، چهارم و پنجم جوامع شهری را مبتلایان به فقر غذایی و مبتلا شدگان به سوء تغذیه عنوان کرده است. این دهک های ساکن شهرها بیش از 30 میلیون انسان را در خود دسته بندی کرده اند. به گفته او، علاوه بر این دهک های شهری 30 میلیون نفری، دهک های اول، دوم، سوم، چهارم، پنجم، ششم و هفتم روستایی نیز به طور عمیقی دچار فقر و گرسنگی هستند که تنها می توان آن ها را با مبتلایان به فقر غذایی در کشورهای آفریقایی مقایسه کرد.  عیسی کلانتری؛ وزیر کشاورزی دولت هاشمی رفسنجانی پا را از این هم فراتر نهاده و گفته است که 20 میلیون انسان روستایی که در این هفت دهک زندگی می کنند، برای تامین مواد غذایی مورد نیاز خودشان، در حد مردم کشورهای آفریقایی دچار سوء تغذیه هستند.  وزیر سابق کشاورزی علاوه کرده است که  عمق این سوء تعذیه در دولت هاشمی رفسنجانی شامل طبقه متوسط نمی شد ولی الآن شامل این طبقه هم می شود. منظور از طبقه متوسط، کارمندان ادارات، دکترها، استادان دانشگاه ها، مهندسان، مدیران میانی و صاحبان مشاغل کوچک هستند.  طبق اعلام سازمان های وابسته به سازمان ملل، در صورتی که مواد غذایی کافی به بدن انسان ها و خصوصا کودکان در حال رشد نرسد، این کودکان از نظر آموزشی و هوشی عقب مانده تر از همسالان خود در شرایط بهتر(در مرکز) با تغذیه مناسب تر خواهند بود.  در این میان و بنا به اعلام دولت ایران، حداقل حقوق و دستمزد سال 1392 به طور دقیق 487 هزار و 125 تومان است. این مبلغ برای آنانی تصویب شده که سواد و تخصصی ندارند ولی تا آنجایی که معلوم است، جوانان تحصیل کرده دانشگاه ها حاضرند با همین دستمزد ها هم کار کنند اما کاری پیدا نمی کنند. در این حال،  به نا به اعلام محاسبه خبرگزاری های رسمی در ایرن، اگر مرد کوانی، زن و دو کودک داشته باشد، و فقط بخواهد به آنان روزانه و در هر سه وعده غذایی، نان و پنیر بدهد، بیش از 230 هزار توان هزینه این خانواده در هر ماه خواهد بود.  با توجه به این آمارها، هر آدمی می تواند، عمق فاجعه را بخصوص در میان ملت های حاشیه و فقیر محاسبه کند. می دانیم که ملت آذربایجان جنوبی، ملتی است که برای بدست آوردن کار و تامین هزینه های زندگی خانواده خود، بیشترین مهاجران را به دیگر نقاط ایران می فرستد ولی آنانی که در این خاک میهن می مانند، احتمالا از فقر و سوء تغذیه عمیق تری رنج می برند.  در زیر خبر رادیو بی بی سی در این مورد را بخوانید:  

به گزارش بی بی سی، به گفته ناصر ایروانی‌منش، مدیر بهداشت و بیمه‌های اجتماعی کمیته امداد ایران، از این تعداد کودک زیر شش سال که دچار سوء تغذیه هستند، پنج هزار نفر تحت پوشش‌های حمایتی کمیته امداد قرار دارند.

آقای ایرانی منش می‌گوید، بررسی وضعیت ۲۰ هزار دانش‌آموز ایرانی تحت پوشش این کمیته نشان داده، هشت هزار و ۶۰۰ دانش‌آموز بالای شش سال، "مشکوک یا مبتلا به کم‌خونی و بیماری‌های ناشی از فقر هستند."

استان سیستان و بلوچستان در جنوب شرقی ایران، به گفته او، بیشترین کودکان دچار فقر غذایی را دارد. هشت هزار کودک در این استان به مواد غذایی لازم برای رشد دسترسی ندارند.

بر اساس تحقیق دانشگاهی دیگری که اسفند ۱۳۹۰ در دانشگاه یاسوج انجام شده، ۳۰ درصد جمعیت روستاهای استان کهکیلویه و بویراحمد ایران هم دچار فقر غذایی کامل هستند.

اواخر بهمن ماه امسال، مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام همایشی را با عنوان 'امنیت غذایی' در تهران برگزار کرد که در آن همایش، از سیاست‌های دولت در بخش کشاورزی و مواد غذایی انتقاد شد.

عیسی کلانتری، رئیس خانه کشاورز در ایران، گفته بود پنج دهک شهری (چهار دهک دارای درآمد کم و یک دهک طبقه متوسط) و شش دهک روستایی ایران برای تأمین مواد غذایی "در حد کشورهای آفریقایی مشکل دارند و دچار سوء تغذیه هستند."

به گفته آقای کلانتری، وزیر کشاورزی در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی، سال ۱۳۸۴ جمعیت کمتری دچار سوء تغذیه بودند؛ به طوری که مشکل کمبود مواد غذایی شامل خانواده‌های طبقه متوسط نمی‌شد.

مرکز آمار ایران بر اساس درآمد خانواده‌ها، دهک یک تا چهار جامعه را دهک با درآمد پایین تعریف کرده است، که جمعیت آن حدود ۳۰ میلیون نفر است. دهک چهارم تا هفتم، خانواده‌های با درآمد متوسط هستند که بیش از ۲۰ میلیون نفر از جمعیت ۷۷ میلیونی ایران را تشکیل می‌دهند.

بر اساس داده‌های مرکز آمار ایران، یک خانواده طبقه متوسط شهری ایرانی دهک پنجم جامعه، در سال ۱۳۹۰ به طور متوسط سالانه بیش از ۳ میلیون تومان صرف مواد غذایی کرده، در حالی که در سال ۱۳۷۶ این رقم حدود ۳۳۸ هزار تومان بوده است.

یک خانواده شهری ایران از کم درآمد‌ترین دهک جامعه، در سال ۱۳۹۰ به طور متوسط سالانه یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان برای مواد غذایی هزینه کرده، در حالی که یک خانواده شهری از پردرآمد‌ترین دهک جامعه، در‌‌ همان سال به طور متوسط ۶ میلیون تومان مواد غذایی خریده است.

هزینه سبد مواد غذایی خانواده‌های ایرانی بر اساس داده‌های مرکز آمار در سال ۱۳۹۰ به نسبت سال ۱۳۷۶ حدود ۹ برابر شده است.

بیشترین افزایش قیمت مواد غذایی در فاصله سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۰ اتفاق افتاده است. در این داده‌ها، آمار سال جاری لحاظ نشده است.

نگرانی از تبعات تورم ناگهانی و گرانی مواد غذایی، سوء تغذیه و احتمال بروز ناآرامی‌های اجتماعی باعث شده که بحث بازگشت کوپن و کالابرگ بار دیگر در اقتصاد ایران مطرح شود.

هشتم اسفندماه ۱۳۹۱ مجلس ایران جزئیات طرحی را برای آغاز توزیع کوپنی کالاهایی مثل برنج، روغن و گوشت تصویب کرد. طرحی که هدف آن "حفظ امنیت غذایی اقشار آسیب‌پذیر" اعلام شده است.