جلوگیری گمرک آلمان از صدور "سرم ویژه اعتراف‌گیری" به ایران

گمرک آلمان در بن از صادرات ۵/ ۲ کیلو داروی اعتراف‌گیری "تیوپنتال" به ایران جلوگیری کرد. این محموله که تحت عنوان دارو راهی ایران می‌شد، از جمله می‌تواند در بازجویی و اعتراف‌گیری مورد استفاده قرار گیرد.

اداره‌ی مرکزی گمرک در شهر کلن اعلام کرد که محموله‌ی تیوپنتال (Thiopental) در قالب ۵ هزار شیشه کوچک دارویی آماده‌ی ارسال به ایران شده بود. این ماده‌ی دارویی مشمول بخشنامه "مقابله با شکنجه" در آلمان می‌شود و فروش آن به کشورهای خارجی به مجوز ویژه‌ی اداره‌ی فدرال آلمان در امور اقتصاد و کنترل صادرات نیاز دارد. این مجوز برای محموله‌ی مورد نظر صادر نشده بوده است.

به گزارش دویچه وله ، بخشنامه‌ی مقابله با شکنجه در آلمان صادرات کالاهایی را ممنوع یا مشروط به صدور مجوزهای ویژه می‌کند که برای اجرای حکم اعدام، شکنجه یا دیگر صورت‌های رفتار یا مجازات غیرانسانی، تحقیرآمیز یا وحشیانه مورد استفاده قرار می‌گیرند.

تیوپنتال چیست؟

داروی حقیقت‌گویی یا "سرم اعتراف‌گیری" به ماده مخدری اطلاق می‌شود که به منظور گرفتن اطلاعات از فردی به کار گرفته می‌شود که حاضر به اعتراف بدان نیست. گمان می‌رود که سرویس‌های مخفی و اطلاعاتی یکی از استفاده‌کنندگان از این دارو باشند. در آلمان و اتریش کاربرد این ماده در بازجویی ممنوع است.

از جمله تأثیرات تیوپنتال این است که به محض تزریق این سرم، فرد به طور معمول بسیار اهل گفت‌وگو و مراوده می‌شود و بدون تأمل افکارش را بیان می‌کند. این ماده در واقع توان داوری و قدرت تمرکز فرد قربانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و کارشناس بازجویی را قادر می‌کند تا فرد قربانی را به سوی اعتراف در زمینه‌ی اطلاعات مطلوب بازجو هدایت کند.

یک برداشت گمراه‌کننده‌ی رایج این است که کاربرد "سرم حقیقت‌گویی" به طور خودکار قربانی را به سمت بیان حقیقت هدایت می‌کند. در حالی که فردی که تحت تأثیر این ماده‌ی مخدر قرار گرفته، قادر است همچون قبل دروغ بگوید، ولی نسبت به تلقین‌هایی که به او می‌شود آسیب‌پذیرتر است.

از تیوپنتال برای آماده‌کردن محکومان به اعدام با تزریق سم نیز استفاده می‌شود.

حاکمیت ایران در طول ۳۳ سال حیات خود بارها به استفاده از مواد و داروهای روان‌گردان در بازجویی از زندانیان سیاسی متهم شده است. این اتهام‌ها و بحث "شکنجه سفید" به ویژه از سال ۱۳۸۰ و از زمان بازداشت گروهی چهره‌های ملی‌مذهبی و افراد نزدیک به نهضت آزادی ایران بالا گرفت.

در بازداشت‌های گسترده فعالان سیاسی در تابستان سال ۱۳۸۸ نیز استفاده از داروهای ویژه بازجویی‌ها در زندان‌های ایران بار دیگر به نگرانی‌ها افزود.

در ۲۴ مرداد ۱۳۸۸ جمعی از خانواده‌های بازداشت شدگان پس از انتخابات ریاست جمهوری در بیانیه‌ای که در بسیاری از وبسایت‌های خبری فارسی‌زیان منتشر شد به «استفاده از دارو برای درهم‌شکستن و اعتراف‌گیری از بازداشت‌شدگان اشاره کرده‌اند.»

در این بیانیه نوشته شده بود: «اجبار زندانیان به استعمال داروهایی که اثرات جسمی و روانی فراوان بر روی مصرف کننده آن دارد، همه خانواده‌ها را نگران کرده و با توجه به این که اعتراف‌گیری تحت فشار و آزار و در شرایط غیرعادی، از جمله استعمال داروهای خاص، برای تدارک‌دیدگان سناریوی انقلاب مخملی واجد اهمیت فراوان است و هرگونه افشای حقیقت در این زمینه برای آنان هزینه‌های گزاف دارد، تلاش زیادی برای مستور ماندن این اقدامات غیرانسانی در زندان‌ها می‌شود.»

وبسایت «پارلمان نیوز» که زیرنظر فراکسیون اقلیت مجلس هشتم فعالیت می‌کند، روز ۱۰ مرداد ۱۳۸۸ به نقل از همسر محمدعلی ابطحی نوشت: «بعد از ۴۳ روز که همسرم را دیدم حدود ۱۸ کیلو وزن کم کرده ‌بود و آقای ابطحی می‌گفت که چند روزی است که قرصی را به من می‌دهند که من را از جار و جنجال و هیاهوی این دنیا فارغ کرده است.»

ابطحی به همسرش گفته بود «این قرص من را بسیار آرام می‌کند.»

بسیاری از زندانیان سیاسی به خاطر اتهام‌هایی که به همین شیوه در زندان‌های ایران اخذ شده حکم حبس گرفته‌اند و برخی از آنها هم‌چنان در زندان به‌سر می‌برند.

b.o