کارشناس اسرائیلی: دعوت از نمایندگان خارجی به ایران ژستی بی معنی است

مئیر لیتواک، استاد مرکز مطالعات خاورمیانه و آفریقا «م. دایان» در دانشگاه تل- آویو معتقد است، دعوت ایران از نمایندگان خارجی برای بازدید از این کشور- تنها یک ژست نمادین است و فاقد هرگونه اهمیت میباشد.

لیتواک در مصاحبه مکتوب به ترند گفت: «این دعوت ادامه سیاستهای قبلی ایران است. ولی این گامی به سوی همکاریهای واقعی نبوده، بلکه احتمالاً، قصد ایجاد شکاف در ائتلاف بین المللی است».

روز سه شنبه رسانه های غربی خبر دادند که علی اصغر سلطانیه، نماینده ایران در آژانس بین المللی انرژی اتمی نامه ای مبنی بر دعوت از میانجیگران بین المللی گروه «1+5» دایر بر حل برنامه هسته ای ایران، اتحادیه اروپا، «گروه-77»، همچنین کشورهای جنبش غیر متعهد فرستاد.

در این سند آمده است، بهترین تاریخ انجام چنین سفری 15 یا 16 ژانویه است، یعنی سفر باید در آستانه مذاکرات گروه «1+5» و ایران در استانبول انجام شود.

به گزارش روز سه شنبه از خبرگزاری «ایرنا»، مقامات ایران دو کارخانه غنی سازی اورانیوم در نطنز، کارخانه تولید آب سنگین و رئاکتور تحقیقاتی آب سنگین اراک را در معرض دید نمایندگان خارجی قرار خواهند داد.

به گفته لیتواک، عدم دعوت ایران از آمریکایی ها حکایت از قصد تهران برای ایجاد شکاف بین اعضای گروه «1+5» دارد.

به گزارش خبرگرزاری «رویترز»، بین سایر کشورهای دعوت شده روسیه و چین که به استراتژی «استاندارد دوگانه» در قبال ایران متعهد هستند، همچنین ترکیه و برزیل نیز هستند که به تصویب تحریم های جدید سازمان ملل علیه ایران در ماه ژوئن سال گذشته رأی مخالف داده بودند، وجود دارد. کشورهایی مانند آمریکا، انگلستان، فرانسه و ژاپن که به تصویب تحریم ها رأی موافق دادند، به بازدید از تأسیسات هسته ای دعوت نشدند.هم اکنون تنها چین دعوت طرف ایرانی را قبول کرده است.

تعدادی از دیپلمات های غربی در نیویورک، از جمله مقامات رسمی اروپایی که نخواستند نامشان فاش شود، گفتند که غرب مصرانه مسکو و چین را از اعزام نمایندگان خود به ایران منصرف می سازد، زیرا این امر می تواند بر اتحاد گروه «1+5» در مورد برنامه هسته ای ایران آسیب بزند.

کارشناس اسرائیلی بر این باور است که، علاوه بر این، سفر یکباره نمایندگان خارجی چندان حائز اهمیت نیست، زیرا سؤال اصلی همچنان این است که آیا ایران به غنی سازی اورانیوم تا حدی که صرفاً در جهت اهداف نظامی استفاده می شود، ادامه خواهد داد.

وی افزود: «به تعبیر دیگر، دعوت از نمایندگان خارجی چیزی از نیات آینده ایران به ما نمی گوید».

برنامه هسته ای ایران از سال 2003، زمانی که فعالیتهای مخفی ایران در این زمینه برای آژانس بین المللی انرژی اتمی معلوم شد، باعث نگرانی است. تهران در پایان سال 2003 پروتکل الحاقی قرارداد عدم گسترش سلاحهای هسته ای را امضا کرد و داوطلبانه توقف فعالیتهای غنی سازی اورانیوم را اعلام نمود. ولی بعداً این فعالیتها را از سرگرفت.

اورانیوم غنی سازی شده در تولید سلاح اتمی نیز قابل استفاده میباشد. علاوه بر این، بعنوان سوخت برای نیروگاههای هسته ای نیز کاربرد دارد. تعدادی از کشورها، از جمله آمریکا اطمینان دارند که ایران در جهت ساخت سلاح اتمی تلاش می کند و خواستار جلوگیری از چنین روندی هستند.

بحران پیرامون برنامه هسته ای ایران مجدداً پس از آن شدت یافت که تهران رسماً آژانس بین المللی انرژی اتمی را در جریان قصد آغاز غنی سازی اورانیوم در کارخانه نطنز قرار داد. علی اکبر صالحی، رئیس سازمان انرژی اتمی ایران بنوبه خود گفت که تهران غنی سازی اورانیوم حدود تا 20 درصد را بطور مستقل آغاز کرد.

برای ساخت سلاح اتمی نیاز به اورانیوم با غنای بیشتر از 90 درصدی میباشد.

به نظر لیتواک، و آنچه که مربوط به بازدید از راکتور اراک که هنوز مورد بهره برداری قرار نگرفته است، می شود، بحث در آن است که آیا ایران پس از شروع به کار این راکتور به بازدید از آن اجازه خواهد داد.

این راکتور در منطقه خونداب استان مرکزی، در شمال شرقی شهر اراک ساخته می شود. در کنار مرکز راکتور کارخانه تولید آب سنگین  احداث شده است.

به گفته محمد سعیدی، معاون رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، ایران به نهمین کشور جهان در دستیابی به فناوریهای تولید آب سنگین تبدیل شد. به عقیده کارشناسان، این کارخانه به ایران امکان ایجاد چرخه سوخت هسته ای بسته را می دهد و بنابراین، دستیابی به ظرفیت فنی ساخت سلاح اتمی ضمن خودکفایی از نیاز واردات آب سنگین امکانپذیر خواهد شد.

خبرگزاری ترند