رسانه های خبری اخبار زیادی را از قول ناصر شفق، مدیر عامل باشگاه تراکتورسازی در رابطه با واگذاری 34 درصد از سهام باشگاه به «شرکت استیل آذین ایرانیان» منتشر نموده اند. قبل از بازی با استیل آذین، هواداران نشر این اخبار را صرفاً در جهت ایجاد موج رسانه ای برای تحت کنترل گرفتن  جو روانی بازی حساس با  استیل آذین و به نوعی یک بازی رسانه ای می پنداشتند ولی بعداً این اخبار شکل جدی تر و حقیقی تری بخود گرفت. در این رابطه شفق به خبرگزاری مهر می گوید:

"براساس توافقات و ائتلاف صورت گرفته بین باشگاه تراکتورسازی و شرکت استیل آذین ایرانیان، از این پس این شرکت به میزبان 34 درصد هزینه های باشگاه تراکتورسازی را متقبل خواهد شد و تصور می کنم با این پشتوانه اقتصادی درکنار حمایت های پرشور و بی بدیل هواداران، باشگاه تراکتورسازی می تواند در فصل آینده سودای قهرمانی در لیگ برتر را در سر بپروراند."

شفق همچنین همکاری با باشگاه استیل آذین را گامی بلند در راستای دستیابی به ایجاد یک باشگاه حرفه ای ارزیابی نموده و از تأسیس ورزشگاه مدرن 60 هزار نفری-که البته بهیچ وجه جوابگوی هواداران پرشمار تیراختور که در هر بازی به مراتب با رقمی بیش از این مقدار در ورزشگاه حضور می یابند نخواهد بود-سخن بمیان آورده است.

شکی نیست که در فوتبال امروز، هر باشگاهی برای ترسیم دورنمای موفقیت آینده خود، نیاز به منابع مالی مطمئنی داشته و مخصوصاً در ایران که باشگاهها از منابع مالی پایدار برخوردار نیستند و بیشتر آنها وابسته به تزریق منابع «جسته و گریخته» و «باری به هر جهت» دولتی می باشند و به دلیل درگیر بودن با مشکلات عدیده مالی تلاش می نمایند که به هر نحوی که شده هزینه های خود را تأمین بنمایند، انعقاد معاهدات همکاری با مؤسسات اقتصادی طبیعی به نظر می رسد. متأسفانه فوتبال ایران علیرغم اینکه از برخی جهات رشد نموده است و لیگ برتر نام حرفه ای را با خود یدک می کشد و  ارقام نجومی قراردادهای بازیکنان و مربیان و ... سر به آسمان می ساید، ولی باشگاههای ایرانی برخلاف باشگاههای خارجی نتوانسته اند از لحاظ درآمدزایی خود را به سطح حرفه ای رسانده و اغلب مشاهده می گردد که قرارداد با مؤسسات اقتصادی  نیز پایا نبوده و بعد از مدت کوتاهی همکاری طرفین رنگ باخته و بیشتر از یک فرایند زمانی زودگذر را نمی تواند طی نماید. باشگاههای خارجی ضمن اینکه فعالیت اصلی خود در زمینه فوتبال را حفظ می نمایند، در عین حال یک مؤسسه اقتصادی و تجاری نیز بوده که در بورس سهام و سایر بازارهای اقتصادی و تجاری جایگاه ویژه ای برای خود دارند که این فعالیت اقتصادی آنها عواید مالی سرشاری را نصیب آنها می نماید. در ایران باشگاهها مشکلات زیادی از قبیل محرومیت از عدم دریافت حق پخش تلویزیونی مسابقاتشان و یا  بسنده نمودن به دریافت مبلغی جزئی، آماده نبودن زیرساختها و بسترهای لازم برای عرضه سهام باشگاهها در بازار بورس و ... مواجه می باشند که تا زمانی که بستر لازم مهیا نگشته و زمینه های لازم برای فعالیت اقتصادی و تجاری باشگاهها آماده نشده است دورنمای حصول درآمد پایدار برای تأمین هزینه های سرسام آور تیمداری نیز چندان روشن و مثبت نخواهد بود.

موضوع همکاری با شرکت استیل آذین سؤالات بیشماری را در ذهن هواداران تیراختور پدید آورده و هواداران شدیداً در رابطه با آینده باشگاه تیراختور نگران گشته و به نوعی می توان گفت که گیج و متحیر گشته اند. هواداران تیراختور به واقع اقیانوسی عظیم و مواهبی خدادادی می باشند که در صورت استفاده صحیح از پتانسیل آنان، نه فقط هزینه های یک تیم بلکه چندین تیم مختلف را می توان تأمین نمود. لازم است که مسئولان باشگاه به صورت شفاف به نگرانی های هواداران پاسخ دهند در اینجا به طور نمونه برخی دغدغه های هواداران مورد اشاره قرار می گیرد:

1- تا به اکنون، نه فقط سهام باشگاه تراکتورسازی، بلکه سهام هیچ باشگاه دیگری در بازار بورس عرضه نگشته است که کسی بخواهد آن را خرید و فروش نماید. قبلاً حسین هدایتی تلاش زیادی نمود تا سهام باشگاه پرسپولیس به وی واگذار گردد و حضور وی در رأس کادر مدیریتی باشگاه پرسپولیس نیز دقیقاً در این راستا بود ولی به دلایل مشکلاتی که در رابطه با حضور باشگاههای فوتبال کشور در بورس وجود دارد امکان واگذاری سهام پرسپولیس به هدایتی فراهم نشد. اکنون سؤالی در ذهن هواداران تراکتور پدید آمده است با توجه به عدم ارائه سهام باشگاه در بورس و تملک باشگاه تراکتورسازی توسط کارخانه، سهام باشگاه با چه شرایطی و چگونه به شرکت استیل آذین ایرانیان واگذار گشته است؟

2- ناصر شفق در مصاحبه های خود به واگذاری 34 درصد سهام، در مقابل تأمین 34 درصد هزینه های باشگاه به شرکت استیل آذین به طور مکرر تأکید نموده است حال سؤال این است که مگر 34 درصد هرینه های یکساله باشگاه چقدر است که باشگاه مجبور شود 34 درصد سهام آن را که معلوم نیست کجا و چگونه به شرکت استیل آذین واگذار گشته است به این شرکت واگذار نماید؟ پاسخهای احتمالی برای این سؤال، چنین شائبه ای را در ذهن هواداران پدید می آورد که آیا سهام (؟) و یا به عبارتی مالکیت باشگاه تراکتورسازی به صورت ارزان و یا به زبانی دیگر به شکل تقریباً رایگان به شرکت استیل آذین واگذار گشته است؟

3- امروز هیچ کسی شبهه ای در اینکه تراکتور جایگاه ویژه ای در بین ملت آذربایجان دارد ندارد و بارها بر اینکه تراکتور نماینده فرهنگ و هویت آذربایجان و سیمبول و نماد آن می باشد تأکید گشته است اکنون چنین سؤالی در ذهن هواداران پدید آمده است که آیا با واگذاری سهام (؟) باشگاه به استیل آذین هویت باشگاه و هواداران آن همچنان دست نخورده باقی خواهد ماند؟ آینده باشگاه تراکتور به کجا خواهد انجامید؟ آیا دخالتهای مالکین متعدد سبب طی نمودن یک سیر قهقرایی توسط باشگاه و در نهایت اضمحلال آن نخواهد گشت؟ 

4- بارها شاهد بوده ایم که برخی مؤسسات اقتصادی، شرکتها، کارخانجات، هتلها و ... با هدف استفاده از پتانسیل تبلیغاتی باشگاهها و ... اسپانسری برخی باشگاهها را بعهده گرفته اند که همکاری آنها صرفاً در راستای استفاده از پتانسیل متقابل طرفین و در حد اسپانسرینگ بوده است و بحث واگذاری سهام (؟) یا انتقال مالکیت باشگاه در میان نبوده است. برای مثال قبلاً هتل داریوش منطقه آزاد تجاری کیش اسپانسری باشگاه پرسپولیس را بعهده گرفته بود و چند میلیارد نیز در اختیار این باشگاه قرار داده بود ولی همکاری آنها صرفاً در سطح تقبل اسپانسری باشگاه پرسپولیس توسط این هتل بود و یا شرکت ایرانول اسپانسری تیمهای ملی ایران را تقبل نموده بود و در مقابل مزایایی که نصیب آن می گشت برخی هزینه های تیمهای ملی را نیز تأمین می نمود. حال با توجه به اینکه تراکتور هواداران دهها میلیونی را در عقبه خود می کشد اگر منوال بر این باشد که 34 درصد مالکیت باشگاه به استیل آذین و یا هر مؤسسه دیگری واگذار شود مبلغ دریافتی باید رقم خیلی کلانی بوده باشد که بعید است که باشگاه استیل آذین قادر به تأمین آن باشد مگر اینکه یک قرارداد خیلی ارزان با این باشگاه بسته شده باشد که به نوعی می توان گفت که احتمالاً چوب حراج به مایملک باشگاه زده شده است. آیا اینگونه است؟ لازم است که باشگاه در این زمینه اطلاع رسانی شفاف نماید تا دغدغه های هواداران رفع گردد.

5- مکانیزم همکاری طرفین بر چه مبنایی استوار خواهد بود یعنی در مقابل تقبل هزینه ها توسط استیل آذین، باشگاه برای این مؤسسه اقتصادی چه کاری باید انجام دهد؟ لازم است که باشگاه چشم انداز همکاری کوتاه مدت و بلند مدت طرفین را بصورت واضخ برای هواداران ترسیم نماید.

6- اگر قرار بر واگذاری سهام می باشد پس چرا به خود مردم و هواداران که صاحبان اصلی باشگاه می باشند عرضه نمی گردد؟

قطعاً پرسشهایی که در ذهن هواداران نقش بسته است به مراتب بیش از مواردی می باشد که در اینجا آورده شد. البته لازم به اشاره است که راقم این سطور نگرش مثبتی به استفاده باشگاهها از پتانسیل شرکتها و سایر مؤسسات اقتصادی داشته ولی این موضوع باید به شکل تعریف شده، قانونمند و در چارچوب مشخصی باشد که به آینده باشگاهها، مخصوصاً باشگاه تراکتور که اقیانوس عظیم هواداران را به دنبال خود می کشد لطمه ای وارد ننماید. امید آنست که باشگاه نه بصورت کلی گویی که باعث پدیدار گشتن ابهامات بیشتر در ذهن هواداران می گردد بلکه به صورت روشن و شفاف خطوط اساسی این همکاری را برای هواداران بیان نموده و دغدغه های آنان را رفع نماید.

آرتان آرمان

tiraxtorfans