ما اهل کوفه نیستیم / کرّار تنها بماند!

 علیرضا فرشی

اگر بخواهیم از سه نفری که در رشد و تعالی تیم تراختور آذربایجان نقش پررنگ­تری داشته­اند نام ببریم، نام ستاره­هایی همچون 1-کرار، 2-کمالوند، و 3-شفق خواهد درخشید.

با اینکه شفق زحمات بسیاری در به لیگ  برتر آمدن تراختور و حفظ جایگاهش کشید، اما، به هنگام شروع شدن سیاسی­بازی­هایی که نهایتاً جعفری را بالا کشید، و شفق را ساقط نمود، کسی به یاری شفق نشتافت و او مظلوم و تنها راهی دیار خاطرات شد. شاید برخی بخواهند برچسب­های نچسبی بر شفق بچسبانند که او چنان بود و چنان کرد و ... اما، همه می­توانیم نامه تاریخی او را بخوانیم و کمی بیشتر راجع به جعفری تازه وارد بیاندیشیم! شفق هر که بود شفق بود! او امید طلوع آفتابی دگر بود و نوروز و یئنگی گون را مژده می­داد. شفق رفت و کوفی­وار ساکت ماندیم!

در حالی که ما در خواب بودیم، دشمنان کفتارمان با چشمان تیزبین خود به دنبال زخمی­خورده­ای دگر می­گشتند تا به جانش بیافتند و تکه-پاره­اش کنند. کرار که در انتهای صف سکوت حرکت می­کرد و تعصب بی­همتایش به تراختور و هواداران تورک آن مثال­زدنی بود اینبار قربانی جنگ تراختور با تیم نژادپرستان پرسپولیس تهران شد. اما اینبار دره گرگ­ها یکصدا به جولانگاه اعتراض گرگ­ها تبدیل شد و شعار «اؤلدو وار / دؤندو یوخ» و «ساکت نخواهیم نشست» با پرتاب صندلی­های استادیوم فریاد کشیده شد. او می­دانست که «سکوت هر هوادار / خیانت است به کرار» و می­بایست با تمام توانی که داشت نام او را فریاد می­کشید. آنها قسم خوردند که اینبار همچون شفق «کرار» را تنها نگذارند و یکصد بگویند «ما اهل کوفه نیستیم / کرار تنها بماند».

کرار که صحنه دادن کبوتر سرخین بال و سرخین بادکنک تراختورش به کمالوند جزء تاریخ تراختور خواهد شد، در بازی با تیم نژادپرستان تهران به همراه آندرانیک تیموریان چنان تعصبی از خود نشان داد که تحمل نژادپرستان نیز لبریز شد و مشت تاریکترین نوری بر چانه­اش کوفت و احتمالاً چند فحش عربی یزیدانه هم نثارش کرد و داور شمر نیز تیغ آخر سرخش را بر گلوی مظلوم میدان نهاد و با کارت قرمز که سرخیش از خون تراختور بود کرار را به دیار امام حسین (ع) در کربلا راهی ساخت. آنها، حتی به اموال کرار نیز رحم نکردند و هر آنچه او داشت را مصادره نمودند: قرار است کرار هزینه صندلی­های سکوت شکسته شده را نیز بپردازد.

اما تراختوریان ساکت نخواهند نشست! آنها، با

1-   آوردن کبوترهای سرخین رنگ که عکس کرار به پایش بسته شده است

2-   با به آسمان فرستادن بالون­هایی که عکس کرار به آن بسته شده است

3-   با نوشتن نام کرار بر روی کاغذ A4 و آوردن آن به استادیوم

4-   با دادن هزینه صندلی­های شکسته شده به کرار و کمالوند

5-   با پوشیدن پیراهن 13 سرخ تراختوری کرار

و با هر کاری که توان آن را دارند پرچم­های خونخواهی کرار را در بازی دربی آذربایجان (تراختور-شهرداری) خواهند برافراشت. آنها اجازه نخواهند داد که کرار با مظلومیت و چشمانی گریان و ناراحت آذربایجان را ترک کند. آنها به جای گریه­های غم، گریه­های شادی را بر چشمان کرار نقش خواهند بست! آنها بار دیگر اثبات خواهند کرد که تورکان آذربایجانی همواره پشتیبان مظلومان جهان هستند. تراختوریان انسان­محوری و عدالت­محوری را به نژادپرستان خواهند آموخت.