همراهان جنبش سبز در آذربایجان کجا هستند؟

عدم همراهی آزربایجان جنوبی با حرکتهای بی رنگ و رنگی مرکز گرا و ایران محور، علاوه بر اینکه خشم فاشیسم را بر انگیخته، تلاش و تقلای برخی گروهها جهت جذب آزربایجان و همراه کردن با خود را نیز در بر دارد

مسلما تغییر رویه و مهربان شدن تصنعی فعالان جنبش سبز و هر حرکت دیگری از این دست نخواهد توانست آزربایجان را از تلاش مستقل برای دستیابی به حقوق و تعیین سرنوشت خویش باز دارد.

**

خودنویس: با وجود آنکه بسیاری از شهرهای ایران در روزهای گذشته شاهد حضور مردم و تظاهرات مختلف بود در منطقه آذربایجان بزرگ ایران هیچ خبری مبنی بر حضور جدی مردم علیه حکومت مخابره نشد. بسیاری از فعالین مدنی در این باره دیدگاه‌های مختلفی دارند.

در تاریخ تحولات ایران در سده اخیر همیشه نام آذربایجان با نام مبارزه برای آزادی و عدالت همراه بوده‌است. از انقلاب مشروطه و مبارزات تبریز علیه استبداد، تا مبارزات فرهنگی که تاسیس اولین مدرسه ابتدایی به سبک جدید را به همراه داشت، تا انقلاب سال هزار و سیصد و پنجاه و هفت و نقش تبریز در شکل گیری قیام‌های مردمی، همه جا نام آذربایجان پیشتاز حرکت‌ها بود. اما اینک و با گذشت  یک سال و اندی از جریان انتخابات سال گذشته و کشتار بسیاری از هموطنان ایرانی، تبریز نسبت به شیراز و تهران در سکوت به سر می‌برد و از این شهر که نبض تحولات ایران بوده‌است خبری نیست.

علی یکی از فعالین آذربایجانی که ترجیح می‌دهد او را یک فعال «ترک» خطاب کنیم در پاسخ به این سوال می‌گوید:«دیگر آذربایجانی‌ها به مرکز و پایتخت اعتقادی ندارند و ازآنها صداقت ندیده‌اند. بعد از انتشار آن کاریکاتور که توهین محض به مردم ترک بود و حملات وحشیانه حکومت به مردم ترک آنها از حضور در سیاست بریدند و دیگر حاضر نیستند هزینه‌ای برای  این حکومت بدهند چون اعتقاد ندارند که حق‌شان ادا شود.»

حسن که در روزهای انتخابات سال هشتاد و هشت همراه میرحسین موسوی در  تبریز و دیگر شهرهای  بوده اما حضور مردم را در حمایت از میرحسین موسوی در تبریز چشمگیر می‌داند و معتقد است که جو امنیتی در تبریز بسیار علیه جنبش سبز است. با این حال مرتضی معتقد است این جو در شهرهایی مثل شیراز و اصفهان و سنندج هم بالاست ولی مردم در تظاهرات شرکت می‌کنند.

علی معتقد است وضعیت اقتصادی ترک‌ها به بدی شهرهای دیگر نیست و چون اعتمادی هم به هیچ حکومتی از مرکز ندارند حاضر نیستند آرامش نسبی خو د را بهم بزنند. مرتضی می‌گوید: «برای غالب روشنفکران ترک دغدغه تقلب در انتخابات مهم نبود آنها دنبال دغدغه هویتی خود و جایگاه خود در سرزمین ایران هستند. ترک‌های روشنفکر یا جدایی طلب شده‌اند یا فدرالیست و نمی‌توانند زیر بار حکومتی بروند که تخقیر  آنها را  سازماندهی می‌کند.»

‌علی می‌گوید: «همینک بسیاری از فعالین ترک درزندان‌ها به سر می‌برند اما در سایت‌های خبری مربوط به اصلاح طلبان نامی از آنها نمی‌برند . سعید متنین پور مدت‌هاست در زندان است. آیا کسی از او سخن می‌گوید؟»

کاوه‌ها که خود نیز یک آذری است مذهبی بودن ترک‌ها را دلیل عدم همراهی‌شان با جنبش می‌داند. «بسیاری از آذری‌ها به ولایت فقیه اعتقاد دارند.» مجید اما معترض است و می‌گوید:«آیت الله شریعتمداری را وقتی کشتند مردم ترک با حکومت ایران قهر کردند. نگاه کنید تعداد اعدامی‌ها در آذربایجان بیش از دیگر شهرها بود. مردم ترک دیگر هیچ اعتمادی به کسانی که دم از اصلاحات می‌زنند نداردندزیرا هیچ کدام از آنها به هویت آذری این مردم احترام نگذاشته‌اند و حتی از آموزش زبان ترکی در مدارس و شناخت هویت آنها دم نزده‌اند.»

«آیا تا کنون میرحسین موسوی و کروبی به مساله قومیت‌ها به طور شفاف اشاره کرده‌اند؟» این را حسین می‌گوید و بعد می‌گوید:«تا وقتی که حرفی از مساله قومیت‌ها و مشکلاتشان با حکومت اقتدارگرای مرکزی نشود قومیت‌ها حرکتی نخواهند کرد

مریم که یک اردبیلی است می‌گوید: «اگر خواست‌های مردم مد نظر قرار بگیرد و به ما ترک‌ها هم در آینده سیاسی این کشور حقی که خواهان آنیم داده شود قطعا در صف مبارزات ما را خواهید دید.»

نیما می‌گوید: «هنوز شعار هارای هارای من تورکم قوی تر از رای من کجاست. هنوز مردم ترک نمی‌توانند به فارس‌هایی اعتماد کنند که آنها را تمسخر می‌کنند، حق تحصیل به زبان ترکی را از آنها می‌گیرند و شهردار و استاندارشان را از فارس‌ها تعیین می‌کنند.تا زمانی که این وضع هست هیچ آذری جدی در مبارزه شرکت نخواهد کرد.»

سامان که خود را یک تهرانی می‌داند می‌گوید:«من هم جای مردم ترک بودم در هیچ مبارزه‌ای شرکت نمی‌کردم. حکومت با این مردم که وارثان انقلاب پنجاه و هفت بودند بد کردند و اصلاح طلبان هم در سال‌های اخیردر روزنامه‌ها و احزاب خود حقی برای این قومیت بزرگ و سرنوشت‌ساز در ایران قائل نبوده‌اند پس نباید انتظار داشت آنها برای شعارهایی که شعار اصلی‌شان نیست به میدان بیایند و جان بدهند».

گونازپورت