تصویب قطعنامه قتل عام دروغین ارامنه در کمیته روابط بین المللی کنگره آمریکا، همان اندازه که برای آنکارا غیر منتظره بود، برای ارمنستان نیز موفقیت بزرگی محسوب میشد. گامی برای آینده موفق ارمنستان بود. پروتکلهای آنکارا-ایروان که سال گذشته امضا شد، در نگاه اول بر علیه آنکار محسوب میشد. لاکن الان معلوم شد که مخالفت قاطعانه لابی ارامنه جهان با این پروتکلها، به نفع آنها نبوده است.

برای آنکه هدف اساسی لابی ارامنه همان منافع ارمنستان نبوده، آنها با استفاده از وخامت روابط ترکیه و ارمنستان برای تداوم ادعاهای ارضی علیه ترکیه و قتل عام کزایی ارامنه سعی میکن و اساسا فلسفه وجودی ولزوم تداوم فعالیت لابیهای ارمنی لاینحل ماندن مناقشه ترک-ارمنی است.

مدتی پس از امضای پروتکلهای آنکارا-ایروان، ترکیه شاهد موضع جانبدارانه کشور ارمنستان در قبال این پروتکلها شد. حوادثی در این قبال رخ داد که تابحال در هیچ کشور جهان چنین چیزی رخ نداده بود. دادگاه قانون اساسی ارمنستان بر پروتکلهای آنکارا-ایروان تغییراتی را انجام داد.

بر اساس پروتکلهای آنکارا-ایروان، ایروان باید از ادعاهای قتل عام دست بر میداشت و برای بررسی حوادث سال 1915 تاسیس کمیسیون مشترکی بین ترکیه و ارمنستان در نظر گرفته میشد. لاکن دولت ارمنستان دستبردار نبودن خود از ادعاهای قتل عام را بیان کرد. در واقع تغییر پروتکلهای آنکارا-ایروان از سوی دادگاه قانون اساسی ارمنستان، بیانگر تسلیم ارمنستان در مقابل لابی ارامنه شد.

تمامی اینها بیانگر آن شد که ارمنستان نه تنها در سیاست خارجی، بلکه در سیاست داخلی نیز تحت تاثیر لابی ارامنه قرار میگیرد.

طبیعی است که پس از تغییر پروتکلهای آنکارا-ایروان از سوی دادگاه قانون اساسی ارمنستان نمیتوان انتظار داشت که پروتکلهای آنکارا-ایروان را پارلمان ترکیه تصویب کند.

در قبال پروتکلهای آنکارا-ایروان و مسئله قتل عام دروغین ارامنه یک مسئله فراموش شده که کشورهای جهانی برای تشکیل کمیسیون مشترک تاریخی بین ترکیه و ارمنستان جهت بررسی حوادث سال 1915 ارمنستان را تحت فشار قرار نمیدهند.

بی شک اگر همانند ادعاهای ارامنه "قتل عام" رخ میداد، کشورهای جهانی برای تشکیل کمیسیون مشترک تاریخی جهت بررسی آن تاکید میکردند. نبود چنین درخواستی بیانگر آن میشود که در واقع در سال 1915 چنین قتل عامی رخ نداده است.

پس از اعطای "هدیه" از سوی دادگاه قانون اساسی ارمنستان به ترکیه، آنکارا با سورپریز دوم مواجه شد. این سورپریز نیز از جانب کمیته روابط بین المللی کنگره آمریکا بود.

همزمان با مراجعه حکومت ترکیه به دولت آمریکا برای جلوگیری از مذاکره قطعنامه دروغین ارامنه در کنگره آمریکا، کمیته روابط بین المللی کنگره آمریکا در طی نشست اخیر خود در روز 4 ماه مارس با 23 رای موافق  و 22 رای مخالف قطعنامه "قتل عام کزایی ارامنه" را تصویب نموده است.

آنکارا برای پاسخ دادن به آمریکا دیر نکرد. پس از این نشست کمیته روابط بین المللی کنگره آمریکا، ترکیه "نامق تانی" سفیر خود در آمریکا را به آنکارا فراخوانده است.

در واقع در سال 1997 نیز حادثه دیگری نظیر همین رخ داده بود. کنگره آمریکا حکمی در مورد قتل عام ارامنه صادر کرد، لاکن دولت آمریکا برای جلوگیری از خلل وارد شدن بر روابط خود با کشور متفق دیگرش ترکیه، این حکم کنگره آمریکا را تصویب نکرد.

خیلی جالب است که بر خلاف امسال، در سال 1997 لابی یهود از آنکارا حمایت میکرد. سال 2010 برای آنکارا سال دلخواهی نشد. در سال جاری لابی یهود همانند قبل از آنکارا حمایت نکرد.

سپس رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه بخاطر خدمات شایسته اش در جهان اسلام جهت دریافت جایزه "امیر فیصل" به الریاض سفر رسمی کرد. وی در این سفر خود بیان کرد که تصویب لایحه قتل عام ارامنه در کمیته روابط بین المللی کنگره آمریکا با حمایت لابی یهود بوده است.

با در نظر گیری این بیانات رجب طیب اردوغان نخست وزیر ترکیه و رویدادهای بین آنکارا و تل آویو، نارضایتی لابی یهود از حکومت اردوغان را بطور آشکارانه میتوان دید. در واقع اینها "کارت زرد" لابی یهود برای حکومت اردوغان بود.

سوالی وجود دارد که آیا ترکیه به تنهایی قادر به حل این مسایل مربوط به ادعاهای قتل عام دروغین ارامنه خواهد بود؟

با در نظر گیری همکاریهای استراتژیک امروزه ترکیه-آمریکا و همکاریهای این دو کشور در خاورمیانه، عراق و افغانستان، میتوان گفت که آمریکا بخاطر ادعاهای دروغین قتل عام ارامنه خواستار از دست دادن متفق ارزشمند خود ترکیه نخواهد بود.

حوادث تاریخی فرصت درس عبرت برای حکومت ارمنستان است. واقعیتی وجود دارد که ارمنستان و لابی ارامنه نمیتوانند آنرا قبول کنند، اینکه آینده ارمنستان با این ادعاهای دروغین "قتل عام" مورد مبادله تجاری کشورهای بزرگ قرار میگیرد.

روفیظ حافظ اوغلو رئیس بخش خاورمیانه خبرگزاری "ترند نیوز''