فرزند سکینه آشتیانی: پرونده مفقود شده است!

بامدادخبر: سجاد باقرزاده، فرزند سیکنه محمدی آشتیانی در نامه‌ای سرگشاده خطاب به فعالان حقوق بشر اعلام کرد پرونده قتل پدرش مفقود شده و او و خانواده‌اش نگران پرونده سازی و دستکاری در این پرونده هستند.

وی در این نامه نوشته است که از زمان پخش فیلم اعترافات اجباری مادرش از تلویزیون جمهوری اسلامی، اجازه ملاقات خانم محمدی با وکیل و فرزندانش را نداده‌اند و با یورش به منزل هوتن کیان وکیل‌شان، تمامی پرونده‌های وکالت وی از جمله پرونده‌ی سکینه محمدی را با خود برده‌اند.

متن این نامه‌ی سرگشاده به مقل از سایت روز به شرح زیر است: اینجانب سجاد قادرزاده، هفته‌ی قبل كه جهت تكمیل مدارك فوت پدرم و تهیه سایر مستندات از پرونده قتل او، به شعبه 7 اجرای احكام كیفری شهر تبریز مراجعه نمودم متوجه شدم كه پرونده قتل پدرم در شعبه فوق وجود ندارد، اول مسئوولین شعبه ادعا نمودند كه بعلت اینكه آن پرونده مختومه شده، به بایگانی راكد ارجاع شده است، به بایگانی راكد مراجعه نمودم، مسئول بایگانی راكد عنوان نمود كه پرونده به آنجا ارجاع نشده است و اطلاعی ندارد، دوباره به شعبه مراجعه، متوجه شدم پرونده مفقود شده است.

معمولاً یك نسخه از مرحله‌ی تحقیقاتی مربوط به پرونده قتل پدرم و یا هر قتلی در دایره جنایی شهر نگهداری می‌شود. ناچاراً به قسمت جنایی پلیس شهر اسكو مراجعه نموده كه متوجه شدم نسخه موجود در آنجا نیز مفقود شده است. بنابراین با توجه به اعلامیه كذب دایره به اصطلاح فقط حقوق شهروندی قوه قضائیه جمهوری اسلامی؛ قطعاً امكان پرونده‌سازی و دست‌كاری در پرونده وجود دارد، كه سخت نگران می‌باشیم – جالب اینجاست در روز یكشنبه مورخ 31 مرداد89 مطابق با 22 آگوست 2010، با یورش به منزل وكیل اینجانبان (آقای هوتن كیان) و با ضرب وشتم شدید نگهبان پیر برج و شكستن درب آپارتمانش، به بدترین وجه ممكن، لپ‌تاپ و پرینتر و كلیه پرونده‌های وی از جمله پرونده مادرم را با خود برده‌اند و زمانی‌كه ما مراجعه نمودیم، انگار در منزل فوق زلزله صورت گرفته بود. اینجانبان از مسوولین قضائی تعجب می‌كنم؛ در حالی‌كه به واسطه‌ی مصاحبه قانونی وكیل سابق این حقیران (آقای محمد مصطفائی)، این وکیل زبده در جهت حفظ جان خویش، با ترک خانه وکاشانه خویش، مجبور به فرار و ترک وطن شده و اینک آقای هوتن كیان به خاطر افشاء موارد خلاف قانونی پرونده مادرمان، تحت شدیدترین فشارهای امنیتی و روانی، قرار گرفته و مورد شدیدترین تهدیدها واقع شده و احضار می شود. چرا به كیفیت دروغ از مادرم، به اجبار اعتراف می‌گیرند و به نمایش می‌گذارند؟ چرا از آن تاریخ به بعد اجازه ملاقات مادرمان را با ما و وکیلش سلب کرده‌اند؟!!! آیا جز این نیست که آثار شکنجه در بدن وی فعلاً هویداست و نمی‌خواهند شاهدی باشد، ملاقات‌ها را به بعد از بهبود نسبی این آثار محول کرده‌اند؟!!! چرا به دروغ علیه مادرم پرونده‌سازی می‌كنند؟ چرا پرونده‌ای كه مختوم شده، دوباره مطرح می‌كنند؟ چرا پرونده قتل پدرم مفقود شده است؟ چرا اجازه نمی‌دهند، روند رسیدگی به پرونده مادرم مثل هر پرونده دیگری روال طبیعی خود را طی كند؟ واقعاً متاسفیم از اینكه، در جمهوری اسلامی به دنیا آمده‌ایم و از اینكه پس از نمایش تلویزیونی جمهوری اسلامی از خانواده خود دیگر طرد شده‌ایم! و مجبوریم اینجا را به ذلت، تحّمل كنیم؟!!! واقعاً مرگ كجائی كه زندگی ما را كشت؟