تعداد کارخانه‌های چای نصف شده است

آخرین خبرها

تعداد کارخانه‌های چای نصف شده است

۱۴۰۰.۰۷.۲۸, ۰۷:۳۶

Gunaz.tv

گوناز تی وی : بیش از 200 هزار تن چای در انبارها وجود دارد و برای نگهداری آن هزینه انبارداری پرداخت می‌شود. رئیس سابق سازمان چای ضمن اعلام مطلب فوق در گفت‌و‌گو با روزنامه قانون افزود: این اتفاق به دلیل اتخاذ سیاست‌های متناقض از سوی مسئولان رخ داده است. عبدالغفار شجاع که ریاست کمیسیون کشاورزی در مجلس چهارم و پنجم را نیز عهده‌دار بود با اشاره به اینکه انحلال سازمان چای مشکلات فراوانی را در دهه هشتاد ایجاد کرد از راه‌اندازی دوباره این سازمان نیز انتقاد کرد و گفت: احیای سازمان چای غیرقانونی است . وی در توضیح این مطلب افزود: سازمان چایی که آقای احمدی نژاد به وجود آورد، فقط نام سازمان چای را دارد. هیچ تشکیلات و امکاناتی در سازمان جدید وجود ندارد. این سازمان با ساختمان، پرسنل و مدیران کلا منحل شده است. وی با اشاره به اینکه در ابتدای دهه هشتاد سازمان چای منحل شد، ادامه داد: انحلال این سازمان سبب کاهش سطح زیر کشت چای در کشور شد و زمین‌های زیر کشت از 32 هزار هکتار به 25 هزار هکتار کاهش یافت .

این کارشناس صنعت چای درباره دلایل غیرقانونی بودن سازمان فعلی چای گفت: محل استقرار سازمان چای قبلی در تهران بود اما سازمان جدید، به شمال منتقل شده است. تا اینجای کار اشکالی ندارد. اما کادری که قبلا فعالیت می کرد و برنامه ریزی، اعتبارات مالی و ... در اختیار داشت، به طور کامل از بین رفته است. به‌نظر می‌رسد برخی فقط به خاطر اینکه دید اوضاع خراب است، 4 سال پس از انحلال سازمان قبلی و در آستانه انتخابات دولت دهم، سازمان چای را احیا کرد. او فقط مدیر کلی در شمال را به عنوان رئیس سازمان چای معرفی کرد. اما سازمان احیا شده ساختار سازمانی ندارد و وضعیت چایکاران را نه تنها بهبود نداده، بلکه افت هم داشته است. نمی دانم چگونه سازمانی که بوسیله مجلس منحل شده، با حکم احمدی نژاد احیا می شود. خیلی از کارخانجات چای شمال تعطیل شده‌اند. در گذشته 200 کارخانه داشتیم که در حال حاضر تعداد کارخانه های فرآوری چای به کمتر از 100 کارخانه در شمال رسیده است.

وی صنعت چای در کشور را دچار بحران دانست و گفت: برای حل مشکلات صنعت چای دولت با شیوه های متعدد وارد عمل شده است. اگرچه این اواخر دولت اندکی توفیق داشته، اما صنعت چای به جای اینکه رشد سطح زیر کشت داشته باشد، دچار افت شده وچایکاران تغییر شغل داده اند. در حال حاضر احساس امنیت و سرمایه گذاری در صنعت چای وجود ندارد. یعنی هیچ امیدی نیست و بدهی های سنواتی کارخانجات هنوز باقی است. باغداران نیز قدرت حفظ باغات خود را به دلیل عدم تامین تسهیلات به موقع، خرید با قیمت مناسب و هزینه های بالای تولید از دست داده اند. دولت باید برای به زراعی باغات تسهیلات دهد و برگ سبز را به قیمت مناسب خریداری کند. مهمتر از همه وضعیت بازرگانی چای هنوز سازماندهی نشده است. تولید داخلی روی دست کارخانه ها می ماند و برای مازاد چای بی کیفیت، برنامه ای ندارند. کارخانه داران می‌توانند به ازای هر کیلویی که چای صادر می کنند، دو کیلو محصول وارد کنند اما آیا باغدار و کارخانه دار می توانند صادرات انجام دهند؟ در این میان فقط عده ای دلال سود می‌برند. بنابراین معتقدم اگر مقداری وضعیت بازرگانی چای بهبود یابد و از باغداران حمایت شود، اکثر باغات مخروبه احیا خواهند شد.

B.M

GUNAZ.TV

آخرین خبرها