متن پخش شده بیانیه شماره 2 فعالین دانشجویی حرکت ملی در دانشگاه آزاد تبریز

 

 

بنا به گزارش سایت های خبری  آزربایجان جنوبی در پی اقدام مزدوران بسیجی برای جمع آوری بیانیه ها و گرفتن آن از دست دانشجویان و تهدید و ارعاب آنان درگیری هایی بین نیروهای بسیج و دانشجویان ایجاد شده است.

 

متن بیانیه به شرح زیر است:

 

اولو تانرینین آدیله

 

حرکت ملی آزربایجان – شاخه ی دانشگاه آزاد تبریز

 

 

داریخما قارتالیم سوسما آماندیر        گونش قارشیسیندان دومان قاچاجاق

 

گئجه نین باغریندان چیرپینان سحر      یئنیدن بیر آیدین ایشیق ساچاجاق

 

 بیانیه شماره 2 فعالین دانشجویی دانشگاه آزاد تبریز در خصوص سالگرد قیام ملی یکم خرداد

 

دانشجویان عزیز برادران و خواهران حسب وظیفه ای که نام وطن بر گردن هر یک از ما نهاده است اقداماتی را در راه به انجام رساندن این وظیفه ی مقدس و در را خدمت به تک تک شما فرزندان غیور آزربایجان انجام داده ایم و هم اکنون بیانیه شماره دو را پیرو بیانیه شماره یک منتشر میکنیم.

 

بیش از 80 سال است که مردم شریف آذربایجان تحت ظلم و ستم مرکزنشینان و حاکمان آنان قرار دارند و طی این سالها هویت عزت وشرفشان پایمال میشود و سیاست آسمیلاسیون و از بین بردن فرهنگشان هر روز شدیدتر اجرا میشود و با این وجود حتی از ابتدایی ترین حقوق مثل حق تحصیل به زبان مادری و حق تعیین سرنوشت محرومند . حافظه ی تاریخی ملت غیورمان طی سالیان دراز حکایت از خشمی نهفته در دلهای حق طلب این ملت دارد که به بهانه های گوناگون و به شکلهای مختلفی آن را ابراز کرده اند و یکم خرداد سال 1385 یکی از آنهاست .

 

یکم خرداد روزی بود که فریاد حق خواهی تبریز، زنجان، ارومیه، اردبیل، همدان و دیگر شهرهای آزربایجان شونیزم را از خواب باطل محو کردن زبان و هویت یک ملت بیدار کرد و ترس بر بند بند وجود پلید شونیزم سایه افکند . یکم خرداد 1385 روزی بود که 35 میلیون ملت تورک سوسک خوانده شد و سرزمین این ملت که روزی سر ایران بود اجاق مستراح ! آری چهره ی واقعی مدعیان حکومت علوی که هر روز به نام عدالت و مردمسالاری فریبی نو برای مردم تدارک میبینند از روزنامه ی رسمی دولتشان آشکار شد.

 

آری ملتی که قهرمانانش را فدای آزادی همگان کرده بود و برای بدست آوردن کمترین حق خود یعنی تحصیل به زبان مادری مبارزه میکرد و اینک سوسک شده بود اعتراض مسالمت آمیز و مدنی خود را در خیابان ها آغاز کرد اما جوابی که دریافت کرد این بود : گلوله باتوم گاز اشک آور زندان!

 

سوت همین گلوله ها تلنگری شد که خفته ها را بیدار کرد و برچسبی شد بر دهان آنان که سنگ اتحاد را بر سینه میکوفتند . در این میان مدعیان آزادی و عدالت که با که امروز علمهای رنگارنگ به میدان آمده و انتظار حمایت دارند به بایکوت خبری پرداخته و گروهی نبز مشغول جمع اوری امضا برای حمایت از این اقدام شنیع روزنامه ی ایران شدند و چکمه های نژادپرستیشان را به خون جوانانمان سیقل دادند و شمشیر بی عدالتی را در چشمان وحید داورپناه آن جوان بی گناه تورک فرو کردند دریغ ار اینکه او خواهد گفت : " اگر دو چشم دیگر هم داشته باشم باز آنرا تقدیم ملتم میکنم "

 

همسنگران ! اینک در دنیا جنبشهای آزادیخواه بسیاری آغاز شده است و ملت ها برای سعادت خود خون ها میدهند و در راس این حرکات نیز خیزش ملتهای بزرگ عرب در منطقه بر ضد دیکتاتوری قرار دارد که حاکمیت ایران آنها را بعنوان جنبش اسلامی میخواند و دنیا را به حمایت از آنها تشویق میکند ، اما یک ماه پیش روز خشم عربهای الاحواز را به خاک و خون میکشد و آنان را زندانی میکند و جان انسانهای آزادیخواه را با اعدامهای پی در پی میگیرد . آپارتاید حتی به ثروتهای طبیعی ما نیز رحم نمیکند چرا که طرفداران محیط زیستی که برای دفاع از دریاچه ارومیه تجمع مدنی ترتیب داده بودند هنوز هم در زندان ها به سر میبرند.

 

کسانی که دو ملت تورک و عرب را مورد تمسخر قرار میدهند و آنها را شهروندان درجه دوم به حساب می آورند باید با دیدن این خیزشهای عظیم که در بسیاری ار کشورهای عربی به نتیجه رسیده است از شدت شرم زبان بر کام گیرند و از دروغها و بایکوت های خبری نسبت به این دو ملت آزاده دست بردارند.

 

اقدامات شنیع فاشیزم به اینجا ختم نشده و نخواهد شد . اگر امروز در تلویزیون رادیو و روزنامه هایشان زبانمان مورد تمسخر قرار میگیرد و هویتمان زیر سوال میرود چه تضمینی وجود دارد که فردا روز در چنین جامعه ای انسانیتمان مورد هجوم قرار نگیرد؟

 

از منابع طبیعی و زیر زمینیمان چه چیز به فرزندانمان خواهد رسید ؟

 

آیا فرزندانمان میتوانند بعنوان یک تورک و یک شهروند درجه یک همانند دیگران زندگی کنند و یا برای نشان  دادن برتری کذائیشان مجبور میشوند زبان خود را کنار گذاشته و به گویش فارسی حرف بزنند ؟

 

آیا اگر سکوت کنیم دیگر آزربایجانی خواهیم داشت؟

 

در چنین شرایطی و در حالی که زندانهای ظلم پر از قهرمانان آزادی است و در حالی که به کمترین حقوق خود دست نیافته ایم هر لحظه فشار بر ما شدیدتر میشود و دوستانمان از دانشگاهها اخراج مشوند و حتی به ورزشمان نیز رحم نمیشود و هر هفته با باتوم از ورزشگاه بدرقه میشویم .....

 

دیگر چیزی برای از دست دادن میماند به جز سوسک شدن ؟! به جز تبعیض؟ به جز نگاه های تحقیرآمیز ملتهای آزاد دنیا؟!

 

ما 30 هزار دانشجوی بیدار دانشگاه آزاد تبریز این ستم ها را برنمیتابیم و با تایید تمام بیانیه های فعالین حرکت ملی آزربایجان در اعتراض مردمی روز یکشنبه چشمان وطن را بر فریاد خود روشن و دستان آپارتاید را با مشت های گره کرده خرد خواهیم کرد.

 

 

 

                                روز یکشنبه 1 خرداد 1390

 

                                ساعت 17 راسته کوچه