حکومت ملا ها در ایران،شبیه به روزهای آخر شوروی است         

مقاله ای از فارین پالیسی :جهاد سایبری در ایران

به چشم کساني که عادت ندارند و یا در نگاه یک توریست، ایران در آرامشي وهم آلود فرو رفته است. رهبران تندخوی آن کشور هر کاري از دستشان بر مي آمده انجام دادند تا هر کس را که سال پرآشوب ایرانی ها را مرور می کند، تبدیل به توریست کنند.

حکومت ملا ها در ایران، در این مورد و موارد بی شمار دیگر، شبیه به روزهاي آخر شوروي است. اما اتحاد جماهیر شوروي تا آخرین روزها توانسته بود به زور ارعاب، از پخش شدن اخبار چالش های درونی اش جلوگیري کند و روزنامه نگاران خارجي نمي دانستند پشت پرده آهنین چه مي گذرد. کار دولت در آن زمان آسان بود چون اینترنت وجود نداشت. در ایران احمدی نژاد شکارچیان روزنامه نگاران ایراني، باید حریف دنیایي بشوند که در آن اطلاعات آزاد موج می زند. بشقاب های گیرنده شبکه ماهواره اي همه جا هست و بیش از 22 میلیون ایراني از اینترنت استفاده مي کنند.

دولت ایران در سالي که گذشت، براي مقابله با جریان آزاد اطلاعات هر کاري که در ید قدرتش بود انجام داد. همه کار کرد تا نگذارد خبر ها به بیرون از ایران درز کند و دیگر این که داستان هایي بسازد که تشخیص آن با داستان اصلي براي افرادي که بیرون از ایران هستند، غیر ممکن باشد. حکومت ایران به دور مردم دیواري کشید، دیواری که گرچه مانند دیوار آهنین غیر قابل نفوذ نیست اما دستکم مي تواند تصاویر را مخدوش کند.

ایران از یک ارتش عظیم از مزد بگیران یا سرسپردگان عقیدتي اش که گاهی نامحسوس هستند استفاده مي کند تا هر خبری را دسته بندي کنند و براي دستگیری و حبس مردم یک "دلیل" مناسب پیدا کند. مهم ترین دلیل این همه هزینه و اقدام به نوشته هقته نامه صبح صادق قدرت نرم آمریکا است، و به مهم ترین بخش این ارتش "جهاد سایبري" گفته مي شود. دولت ایران ده هزار بسیجي را استخدام کرده تا در این جهاد شرکت کنند. شرکت هاي غربي مثل نوکیا و زیمنس هم ابزار لازم براي کنترل اینترنت را به آن ها فروخته اند. ارتش حقوق بگیر سایبری توانسته به این ترتیب سایت هاي نزدیک به مخالفان، از جمله سایت کلمه متعلق به میرحسین موسوي و سایت روحاني اصلاح طلب مهدي کروبي و ده ها سایت متعلق به مخالفان خارج از کشور را هک کنند.

دولت ایران جهادگران سایبري اش را در همه زمینه ها آموزش مي دهد: یکي از افرادي که از حکومت ایران بریده است گفت این آموزش ها از جمله شامل این است که چطور در چت روم ها تاثیر بگذارند و صحبت هاي خصوصی را بشنوند که در فضاي مجازي رایج است. سایت گرداب، متعلق به سپاه پاسداران تصاویر تظاهر کنندگان معترض تظاهرات خیابانی را منتشر مي کند و از این طریق مي خواهد نشان دهد که نظام همه جا بر مردم نظارت و کنترل دارد. از ماه سپتامبر، سپاه پاسداران مالک شرکت مخابرات ایران شده است و مي تواند به اینترنت، موبایل و شبکه هاي اجتماعي در ایران دسترسي کامل داشته باشد. اما داستان جهاد سایبري ایران با وجود تاثیر زیادش تقریبا در رسانه هاي غربي مهجور مانده است.

روزنامه نگاران آمریکایي اکثر خبرها جامعه ایران را از دست مي دهند. مسلما همیشه این خطر وجود دارد که یک خبر غیر واقعي از یک کشور بسته منتشر شود، اما خطر اینکه فجایع واقعی با بي اعتنایي روبه رو شوند، بیشتر است. از سال گذشته قوانین بی رحمانه سانسور در ایران، شدیدتر شد. نویسندگاني که مجوز نشر کتاب داشتند مجبور شده اند دوباره راهروهای پیچ در پیچ و کاهی کور اداری را بپیمایند. داستان هاي زیادي در رسانه هاي فارسي زبان منعکس می شود درباره اینکه چگونه احمدي نژاد براي اینکه بتواند حمایت سیاسي افراد را جلب کند، میلیون ها دلار از بودجه عمومی را هزینه کرده است.

گزارش دستور رهبر ایران، آیت الله خامنه اي، بر توقف تحقیق درمورد فساد مالي معاون احمدي نژاد، هرگز به رسانه هاي آمریکایي راه پیدا نکرد؛ یا این خبر که سایت رسمي احمدي نژاد اعلام کرده سال گذشته 8 میلیارد دلار در جریان اقدامي شبیه به ترفند پونزي، به بانک هاي خارجي واریز شده است. رسانه های آمریکائی به ممنوع الخروج شدن سیمین بهبهاني، معروف ترین شاعر ایران و مبارز شجاع در راه دموکراسي و حقوق بشر، توجه کمي نشان دادند. ویران شدن بخش خصوصي بطور مستمر و تدریجي توسط سیاست هاي بی رحمانه اقتصادي احمدي نژاد هم مهجور ماند.

شواهد قوي هم وجود دارد که نشان مي دهد [در رسانه های آمریکائی] به جنبش دموکراسي خواهي ایران بي توجهي مي شود. بعنوان مثال یک جنگ فرهنگي که بین مخالفان و حکومتي که قوانین سخت براي موسیقي و اجراي آن درست کرده در جریان است. این اقدامات دولت باعث شد که یک رنسانس در موسیقي ایران بوجود بیاید.

محسن نامجو که به "باب دیلن" ایران معروف است موسیقي جذاب با تم هاي غالبا سیاسي با استفاده از سبک هاي هابرید فولک-راک، پاپ و رپ خوانده است زماني به آمریکائی ها معرفی شد که نازیلا فتحي، گزارشگر نیویورک تایمز در ایران بود، اما حالا او در آمریکا است، مثل همه روزنامه نگاران آمریکایي که ویزاي آنها تمدید نمي شود چون دولت ایران فقط به کساني ویزا می دهد که در گزارش هایشاناز دولت تعریف کنند یا به حکومت نقدی نداشته باشند. این برخورد هاي فرهنگي و چالش هاي سیاسي دولت، نامرئي مانده و منعکس نمی شود. و این همان چیزي است که احمدي نژاد مي خواهد.

منبع:فارین پالیسي 7 ژوئن

روز