فریاد بزن تراختور چی                                 

هنگامی که می خواهم از تراختور بنویسم مشکلات وبی عدالتی ها در ذهن وقلمم مرور می شود نمی دانم این چه حسی است که تراختور را بدون آزربایجان نمی توان دوست داشت، تراختور را وسیله ای برای رسیدن به حقوقمان قرارداده ایم، همچنان که تراختور بدون آزربایجان برایمان معنی ندارد! سایت های هواداری هم مطمئنن بی نام آزربایجان لطف و صفایی نخواهند داشت.

از سرخی تراختور می گوییم سرخی اروموگولی به یادم می آید، آری زمانی ارومو گولی به علت وفور آرتمیانا سرخ رنگ بود وهمانند نگینی سرخ رنگ در آزربایجان می درخشید نمی دانم این چه جریانی است که مشکلات تراختور همانند مشکلات ارومو گولی است! ارومو گولی که زمانی همانند هواداران تراختور پربار و پر آب بود و هیچ فاصله ای خاکی بین جزیرهایش نبود حال این جزایر به دلیل بی مهری مسئولین از هم گسسته و موجودات و علایم حیات به علت نبود آب کافی در حال پراکنده شدن و نابودی هستند! تراختور همانند اروموگولی وهواداران مانند جزایر و بخش حیاتی و شریان حیات آزربایجان می باشند و بی توجهی به تراختور باعث پراکنده شدن هواداران خواهد شد، در این چند سال اخیر سرخی ارومو گولی در حال نابودی است من و هواداران از کم رنگ شدن تراختور به دلیل ضعف در جذب بازیکنان کلیدی و موثر در هراسیم؛ اخباری همچون "ميدوادي و 2 لژيونر در لیست تراکتور"، "جباری طالب لو و... در لیست خرید تراکتور"، "حمایت نمایندگان مجلس واستانداری" ما را به یاد اخبار اروموگولی می اندازد که همه، حتی دولت تصمیم و قصد کمک برای نجات اروموگولی کرده بودند اما تا به حال هیچ کار عملی ندیده ایم و همچنان نمک بر روی زخم های اروموگولی باقی مانده! می ترسم از روزی که تراختور همانند اروموگولی، دیگر موجی نداشته باشد! آرزوی شنیدن صدای موج دارم...

می ترسم از روزی که در حسرت صدای موج هواداران باشیم! نمی دانم چرا همه به هواداران تراختور همانند هواداران محیط زیست به دیده ی خطر می نگرند حتی آن ترسوی فراری که در خارج است از من و تراختور و اروموگولی چی ها می ترسد! آقایان مسئول کاری کنید! امیدی به تراختور چی ها بدهید، ما تنهاییم! هنگامی که می شنوم سپاهان با قلعه نویی قرارداد بالای یک میلیارد می بندد و من هنوز درگیر و دار بی پولی دست و پا می زنم، به یاد آب هایی می افتم که قرار است از خوزستان و زاگرس به مرکز کویر بیاید و غم بی آبی ارومو گولی خاطرم را می آزارد.

همچنان که بی آبی اروموگولی با باران الهی سیر نمی شود، بودجه تراختور هم با پول کارت هواداری پر نمی شود، از ملت خسته چقدر انتظار دارید! از آن روزی می ترسم که تعلل در خرید بازیکن خوب سبب سقوط و تغییر کاربری تراختور شود و اروموگولی بی آب دیگری خلق شود و آقایان به جای بهرمندی از آب ارومو گولی، تغییر کاربری دهند وشتربانی کنند...

نمی دانم شاید ما در وطنمان مس سونگون و یا تراکتور سازی ایران نداریم، ما که سرزمین ثروتمندی داریم آیا ما از کویر بی آب و علف اصفهان و کرمان کمتریم! شاید مشکل از هیچ کس نیست جز خود مان! سرمان را همانند کبک زیر برف کردیم ودلخوش کمک! هستیم، بیدار شو ای تراختور چی فریاد بزن تو هم شهید دادی توهم جانباز دادی تو هم حق داری...

به قلم ارسلان بئی

سایت متحد هواداران تراکتور