حصر 3 جلسه ای هواداران تراکتور و دکانی که فقط برای تبریز و آذربایجان باز است!       

حضور تیراختور در لیگ برتر ایران چونان خورشیدی انوار تابانش را که آکنده از شور و هیجان آزربایجانیان است به لیگ برتر ایران می تاباند اما از ابتدای حضور این تیم مردمی چشمهایی که از شدت و حدت خست به تنگی گراییده اند این حضورهای حماسی را برنتابیده و سناریوی لجن مال نمودن آن را گام به گام به اجرا گذاشته اند. گویی که تیراختور همچون ماری افعی آمده است که دنیای پوشالی برخی فرو خفتگان در خواب توهم را تار و مار نموده و دنیای متوهمانه شان را زیر و زبر نماید.

براستی چرا اینگونه است؟ چرا اینقدر تیراختورستیزی؟ تیراختور تقاص چه چیز را پس می دهد؟ حصر هواداران تراکتور چه دردی را از برخی مغرضانی که سالهاست اسیر مرض لاعلاج تنگ نظری و کوته اندیشی می باشند می تواند دوا نماید؟ هوادار تیراختور از حضور در ورزشگاه منع می گردد اما چرا!؟ زیرا چشمانی هستند که نظاره گر بودن بر غرور و افتخار مردمی که اسوه های شیفته گی وطن مادریشان در عصر جدید می باشند کور و کرشان می نماید؟ چونکه یک مربی هنرپیشه که دلقک بازیهایش زبانزد خاص و عام می باشد اشکهای تمساح گونه اش را چون تیر زهرآگینی به قلب ملت آزربایجان شلیک می نماید تا عقده های فروخفته اش را درمان نموده و برای پاسداشت منافع شخصی خود پشت کاراکتر مزورانه اش سنگر بگیرد؟ آنانی که خیال تبدیل تیراختور به بیگانه ی آشنا را در سرمی پرورانند چه طرفی از افکار مغرضانه ی خود خواهند بست؟

چرا بجای من و من نمودن یکبار برای همیشه به صراحت نمی گویند که نگاههای تنگ نگر ما تحمل حضور خشک و خالی تیراختور در لیگ برتر را نیز ندارد و فقط برای در امان ماندن از شماتت آزربایجانیان از روی اجبار و آنهم فقط در ظاهر آنرا تحمل می نماییم. این نوع برخوردهای سخیفانه با اندیشه ی عدالتخواه کدام عدالتخانه ای سازگار است که حکمرانان فوتبال کشور بدترین نوع التهابات که نمونه ی بارز آن همین چند وقت پیش در انزلی مشاهده شد را بصورت یکصدا لاپوشانی می نمایند و با پر زدن مگسی در ورزشگاه سهند آزربایجان فریاد وا اسفا و وا مصیبتاشان گوش فلک را کر نموده و حس انظباط دوستی آقایان فقط برای هواداران یک تیم فوتبال کشور غنچه می نماید و برخوردهای مهربانانه و نوازشگرانه یشان بقیه را از هر نوع تنبیه و جریمه ای معاف و در امان میدارد. فوتبالی که ار اذهان وهم آلود و مسموم این حضرات از خود راضی و کوته بین به بیرون تراوش می نماید ره به کدام ناکجاآباد خواهد برد؟ بدیهی است هواداران دهها میلیونی تیراختور سه جلسه محرومیت ظالمانه که سهل است بلکه حتی مادام العمر هم از حضور در ورزشگاه محروم گردند نه فقط اراده ی پولادینشان کوچکترین خللی بخود نخواهد دید بلکه علم تحول خواهی خود در فوتبال کشور را بیش از پیش افراشته تر خواهند داشت. این نوع برخوردهای حذف گرایانه و طردخواه فقط هشدار به آنانی است که با پافشاری روی اینگونه عملکردهای پر حرف و حدیث خود دانسته یا ندانسته بادی را می کارند که ممکن است با مبدل شدن به طوفانی سهمگین درسی فراموش ناشدنی به این اصحاب زر و زور و تزویر دهد.

آرتان آرمان

Tiraxtorfans.Com