بدون هيچ مقدمه اي ابتدا مروري داشته باشيم بر برخي اصول قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران:

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، فصل دوم(خط، تاریخ و پرچم رسمی کشور)

اصل پانزدهم

زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است. اسناد و مکاتبات و متون رسمی و کتب درسی باید با این زبان و خط باشد ولی استفاده از زبان های محلی و قومی در مطبوعات و رسانه های گروهی و تدریس ادبیات آنها در مدارس در کنار زبان فارسی آزاد است.

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، فصل سوم، حقوق ملت

اصل نوزدهم

مردم ایران از هر قوم و قبیله که باشند از حقوق مساوی برخور دارند و رنگ،نژاد، زبان و مانند اینها سبب امتیاز نخواهد بود.

اصل بیستم

همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همهحقوق انسانی، حقوق سیاسی، حقوق اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند.

علاقه مندان مي توانند جهت مطالعه اين اصول و ساير اصول قانون اساسي كشور جمهوري اسلامي ايران به آدرس: http://daneshnameh.roshd.ir وابسته به وزارت آموزش و پرورش مراجعه كنند.

اگر كمي با دقت بيشتر اصول فوق را مطالعه كنيم (حتي اگر مثل نگارنده اطلاعات حقوقي اندكي نيز داشته باشيم) قطعاً متوجه خواهيم شد اصل پانزدهم(فصل دوم قانون اساسي) بيش از آنكه پاسدار حقوق ملل يا به عبارتي مردم ايران باشد اصلي است محدود كننده كه تاكيد بر رسميت خط و زبان فارسي داشته و آموزش را انحصاراً به زبان فارسي دانسته و مكاتبات و اسناد را تنها در صورتي كه به زبان فارسي باشد رسمي و قابل استناد ميداند. به عبارت اين بند از اصل لازم الاجرا بوده و قسمت دوم تحت واژه "آزاد است " قرارگرفته و عملا ضمانت اجرايي ندارد. يعني اين واژه كليدي اين امكان را داده كه دولت از اين امر(يعني آموزش زبان ساير ملل) شانه خالي كند زيرا اين قسمت از قانون صراحت لازم را ندارد و هيچگاه هيچ قانوني براي نحوه اجراي آن مطرح و تصويب نشده و احتمال هم نمي دهم با روند موجود هيچ نوع لايحه از طرف دولت يا رساً از طرف مجلس و لايحه اي از طرف قوه قضائيه مطرح شود.

فصل سوم قانون اساسي به حقوق ملت پرداخته است. اصل نوزدهم در واقع ضد هر نوع تبعيض زباني و نژادي بوده و اصل بيستم بنا را بر حقوق مساوي همه بدون توجه به نژاد و زبان و جنسيت و غيره تاكيد دارد. از آنجا كه زبان ، رنگ و نژاد امور فطري مي باشند و با دستور و بخشنامه و غيره نه قابل كسب و نه قابل خلع مي باشند و استفاده از خط و زبان و صيانت آنها حق همه ابناي بشر مي باشد ، بلاشك اصل پانزدهم قانون اساسي ناقض اصل نوزدهم همين قانون مي باشد. به عبارتي اصل پانزدهم با تضاد آشكار با اصل نوزدهم باعث تبعيض بين ملل ساكن در ايران از طريق رسميت يكي از زبانها و عدم رسميت ساير زبانها مي شود. و از طرف ديگر با نقض اصل بيستم گروهي از مردم را از حقوق انساني خود محروم مي كند. زيرا هيچ زباني در دنيا نمي تواند بدون آموزش و بدون استفاده علمي و روزمره در روزنامه ها ، راديو و تلوزيون به حيات خود ادامه دهد. ابته من نميدانم نمايندگان ملل غير فارس در مجلس موسسان كه بعدا به مجلس خبرگان قانون اساسي تغيير نام پيدا كرده بود با استناد به چه معيار حقوقي يا اخلاقي دست به تصويب اصولي زده اند كه در تناقض با همديگر هستند ولي قطعا ايمان دارم كه در زمان فعلي تغيير قانون اساسي و رفع اينگونه اشتباهات بارز در آن ممكن و حق مردم ايران است . و آرزو دارم فعالين آذربايجاني در موضع گيريهاي خود به اين امر مهم اهتمام كافي را داشته باشند زيرا بسيار شاهد بوده ايم كه اكثريت ما بدون آنكه يك بار قانون را مطالعه كرده باشيم در اجتماعات مختلف بخصوص در ايام انتخابات مجلس و رياست جمهوري كوركورانه به تبليغ اصل پانزدهم پرداخته و خواهان اجراي اين اصل شده ايم .  در حاليكه اگر آقايان اصول ديگر را رعايت نكنند مطمعاً اين اصل را بخوبي اجرا مي كنند و به قول آقاي حداد عادل رييس پيشين مجلس شوراي اسلامي ترك ها آزادند در خانه خود تركي حرف بزنند!!!!!

آزادنیوز