هواداران تراکتور «فوتبال زده» شده اند یا مسئولان «تماشاگر زده»؟

آرتان آرمان

نگاهی به مصاحبه ی مدیرعامل باشگاه تراکتورسازی در خصوص علل کاهش حضور هواداران در ورزشگاه 

در شرایطی که تراکتور در حساسترین روزهای فصل خود بسر برده و نیاز شدیدی به پشتیبانی کامل از طرف هواداران خود دارد انتشار دیدگاههای مدیر عامل باشگاه تراکتور در خصوص علل افت حضور هواداران در ورزشگاه در مصاحبه با خبرگزاری ایسنا (1) در نوع خود جالب توجه و البته حاوی نکات بحث برانگیز فراوانی بود.

جعفری در ابتدای مصاحبه با اظهار عدم نگرانی از کاهش حضور هواداران بیان می نماید:

"درست است كه نسبت به اوايل فصل تعداد تماشاگران تيم تراكتورسازي تبريز كاهش پيدا كرده ولي ما به هيچ وجه نگران اين مسئله نيستيم و مي‌دانيم اگر تيم ما به ليگ قهرمانان آسيا صعود كند، حضور 80 هزار نفري تماشاگران در ورزشگاه يادگار امام تبريز، باعث شگفتي آسيا خواهد شد."

جهت یادآوری خدمت مدیرعامل محترم تراکتور متذکر می گردد که تراکتور از ابتدای فصل اول حضور در لیگ برتر تا قبل از هفته ی دهم فصل کنونی همواره حضور حداکثری هواداران را در کنار خود دیده و برحسب حساسیت بازیها معمولاً حداقل شماری بین 70000-50000 نفر در ورزشگاه حضور می یافتند اما پس از هفته ی دهم اتفاقاتی حادث شد که رفته رفته میزان هواداران به حداقل خود از ابتدای حضور تراکتور در لیگ برتر رسید و قابل تأمل است علیرغم آنکه شاخص هوادار برای تراکتور بسیار ارزشمند می باشد نه فقط اقدام درخوری از طرف باشگاه جهت شور و نشاط بخشیدن به سکوها انجام نپذیرفت بلکه به کاهش حضور هواداران دامن نیز زده شد که انتشار این مصاحبه ی اخیر از بالاترین مسئول باشگاه تراکتورسازی ضمن پدید آوردن سؤالات متعددی در ذهن هواداران، برخی نقاط مبهم ذهنشان را نیز روشن می نماید. طبعاً وقتی اظهار عدم نگرانی مدیرعامل باشگاه از کاهش حضور هواداران در کنار استدعای باشگاه از سازمان لیگ جهت پذیرش درخواست موکول شدن یکی از حساسترین ترین مسابقات فصل (تراکتور-مس) از جمعه به شنبه قرار داده میشود دلیل این عدم نگرانی باشگاه ملموس تر می گردد! مدیرعامل تراکتور با اظهار عدم نگرانی از کمرنگ شدن حضور هواداران، بر عدم جایگاه هواداران در برنامه ی کلان باشگاه صحه می گذارد و نشان میدهد که تنها کسانی که نگران افت حضور هواداران می باشند فقط خود هواداران می باشند و لاغیر! گرچه عملکرد مدیریت فعلی به لحاظ برخی آیتمها از قبیل نتایج تیم قابل قبول بوده است اما به همان سان از نظر حفظ حضور انبوه هواداران کارنامه ای منفی از خود برجای گذاشته است که موارد مطرح شده در این مصاحبه نیز گواهی بر این مدعاست. یکی از نقاط روشن کارنامه ی مدیریت قبلی، فراهم آوردن زمینه ی حضورهای دهها هزار نفری هواداران بود که با تحویل تیم و هواداران به مدیریت فعلی بتدریج این استقبالها کمتر و کمتر شدند.

جعفری در ادامه می افزاید:

" وقتي تيم فوتبال تراكتورسازي در دسته يك فوتبال كشور بازي مي‌كرد، صعود اين تيم به ليگ برتر حساسيت زيادي براي تماشاگران داشت و در سال اول حضور در ليگ برتر هم هنوز اين حساسيت وجود داشت؛ ولي امسال با توجه به اين كه تيم به يك روال منطقي رسيده است، ديگر تماشاگران اشتياق چنداني براي آمدن به ورزشگاه ندارند؛ هر چند در همين حال براي ديدار برابر استيل آذين تهران 40 هزار نفر به ورزشگاه آمدند. مطمئن باشيد تيم ما به آسيا برود ورزشگاه تبريز پر از تماشاگر مي‌شود."

به رغم آنکه بخشی از صحبتهای فوق در خصوص حساسیت بازیهای لیگ یک و تأثیر آن بر حضور پرازدحام هواداران در ورزشگاه با واقعیت منطبق می باشد اما توجیه کاهش حضور هوداران در ورزشگاه با این طرز تلقی، مخاطبان را به دنبال آدرس اشتباه خواهد فرستاد. با در نظر گرفتن تعلق تیراختور به یکی از مناطق اتنیک کشور و تفاوت فلسفه ی هواداری آن در مقایسه با سایر تیمهای لیگ برتری این مدعا که امسال هواداران به یک روال منطقی رسیده و در نتیجه اشتیاق زیادی برای آمدن به ورزشگاه ندارند چندان با واقعیت منطبق نخواهد بود البته اگر از عملکرد انگیزه کش و دافعانه ی متولیان فوتبال کشور و سایر نهادها و اشخاص دخیل در روند فوتبال کشور صرفنظر نماییم، هواداران تراکتور در هر شرایطی آماده ی استقبال از تیم محبوب خود بوده و علی الخصوص در روزهایی که حضورشان تأثیرگذارتر می باشد با نهایت خلوص به استقبال تیم محبوب خود می شتابند و در دیدار مقابل استیل آذین نیز با لبیک گویی به فراخوان سایتهای هواداری تراکتور نه با 40000 نفر بلکه بنا به گزارش بیشتر خبرگزاریها و سایر رسانه ها با حضور انبوه 60000-50000 نفری پاسخ قاطعی به کم اهمیت جلوه دهندگان حضورهای حماسی خود دادند.

در ادامه مصاحبه سمت و سوی دیگری بخود میگیرد:

"محل ورزشگاه يادگار امام به گونه‌اي است كه رفت و آمد به آن جا بسيار سخت است و همچنين تهيه بليت و شارژ كارت‌هاي هواداران با مشكل روبه‌رو است كه همه اين مسائل در كم شدن تماشاگران موثرند.

وي در ادامه فوتبال‌زدگي مردم را دليل اصلي كم شدن استقبال مردم از رفتن به ورزشگاه توصيف كرد و افزود: با مسئله كم شدن تماشاگران بايد عمقي برخورد كرد. به هر حال مردم براي رفتن به ورزشگاه‌ها مشكل دارند و فوتبال زدگي نيز مهم‌ترين دليل قهر آنها با ورزشگاه است. البته در اين زمينه، شرايط تيم‌ها با يكديگر متفاوت است و به همين دليل است كه مي‌گويم اين مسائل براي تراكتورسازي نگران كننده نيست. تيم ما حتي در بازي‌هاي خارج از خانه تعداد زيادي تماشاگر و هوادار دارد."

هیچ تردیدی در مناسب نبودن مکان ورزشگاه سهند و مشکل تردد به آن وجود ندارد که تأثیرات خاص خود را نیز دارد اما مدیر عامل محترم تراکتور در بین اظهارات خود با مطرح نمودن "فوتبال زدگی مردم" قابل تعمق ترین و به عبارت ساده تر سؤال برانگیزترین اظهارنظر مصاحبه را بر زبان جاری می نماید. ایشان بایستی التفات به این نکته داشته باشند که در کاهش حضور هواداران در ورزشگاه عوامل مختلفی می توانند دخیل باشند که ممکن است یکی از علت العلل آن "فوتبال زدگی" نیز باشد اما با مدنظر قرار دادن طرز تفکر، روحیه هواداری و شور و حالی که هواداران تراکتور به کرات از خود به نمایش گذاشته اند توصیف آنان با عبارت "فوتبال زده" فرسنگ ها با واقعیت فاصله خواهد داشت مگر آنکه ما بجای مهیا نمودن زمینه ی استقبال داغ و پرهیجان آنان، با عملکرد منفی و اقدامات دافعه گر و فراری دهنده ی خود روحیه ی فوتبال زدگی را بر آنان تزریق و تحمیل نموده باشیم!. در رابطه با افت حضور هواداران هر شخصی بجای خود مسئول و پاسخگو باید باشد از من نویسنده و رداکتور یک سایت هواداری تیراختور گرفته تا مدیرعامل باشگاه تراکتور و سایر ارگانها و اشخاص دخیل در روند استقبال هواداران. اگر حضور در ورزشگاه بدلیل دوری و ناهموار بودن مسیر خسته کننده و طاقت فرساست، در شرایط رکود فوتبال کشور که بیشتر هواداران عطای فوتبال را به لقایش بخشیده اند بایستی از خود سؤال نماییم برای تسهیل حضور اینهمه عاشق در ورزشگاه چه کرده ایم؟ آیا آنطور که شایسته یشان است زمینه ی حضور پرازدحامشان را فراهم آورده ایم؟ اگر بلیتهای الکترونیکی نه بعنوان تسهیل کننده ی حضور هواداران، بلکه بعنوان مانع و سدی در راه حضورشان ایفای نقش نموده اند آیا از خود سؤال نموده ایم که همین بلیتها از سیستم مدیریتی خود ما بیرون آمده و در واقع دستپخت خود ما بوده اند؟ آیا مسئولان انتظامی ورزشگاه با برخوردهای مناسب خود زمینه ی حضور امن و مطمئن هواداران در ورزشگاه را فراهم آورده و به خانواده ها جهت روانه نمودن فرزندان خود به ورزشگاه اطمینان خاطر می بخشند یا با برخوردهای خشن زمینه ی رویگردانی هواداران از ورزشگاه را فراهم می آورند؟ وقتی دهها هزار نفر در مسابقات لیگ یک با عشق تمام در ورزشگاه حضور می یافتند و حتی این حضور انبوهشان تا چند ماه قبل نیز ادامه داشت چرا ما نباید اندیشه ی خود را معطوف به امروزی که تراکتور نیاز مبرمی به حضور پرجنب و جوش هواداران خود دارد نموده و با این توجیه که در صورت رسیدن تراکتور به آسیا تراکتور حضور 80000 نفری هواداران را در کنار خود خواهد دید از اهمیت موضوع بکاهیم؟ مگر در لیگ یک و تا همین چند وقت پیش حتی بیشتر از همین مقدار نیز در ورزشگاه حضور نمی یافتند؟ پس چه نیازیست که موضوع را فرافکنی نموده و با وعده ی سرخرمن دادن آن را به موعد حضور تراکتور در آسیا حواله نماییم؟ آیا لحظه ای در خصوص تأثیرات منفی ناشی از سوء عملکرد خود اندیشیده و با مسئولیت پذیری لازم با این موضوع بسیار مهم برخورد نموده ایم یا با تراشیدن توجیهاتی سطحی و استفاده از اصطلاحات دهن پرکن از زیر بار آن شانه خالی می نماییم؟

گفتنی است با تمام اوصافی که ذکر آن رفت شعور جمعی و موقعیت شناسی اقیانوس عظیم هواداران تراکتور صراط مستقیم را بخوبی به آنان می شناساند و درک عمیقشان از فوتبال و ملزومات آن به آنان اجازه ی منتظر شدن بر شرایط، امکانات و تأثیرپذیری از عوامل منفی سد راه حضورشان در ورزشگاه را نمی دهد. آنان راه خود را بخوبی می شناسند و بدون توجه به پارازیتها و سنگ اندازیهای دنیای بیرون بطور استوار و راسخ در مسیر هدف متعالی خود در حال گام برداشتن می باشند.

=======

(1) مصاحبه مدیر عامل باشگاه تراکتور با خبرگزاری ایسنا

 http://news.parseek.com/Url/?id=4429753