نازیسم و آخوند یسم، دو روی یک سکه

در پیوند با کشتار یازده زندانی بلوچ در زاهدان

شباهت هایی میان حکومت نازی ها درآلمان و حکومت اسلامی در ایران وجود دارد، نازی ها جنایات بی شماری انجام دادند که در تاریخ نگاشته شده است، پس از نسل کشی و کشتار یهودیان در دوران جنگ، اعدام و کشتار مخالفین حکومت نازی ، گروگان ها و مردم بی دفاع کشورهای اشغال شده توسط ارتش نازی به بهانه تروریسم و مقابله با نظام رایش سوم از بارز ترین آن جنایات بود.

نازی ها در فرانسه چند هزار تن ازمردم این کشور را به انتقام کشته شدن سربازان آلمانی به نام تروریست و مخالفت با حکومت رایش سوم تیرباران کردند، تنها در استان پاریس بیش از نه هزار تن را به این بهانه کشتند.

دربیست و دوم ماه اکتبر 1941، بجرم کشته شدن یک افسر آلمانی در شهر نانت، چهل و هشت تن از مردمی را که نقشی در این کار نداشتند در شاتوبریان ، نانت و پاریس تیرباران کردند، دو روز بعد هنگامی که یک افسر دیگر نازی به دست اعضای نهضت مقاومت فرانسه به سزای جنایاتش رسید، بی درنگ پنجاه تن از مردمی را که به گروگان گرفته بودند در شهر بردو تیرباران کردند. این ها نمونه های کوچکی از بیدادگری نازی ها و سپاه پاسداران حکومت رایش سوم " اس اس " می باشد و در تاریخ بجای مانده است.

انتقام جویی به روش نازی ها!

روز دوشنبه 29 آذر ماه 1389، یازده تن از زندانیان بلوچ در زندان شهر زاهدان به اتهام ارتباط با گروه جندالله به دار آویخته شدند، این یازده تن پیش از انفجار بمب در چاه بهار در زندان به سر می بردند. اعدام این یازده بلوچ سنی مذهب در پاسخ به بمب گذاری در شهر چاه بهار و کشته شدن شماری از زابلی های شیعی مذهب می باشد، بی شک این انتقام جویی برای تسکین آلام بازماندگان کشته شدگان شیعه و به هدف ترساندن و سرکوب بیشتر مردم بلوچستان انجام شده است. جرم این یازده تن نیز مانند دیگر کسانی که تاکنون از سوی حکومت اسلامی کشته شده اند؛« افساد فی الارض و محاربه با خدا و رسول و مقابله با نظام جمهوری اسلامی» عنوان شده است. چگونگی رسیدگی به پرونده این یازده تن و نحوه برگزاری دادگاه و دادرسی آنان روشن نیست.

فرمول مرگ

« افساد فی الارض و محاربه با خدا و رسول و مقابله با نظام جمهوری اسلامی» فرمولی ساخته و پرداخته آخوند ها است که از آغاز به قدرت رسیدن تاکنون در بیدادگاه های اسلامی برای انتقام جویی و کشتن مخالفین بکار برده می شود. همه اعدام های آغاز انقلاب و سال های پس از آن تاکنون با استفاده از همین فرمول مرگ انجام شده است.

در حکومت اسلامی زن و مرد تنها در این فرمول مرگ برابر می باشند ، نمونه بارز آن خانم فرخ رو پارسا وزیر آموزش و پرورش رژیم پادشاهی است، او سی و دو سال پیش با همین فرمولی کشته شد که یازده تن از زندانیان روز دوشنبه در زاهدان کشته شدند.

سکوت روحانیت تشیع

نکته دیگری که شباهت مکاتب نازیسم و آخوندیسم را نمایان می کند، خاموشی و گاه پشتیبانی روحانیون و مراجع دینی هر دو مکتب از این بیدادگری ها است. واتیکان و پاپ اعظم در آن دوران متهم به سکوت دربرابر جنایات نازی ها و گاه پشتیبانی از آن بیدادگری ها شدند ، اتهامی که هم اکنون در باره روحانیت شیعه بر سر زبان ها افتاده است.

شگفت آور است که شش دهه پس از آن رخداد های شوم که به دست نازی ها انجام شد، روحانیون و مراجع تقلید شیعه از تاریخ نیاموخته اند و در برابر این جنایات دم بر نمی آورند و گاه با گفتار خود آن را تاًیید می کنند.

فرامرز دادرس

www.farhangiran.com