نامه جمعی از تشکل ها و چهره های محیط زیستی پیرامون مشکلات دریاچه ارومیه به مسئولان کشور

 

«انتقال آب به دریاچه ارومیه بر مشکلات می افزاید» / مشکلات دریاچه پیامد یک روند طبیعی نیست

 

به گزارش سبزپرس، این نامه که به امضای 38 نفر از کارشناس نامدار و 23 تشکل مردمی حفظ محیط زیست رسیده است، خطاب به هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی نوشته شده و رونوشتی از آن نیز به دفتر مقام معظم رهبری، مجمع تشخیص مصلحت نظام، دفتر ریاست جمهوری، دفتر رئیس سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت نیرو و همچنین کمیسیون های کشاورزی و نیروی مجلس شورای اسلامی اراسال شده است.

امضا کنندگان این نامه، اثر «مداخلات انسانی نظیر توسعه نامتوازن»، «سدسازی های بی رویه»، «احداث میان گذر»، «گسترش کشاورزیِ ناکارآمد و حفر شتابان چاه‌های مجاز و غیر مجاز» را در پیدایش مشکلات دریاچه ارومیه «غیرقابل انکار» دانسته اند و اعلام کرده اند که «این مسئله، فقط پیامد یک روند طبیعی اکوسیستم منطقه نیست».

در این نامه آمده است: «طرح های پیشنهادیِ انتقال آب بین حوضه ای، نظیر انتقال آب از رودخانه های ارس یا زاب، به علت زیان بزرگ ایجاد شده در مبدا و اثرات نامعلوم در مقصد، از طرف قریب به اتفاق کارشناسان محیط زیستی با هشدار و اعلام نگرانی مواجه شده اند. ما ضمن اعلام حمایت از این نگرانی ها و مخالفت با چنین اقدام‌های نسنجیده ای، باور داریم تصمیماتی که در آنها نگاه همه جانبه ای به اکوسیستم منطقه نشده باشد، نه تنها راه گشا نیستند، بلکه مشکلی بر مشکلات موجود اضافه خواهند کرد.»

آنها همچنین در نامه خود گفته اند که «مشکلات به وجود آمده برای دریاچه ارومیه، یک شبه درست نشده اند که بتوان یک شبه هم آنها را رفع و رجوع کرد» و با بیان اینکه «باید چاره ای اساسی بیاندیشیم» نوشته اند: «سازمان های مسئول، فراتر از متهم کردن یکدیگر، باید اشتباهات و کوتاهی هایشان را بپذیرند، و در این راه، اگر لازم شد که بر روی برخی تصمیمات قبلی غلط خود، خط قرمز بکشند، این کار را با شجاعت انجام دهند.»

در بخشی از این نامه همچنین آمده است: «به نظر ما، در شرایط فعلی حاکم شدن فضای گفتگوی کارشناسی و خردورزانه، بهترین اتفاقی است که می تواند بین دولت، رسانه ها، تشکل ها و کارشناسان دلسوز منابع طبیعی و محیط زیست بیافتد. گفتگویی که هدفش یک چیز باشد: پیدا کردن راه حلی معقول برای دریاچه ارومیه؛ راه حلی که با نگاهی جامع، تمام اکوسیستم منطقه و حیات اقتصادی، اجتماعی و طبیعی آن را مد نظر داشته باشد.»

این نامه با بیان اینکه «موضوع دریاچه ارومیه، یگانه مسئله طبیعت کشورمان نیست» می افزاید: ما با مخاطرات پر اهمیت دیگری از جمله سرعت بالای فرسایش خاک، تغییر کاربری و کاهش شدید عرصه های جنگلی، خشک شدن اغلب تالاب‌ها و دریاچه های مرکزی کشور، فرونشست زمین و گسترش بیابان زایی، تشدید گرد و غبار و رخداد ریزگردها و آلودگی های محیطی هم روبرو هستیم.»

 

در پایان این نامه نیز آمده است: «بحران محیط زیست، آینده جامعه ما را به طور جدی تهدید می کند و برای مقابله با آن، نیازمند یک همبستگی و همراهی ملی هستیم: مردمی که هریک داوطلبانه، پاسدار محیط زیست باشند و مسئولانی که با امکانات و بودجه در دستشان و البته با در نظر گرفتن نظرات کارشناسان و دلسوزان محیط زیست کشور، پاسخگوی نگرانی های موجود باشند.»

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

 

  

به نام آفریدگار زیبایی

 

هیئت رئیسه محترم مجلس شورای اسلامی

 

همان طور که می دانیم، حال دریاچه ارومیه خوب نیست. ارومیه فیروزه ای، دیر زمانی است که در بستر بیماریست و چشم انتظار دارویی برای بازیابیِ طراوت و شادابی گذشته خود.

 

ما نگرانی های مردم، تشکل ها و فعالان محیط زیست و تلاش های آنها برای اعلام همبستگی با این سرمایه ملی را می ستاییم و آن را نشان از مسئولیت پذیری ایشان در قبال ذخایر طبیعی کشور می دانیم. آری؛ به راستی که امروز دریاچه ارومیه نیازمند توجه ملی است و ما در این راستا لازم دیدیم نکاتی را به تمام کسانی که به واسطه سمت های اجرایی شان، نقشی در تعیین سرنوشت دریاچه دارند، متذکر شویم:

 

1. باور اغلب متخصصان محیط زیست این است که مداخلات انسانی نظیر توسعه نامتوازن، سدسازی های بی رویه، احداث میان گذر، گسترش کشاورزیِ ناکارآمد و حفر شتابان چاه‌های مجاز و غیر مجاز، بر پیدایش مشکلات دریاچه ارومیه اثر غیر قابل انکاری داشته است و این مسئله، فقط پیامد یک روند طبیعی اکوسیستم منطقه نیست.

 

2. طرح های پیشنهادیِ انتقال آب بین حوضه ای، نظیر انتقال آب از رودخانه های ارس یا زاب، به علت زیان بزرگ ایجاد شده در مبدا و اثرات نامعلوم در مقصد، از طرف قریب به اتفاق کارشناسان محیط زیستی با هشدار و اعلام نگرانی مواجه شده اند. ما ضمن اعلام حمایت از این نگرانی ها و مخالفت با چنین اقدام‌های نسنجیده ای، باور داریم تصمیماتی که در آنها نگاه همه جانبه ای به اکوسیستم منطقه نشده باشد، نه تنها راه گشا نیستند، بلکه مشکلی بر مشکلات موجود اضافه خواهند کرد.

 

3. مشکلات به وجود آمده برای دریاچه ارومیه، یک شبه درست نشده اند که بتوان یک شبه هم آنها را رفع و رجوع کرد. باید چاره ای اساسی بیاندیشیم و در درجه اول باور داشته باشیم که چیزی مهم تر از آینده زیست بوم منطقه نیست. لذا، سازمان های مسئول، فراتر از متهم کردن یکدیگر، باید اشتباهات و کوتاهی هایشان را بپذیرند، و در این راه، اگر لازم شد که بر روی برخی تصمیمات قبلی غلط خود، خط قرمز بکشند، این کار را با شجاعت انجام دهند.

 

4. به نظر ما، در شرایط فعلی حاکم شدن فضای گفتگوی کارشناسی و خردورزانه، بهترین اتفاقی است که می تواند بین دولت، رسانه ها، تشکل ها و کارشناسان دلسوز منابع طبیعی و محیط زیست بیافتد. گفتگویی که هدفش یک چیز باشد: «پیدا کردن راه حلی معقول برای دریاچه ارومیه»؛ راه حلی که با نگاهی جامع، تمام اکوسیستم منطقه و حیات اقتصادی، اجتماعی و طبیعی آن را مد نظر داشته باشد.

 

در پایان باید اشاره کرد که اگرچه دریاچه ارومیه در حال حاضر رسانه ای ترین مشکل محیط زیستی ایران شده است، اما این موضوع، یگانه مسئله طبیعت کشورمان نیست و ما با مخاطرات پر اهمیت دیگری از جمله سرعت بالای فرسایش خاک، تغییر کاربری و کاهش شدید عرصه های جنگلی، خشک شدن اغلب تالاب‌ها و دریاچه های مرکزی کشور، فرونشست زمین و گسترش بیابان زایی، تشدید گرد و غبار و رخداد ریزگردها و آلودگی های محیطی هم روبرو هستیم.

 

بحران محیط زیست، آینده جامعه ما را به طور جدی تهدید می کند و برای مقابله با آن، نیازمند یک همبستگی و همراهی ملی هستیم: مردمی که هریک داوطلبانه، پاسدار محیط زیست باشند و مسئولانی که با امکانات و بودجه در دستشان و البته با در نظر گرفتن نظرات کارشناسان و دلسوزان محیط زیست کشور، پاسخگوی نگرانی های موجود باشند.

 

به امید روزهای بهتر برای محیط زیست ایران؛

 

جمعی از تشکل ها و کارشناسان محیط زیستی

 

رونوشت:

دفتر مقام معظم رهبری، دفتر مجمع تشخیص مصلحت نظام، دفتر ریاست جمهوری، رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست، وزارت نیرو(وزیر محترم نیرو، معاون منابع آب وزارتخانه، مدیر عامل شرکت مدیریت منابع آب ایران)، کمیسیون آب-کشاورزی و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی، کمیسیون نیرو در مجلس شورای اسلامی، رسانه های همگانی

 

 

کارشناسان امضا کننده به ترتیب حروف الفبا :

1. رضا اخوان، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

2. وحید اعتماد، استاد دانشگاه تهران

3. محمد حسین ایران نژاد پاریزی، استاد دانشگاه یزد

4. مهدی بصیری، استاد بازنشسته دانشگاه صنعتی اصفهان

5. عبدالرسول تِلوَری، کارشناس بازنشسته مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری کشور

6. مقداد جور غلامی، استاد دانشگاه تهران

7. بهرام حسن زاده کیابی، استاد دانشگاه شهید بهشتی

8. محمد خسرو شاهی، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

9. علی اصغر درویش صفت، استاد دانشگاه تهران

10. محمد درویش، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

11. احمد رحمانی، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

12. حسن روحی پور، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

13. عزت الله رئیسی، استاد دانشگاه شیراز

14. قوام الدین زاهدی امیری، استاد دانشگاه تهران

15. علی سلاجقه، استاد دانشگاه تهران

16. تقی شامخی، استاد دانشگاه تهران

17. انوشیروان شیروانی، استاد دانشگاه تهران

18. سید حمیدرضا صادقی، استاد دانشگاه تربیت مدرس

19. هوشنگ ضیائی، استاد دانشگاه آزاد واحد تهران شمال

20. ناصر طالب بیدختی، استاد دانشگاه شیراز

21. سیدرضا طبایی عَقدایی، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

22. فاطمه ظفرنژاد، پژوهشگر آب و توسعه پایدار

23. احسان عبدی، استاد دانشگاه تهران

24. پدرام عطارد، استاد دانشگاه تهران

25. مهدی فرح پور، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

26. بیژن فرهنگ دره شوری، کارشناس و پژوهشگر محیط زیست

27. عباس قمری زارع، عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

28. اسماعیل کهرم، استاد دانشگاه آزاد مرکز تحقیقات تهران

29. هادی کیا دلیری، استاد دانشگاه آزاد علوم و تحقیقات

30. حمید گـُشتاسب میگونی، استاد دانشگاه محیط زیست کرج

31. ابوالقاسم متین، کارشناس سازمان ترویج، آموزش و تحقیقات وزارت جهاد کشاورزی

32. باریس مجنونیان، استاد دانشگاه تهران

33. مجید مخدوم، استاد دانشگاه تهران

34. محمدرضا مروی مهاجر، استاد دانشگاه تهران

35. محمدرضا مقدم، استاد بازنشسته دانشگاه تهران

36. کاظم نصرتی نصرآبادی، کارشناس محیط زیست و رئیس جامعه جنگلبانی ایران

37. منوچهر نمیرانیان، استاد دانشگاه تهران

38. پیمان یوسفی آذر، کارشناس و پژوهشگر سازمان جنگلها

 

 

انجمن های علمی و تشکل های امضا کننده:

انجمن علمی ارزیابی محیط زیست ایران، انجمن علمی آبخیزداری ایران، انجمن اعضای هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع، کانون دوستداران محیط زیست دانشگاه صنعتی شریف، انجمن علمی جنگلبانی ایران، کانون عالی گسترش فضای سبز و حفظ محیط زیست ایران، جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست، جمعیت داوطلبان سبز، کانون دوستداران محیط زیست دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، انجمن پایشگران حامی محیط زیست، انجمن حمایت از محیط زیست و منابع طبیعی(پیام سبز)، موسسه توسعه پایدار هرمد، جامعه جنگلبانی ایران، انجمن طرح سرزمین، موسسه آوای طبیعت پایدار، کانون انسان پاک-زمین پاک، موسسه سبزکاران گیلان، کمیسیون محیط زیست انجمن طرفداران توسعه انزلی، انجمن بین رشته ای محیط زیست و اکوتوریسم، انجمن حفظ محیط کوهستان، انجمن حافظان محیط زیست بادرود، انجمن یوزپلنگ ایرانی، موسسه طنین طبیعت تیرگان، دیده بان کوهستان