معاون امور کنسولگری وزارت امورخارجه : 3000 زنداني در خارج از كشور داريم که 80 درصد به دليل مواد مخدر است

«خبرگزاری دانشجو» (خبرگزاری بسیج دانشجویی) : حسن قشقاوی، معاون امور کنسولگری وزارت امورخارجه در گفت و گوی با اين خبرگزاری به بیان دیدگاه ها و نظرات خود پیرامون مسائل مختلف پرداخت.  بخشهایی از این مصاحبه :

مسئله‌اي كه افكار عمومي و رسانه و قشر دانشجو را درگير خود كرده بحث اعدام ايرانيان در عربستان است. از زمان شروع اين ماجرا تاييد و تكذبيه‌هاي رسمي وزارت امور خارجه و معاون امور ايرانيان خارج از كشور را شاهد بوديم؛ مطالبي كه حقيقتاً تكذيب شد و مشخص شد اين اتفاق رخ نداده است. حال سوالي كه به عنوان مطالبه‌ مردمي و دانشجويي داريم این است كه وزارت امور خارجه با توجه به دروغ پردازي وزير امور خارجه سعودي و باور كردن اين دروغ از سوي ايران، دستگاه ديپلماسي چه جوابي براي اين مسئله دارد؟   80 درصد جرائم 3000 زندانی ایرانی در خارج از کشور مواد مخدر است

*   وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران جزو فعال‌ترين وزارتخانه های امور خارجه در سطح جهان در حمايت از اتباع ايراني است؛ يعني فكر نمي‌كنم در غرب و يا شرق چنين وزارت امور خارجه فعالي وجود داشته باشيد.  حتي در آمريكا و اروپا نيز چنين نيست و علت اين موضوع را عرض خواهم كرد؛ ما حدود 3000 زنداني در خارج از كشور داريم كه با كمال تاسف 80 درصد به دليل مواد مخدر در زندان به سر مي‌برند و باز هم با كمال تاسف بخش اعظمي از اين جرائم اثبات شده است و اين را صريحا عرض كنم، دلیل زندانی شدنشان یا مواد مخدر سنتي و یا صنعتي است؛ يعني توليد شيشه كه خيلي راحت انجام مي‌گيرد.  بخش كوچكي از اين جرائم ممكن است سرقت، قتل و يا عبور غيرمجاز باشد، اما بالاي 80 درصد جرائم قاچاق مواد مخدر است كه محكوميت و جرائم قطعي دارند.

* ظرف يكسال حدود 700 نفر از اين 3000 نفر از بيش از 30 كشور جهان از زندان آزاد مي‌شوند كه اين يك معجزه در كار ديپلماتيك محسوب مي‌شود.

شما سه آمريكايي را مثال مي‌زنيد، من مي‌گويم ما 700 نفر را آزاد كرديم، ولي شما ببينيد آن طرف چه تبليغاتي از سوي رسانه‌هاي متعدد از جمله CNN و BBC انجام مي گيرد، اما در ايران خبرگزاري هاي ما نه تنها زحمات وزارت امور خارجه را منعكس نمي كنند بلكه آن را متهم نيز مي كنند.

* كشورهاي ديگري هم تلاش مي‌كنند، اما ممكن است موفق به آزادي 5 تا 20 نفر از اتباع خود شوند نه 700 نفر از 3000 نفر آن هم از 30 كشور كه اين آمار بسيار تكان دهنده است. من حتي مي‌توانم اجازه بگيرم كه اسم آن كشورها و تعداد زندانیان را به شما بگويم، اما مجاز به نام بردن از افراد نيستم، نه اينكه نخواهيم كار خبري كنيم بلكه آبروي فرد در خطر قرار مي‌گيرد و طرف اعلام مي‌كند من فاميل و خانواد دارم و رضايت ندارم اسمي از من برده شود.

 ما تعداد زيادي زنداني آزاد شده از كشورهاي ارمنستان، تركمنستان، امارات، فيليپين، چين و كشورهاي مختلف داريم.

باندهای قاچاق انسان در تهران شکل گرفته است

* چند ماهه قبل كه متأسفانه هم قبل از آن سابقه داشته و هم بعد از اين قضيه تكرار شد، باندهاي قاچاق انسان در تهران با يك مبلغ بسيار پايين جواناني را اغوا مي‌كنند تا برايشان در استراليا پناهندگي بگيرند، آنها را سوار بر كشتي وارد منطقه‌اي به نام منطقه الفراق بين اندونزي و استراليا مي‌كنند و در مرحله آخر 60 نفر از اتباع ايراني غرق شدند. چقدر انرژي از وزات خارجه كاسته شد تا ما بتوانيم يك به يك جنازه ها را پیدا کنیم كه با اين حال هنوز سه يا چهار جنازه همچنان باقي مانده است كه قابلیت شناسايي ندارند.

 ضدحقوق بشري ترین حرکت موضوع پناهجويي است   * ضدحقوق بشري ترین حرکت موضوع پناهجويي است، در حاليكه منافقين ضدانقلاب و اپوزيسيون گمان مي‌كنند كار مقدسي است.

 غربي ها اين کار غيرانساني و ضدبشري رابه صورتی انجام مي‌دهند که به ازاي هر يك انسان در بسياري از كشورهاي اروپايي حدود 3000 دلار از پناهجو پول دريافت مي‌كنند، در حالي‌كه ماهي 200 دلار نيز براي او هزينه نمي‌كنند. شما بگوييد كدام روزنامه اين پديده را تبديل به بحث كرده است؟ اگه بوده به من بگوييد تا حرف خود را پس بگيرم.    از دانیال و سوزان تا همجنس بازی برای پناهجویی   فرد با تبليغات شبكه‌هاي ضدانقلاب از جمله راديو زمانه، voa و BCC فارسي به مدت 5 شش ماه تركيه يا پاكستان مي‌رود و گاهي هم به مدت چند سال در تركيه و در ارودگاه مي‌ماند.   طرف اسمش محمد است، اما براي اينكه پناهجوي بگيرد بايد خود را دانيل معرفي كند و يا اگر اسمش فاطمه است بايد خود را سوزان معرفي كند. نسل در نسل مسلمان است، اما براي اينكه پناهجويي بگيرد بايد بگويد يك بهايي است.   حتي با تغيير وضعيت ظاهري تلاش مي كند تا در آزمايش‌هايي كه از او صورت مي گيرد خود را همجنس باز جا بزند. عذرخواهي مي‌كنم كه اين صحبت‌هاي را مطرح مي‌كنم اين اتفاقات هر روز در حال رخ دادن است.   فرد اينجا تمام اموال خود را براي پناهجويي مي‌فروشد، سپس سازمان ملل او را به يك كشور اروپايي اعزام مي‌كند و به مدت پنج سال آنجا مي ماند.   سپس وقتی از همه جا رانده شد پلیس دستبندی بر دستان او می زند؛ چرا كه گذرنامه را نيز قبلا پاره كرده است تا انكار هويت ملي كرده باشد و بايد هويت مذهبي، جنسي و ملي خود را انكار كند تا پناهجو شود. بعد از شش سال هم او را به بخش كنسولي ما می آورند و مي‌گويند برايش برگه عبور صادر كنید و فرد را به زور ديپورت اجباري مي‌كنند. انصاف دهيد كه اين بحثي كه مطرح مي‌كنم كجا در رسانه‌هاي ما مطرح شده و اطلاع رساني شكل گرفته است؟

D.O