سرنوشت قذافی دیکتاتور در انتظار خامنه ای مستبد

تهران که تا چندی پیش در تلاش برای نجات رژیم دیکتاتور لیبی بود، بمحض اینکه در اینترنت اولین فیلمی از مستبد مرده نشان داده شد، تهران به قذافی پشت کرد.

آخوندها در مورد لیبی که اوضاع در آن بطور اساسی تغییر یافت، فورا جهت عوض کردند و اکنون نه بعنوان مدافعان سرهنگ دیکتاتور، بلکه طرفداران مردم لیبی اتخاذ موضع نمودند. روز جمعه رامین مهمانپرست، سخنگوی وزارت امور خارجه موضع حکومت خود در قبال تحولات اخیر در لیبی که با تغییر چشمگیر همراه بود، را اعلام کرد.

مهمانپرست گفت: «مستبدان و ستمگران در طول تاریخ به یک سرنوشت- مرگ ننگین دچار شدند. مقامات و شهروندان ساده ایران از تحولات جاری در لیبی بسیار خوشحال هستند و آنرا همچنین پیروزی بزرگ برای کشور خودشان نیز تلقی می کنند. قذافی جبار نیز به پایان مشابه محکوم شد، چرا که حقوق مردم خویش را نادیده می گرفت. همین سرنوشت در انتظار سایر دیکتاتورها در سراسر جهان میباشد». در مورد لیبی، رژیم آخوندی دوباره شگفتی های چابکی را به نمایش گذاشت. تا چندی پیش، حوادث انقلابی در لیبی باعث آشفتگی شدید تهران بود. و اگرچه، روحانیون ایران هرگز علاقه ای به سرهنگ لیبی نداشتند، با این حال، آنها در جهت نجات رژیم قذافی، به تبانی مخفی با طرابلس اقدام کردند. در رابطه با این موضوع، رسانه های آزاد گزارش دادند که در اردیبهشت ماه (ماه می) خامنه ای به واحد قدس سپاه دستور ارایه کمکهای نظامی به رژیم سرهنگ قذافی در مبارزه وی با انقلابیون، داد. در این طرح، انتقال اسلحه، از جمله موشکهای «زمین به زمین» و «زمین به هوا»، و همچنین خمپاره اندازهایی که قرار بود بر علیه اپوزیسیون لیبی استفاده شود، در نظر گرفته شده بود. بنابر اطلاع منابع غربی، صدها تن از نیروهای ویژ قدس حتی عازم منطقه لیبی شدند. به گفته همین منابع، حسین طائب، رئیس بخش اطلاعات سپاه پاسداران تیم کوچکی از افسران درجه بالا، مشاوران امور ارتباطات و اطلاعات را به طرابلس اعزام کرد.

بدیهی است، خامنه ای این اقدامات را نه برای نجات رژیم قذافی انجام داد. روباه پیر درک می کرد که مقابله با انقلابیون لیبی که از سوی دموکراسی غربی مورد حمایت قرار می گرفتند، بی فایده است. راهبرد خامنه ای این است که کشورهای غربی را باید تا حداکثر ممکن در تاتر نبرد نظامی لیبی نگه داشت، تا بدینوسیله امکانات آنها برای واکنش به تحولات سوریه، و همچنین مستقیما به اوضاع داخلی در خود ایران را، محدود نمود. چرا که، رژیم قذافی هیچ تفاوتی با رژیم آخوندها در کشورمان نداشت. موضع کنونی مقامات تهران که از حوادث اخیر در لیبی به وحشت افتاده اند، خنده دار به نظر می رسد. همانطور که به یاد داریم، چند ماه پیش مقامات رسمی ما مدام با دخالتهای نظامی خارجی در تحولات لیبی مخالفت می کردند.

همان مهمان پرست گفت: قدرت های غربی معمولا چنین اقدامات را با بهانه حمایت از مردم آغاز میکنند و اما در واقع آنها تنها دنبال منافع خود، جهت تسلط بر کشورهای دیگر، ایجاد پایگاه های نظامی، حفظ استعماربه شکل مدرن، هستند.

همچنین سخنان وی در در رابطه با مستبد و ستمگر بودن مرحوم دیکتاتور لیبی، تعجب آور بود. اگر این سخنان مهمانپرست باعث خنده مقامات جهان شود، تعجب نخواهم کرد.  زیرا درخود ایران تحت رهبری خامنه ای دیکتاتور چنین چیزهایی رخ می دهد که حتی قذافی نیز با وجود ماهیت دیکتاتوری خود، هرگز جرأت انجام آنها را به خود نداده بود. در طی سه دهه اخیر توسط دولت آخوندی در ایران بیش از 150 هزار نفر که تنها جرم آنها مخالفت با سیاست رژیم بود، اعدام شده اند. ما نیز جزء کشورهایی که در انجا حتی نوجوانان را نیز اعدام میکنند، هستیم. علاوه بر این، این اعدام ها با استفاده از روش های دوران قرون وسطی، صورت میگیرند. رژیم آخوندی حتی با اعضای جنبش های محیط زیست نیز که هیچ خواسته سیاسی ندارند، بطور وحشیانه عمل میکند.سالانه از کشور ده ها هزار نفر فرار میکنند: تنها در طی نیم سال اول سال جاری از کشور 7600 نفر در کشورهای خارجی دیگر پناهنده شده اند.

و با وجود این، مقامات ما قذافی را که حقوق مردم خود را نادیده گرفته بود را مورد انتقاد قرار میدهند؟ آیا در ایران مردم میتوانند از حقوق خود برخوردار باشند؟ هنگامی که نمایندگان مختلف مردم ایران میخواهند به ارتدوکس های حاکم در کشور در مورد حقوق خود که در قانون اساسی بر آن تاکید شده، یادآوری کنند، با خشم و سرکوب وحشیانه مقامات روبرو میشوند. زندانی شدن آنها، بهترین حالت است. در حالی که در زندها آنان با شکنجه های غیر انسانی و حتی تجاوز گروهی روبرو میشوند. و بدترین حالت، صدور حکم اعدام برای مخالفان است.

تنها چیزی که در سخنان وزیر خارجه قابل قبول بود، شادی مردم ایران به دلیل مرگ قذافی است. زیرا چنین سرنوشت مشابه در انتظار تمامی دیکتاتورها جهان، است. در واقع، پیروزی انقلاب در لیبی و مرگ دیکتاتور، قلب های میلیون ها ایرانی را که تحت فشارهای غیر انسانی رژیم آخوندی زندگی میکنند، روشن میسازد.  تغییرات ایجاد شده در لیبی به ما امید کوچکی هم شده میدهد که روزی ما نیز علیه این رژیم آخوندی که قدرت در کشور را بدست گرفته، برمیخیزیم. انشاء الله.

با کمک خدا ما این رژیم ضد مردمی را سرنگون خواهیم کرد. و همچنین روزی خامنه ای و طرفداران وی را به دار خواهیم آویخت. ما به جهان نشان خواهیم داد که مردم ایران چیزی کمتر از لیبی ندارند و روزی این رژیم را سرنگون کرده و در کشور نظام دموکراتیک را بر پا خواهیم کرد. و در این زمان  با افتخار  سخنان سرهنگ را که زیر ضربات شهروندان خود سرنگون شده را تکرار خواهیم کرد: «تمامی ستمگران دیر یا زود تحت فشار مردم خود  قرار می گیرند». قذافی سرنگون شد و هم اکنون نوبت خامنه ای است.

امید رسولی

REALIRAN.net