چندی قبل متنی به عنوان اعلام نظر آیت الله منتظری در خصوص حق:گونازتی وی

چندی قبل متنی به عنوان اعلام نظر آیت الله منتظری در خصوص حقوق زبانی ملت ترک آذربایجان در بعضی سایت های خبری منتشر شد. با گذشت چند روز از تاریخ انتشار آن تاکنون هیچ  اقدامی از سوی منابع و محافل نزدیک به بیت این مرجع تقلید در رد و یا تائید خبر صورت نپذیرفته است، ولی حتی اگر این خبر در اندازه شایعه و تب سنجی سیاسی جامعه نیز بوده باشد دارای تاثیراتی در افکار عمومی می باشد که تحلیل آن ضروری می نماید. انتشار چنین اعلام نظری آن هم از سوی یکی از مراجع تقلید شیعیان و منتقد دولت و نزدیک به جریان اصلاح طلب و جنبش سبز ایران در شرایط بسیار حساس سیاسی و اجتماعی ایران  می تواند تحلیل های متفاوتی را در پی داشته باشد. گذشته از محتوای اعلام نظر صادر شده که در تاریخ سی ساله حکومت اسلامی  و تاریخ تشیع آن هم از طرف یک مرجع تقلید بی سابقه و قابل توجه و تامل است، در نگاه اول اعلام نظر آیت الله منتظری در خصوص حقوق زبانی ملت ترک آذربایجان  به عنوان شیخ معنوی و مذهبی جنبش سبزحرکتی مثبت در جبهه اصلاحات و جنبش سبز ایران تلقی شده  و نشان از پیش روی حرکت ملی آذربایجان و فعالین ملی در تثبیت خواست های ملی دارد ولی با کندو کاوی دقیق تر در زوایای پنهان این حرکت به فاکت هایی بر خواهیم خورد که مسئله را از آنچه هست بر حرکت ملی آذربایجان خطرناک تر می کند.

1- رهبران جنبش سبز ایران پس از عدم همراهی اعتراض آمیز ملت ترک آذربایجان با جنبش سبز چه در مرحله انتخابات و چه بعد از حوادث پس از انتخابات کاملا دریافته اند که بدون همراهی ملیت ها و قومیت های غیر فارس توان تغییر در سیستم توتالیتر و دیکتاتور اصولگرایان را ندارند. از سویی دیگر اقدامات  توام با خشونت گروه های کرد در کردستان (سنندج) و گروه های بلوچ و عرب در بلوچستان و "الاحواز" مبیین این مسئله می باشد که توده های های کرد، بلوچ و عرب راه خود را کاملا با جنبش سبز ایران که همانند حاکمان اصول گرا منکر حقوق انسانی و ملی آنها می شوند جدا نموده اند. لذا با مد نظر قرار دادن ساختار و نزدیکی مذهبی  ملت ترک آذربایجان با ملت فارس تلاشی را در جهت نزدیکی و همراهی حرکت ملی آذربایجان به جنبش سبز را شروع کرده اند.

2- یقینا قبل از تحریر و انتشار نظر آیت الله منتظری اشخاص و افراد صاحب نفوذی از جنبش سبز ایران از محتوای این اعلام نظر آگاهی داشته و اظهار نظرهایی نیز در این خصوص کرده اند، که گمان می رود این اعلام نظر متاثر از سکوت اعتراض آمیز و معنی دار حرکت ملی آذربایجان در حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری می باشد تا به نوعی دل ملت ترک آذربایجان از آنچه که در طول هشتاد سال گذشته مظالم بسیاری بر آن رفته به دست آید تا شاید در معادلات روزهای آتی با جنبش سبز ایران همراهی کند.

3- نوع برخورد رهبران، روشنفکران، فعالین و رسانه های داخلی و خارجی حامی جنبش سبز ایران با اعلام نظر آیت الله منتظری  و بر خلاف آن تبلیغات گسترده برای گرامی داشت "روزکوروش"، حاکی از آن است در رابطه با مقوله برخورد با حقوق ملی و قومی ملل غیر فارس ایران اختلاف نظرهایی در بین رهبران جنبش سبز ایران در داخل و خارج وجود دارد. هنوز بخشی از رهبران جنبش سبز در مقابل اندک چرخش های سیاسی به نفع ملل و قومیت های غیر فارس مقاومت شدیدی از خود نشان می دهند و بخش کوچکی از آنها تلاش می کنند با وعده های کوتاه مدت و مقطعی جنبش های ملی غیر فارس را با خود همراه سازند. این نوع برخورد ها ماهیت غیر دمکراتیک سازمان دهندگان جنبش سبز ایران را بر عموم ملل غیر فارس افشا می کند و گویای این واقعیت است که رهبران جنبش سبز ایران به آن حد بلوغ فکری و دمکراتیک نائل نیامده اند که با رعایت قاعده مبارزات سیاسی، سایر جنبش های دگر اندیش را نیز با خود همراه سازند و تاکید بر حقوق سایر ملل غیر فارس نیز همانند جریان توتالیتر اصول گرا امری صرفا ابزاری می دانند.

4- همان گونه که اشاره گردید، قریب به یک هفته از انتشار اعلام نظر آیت الله منتظری در خصوص حقوق زبانی ملت ترک آذربایجان می گذرد، اما بر خلاف سایر موارد که فتواها و یا اعلام نظر های آیات اعظام در رسانه ها و مطبوعات داخل و خارج  حامی جنبش سبز منعکس و مورد تحلیل قرار می گرفت این بار اعلام نظر آیت الله منتظری انعکاس  چندانی پیدا نکرده و هیچ یک از گروه ها، شخصیت های صاحب نام واکنشی به این اعلام نظر نشان نداده و موضع گیری شفافی نیز در این رابطه نشده است. گویا ارباب جراید و رسانه های سمعی و بصری داخلی و خارجی نزدیک به جنبش سبز ایران متفق القول وظیفه دارند که هرگونه حادثه و خبر در خصوص مسائل ملی آذربایجان را در بایکوت خبری قرار دهند.

برخی داده ها حاکی از آن است که اراده و نیرویی در داخل و خارج  مصرانه در پی انحراف  بدنه حرکت ملی آذربایجان چه با رفت آمد های پنهانی فعالین سبز به شهر تاثیر گذار تبریز، چه با بزرگ نمایی و تحریف برخی تجمعات بسیار محدود به نفع جنبش سبز در تبریز ، چه با اعلام نظر مذهبی آیات اعظام در خصوص حقوق زبانی ملت ترک آذربایجان و چه با تغییر مسیر پخش کانال های ماهواره ای فارس زبان (صدای آمریکا) به ست لایت تورک ست که در آذربایجان مورد استقبال فراوان است و برنامه سازی های وارونه در رابطه با حقوق قومی در ایران و یا با نقش آفرینی برخی چهره های در ظاهر هویت طلب، به سوی جنبش سبز ایران هستند. اما در واقع این کانون های هدایت پنهان و آشکار و مکانیسمهای مدیریت بحران از درک علل اصلی و فلسفه وجودی حرکت ملی آذربایجان عاجز می باشند. زیرا این علل و محرکها در دایره جهان بینی آنان نمی گنجد. ولی چرا؟

پاسخ را می باید در پیشینه تار برخورد های سرکوب گرایانه گروه های سیاسی فارس با ملت آذربایجان جستجو کرد. حرکت ملی آذربایجان به عنوان تنها گلوی جامعه آذربایجانی که آگاهانه برای کسب حق تعیین سرنوشت سیاسی و ملی آذربایجان مبارزه و مقاومت می کند، تاکنون هیچ یک از خواست های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی خود را در هیچ کدام از پلاتفرم های ارائه شده از سوی جنبش سبز ایران و جنبش راه سبز امید مشاهده نکرده است. رهبران جنبش سبز ایران و نیروهای سیاسی موجود در داخل و خارج  که می دانند بدون همراهی جامعه آذربایجانی و حرکت ملی آذربایجان تغییری اساسی در ایران صورت نخواهد پذیرفت به جای چاره اندیشی بنیادین، با  محدود کردن و وارونه جلوه دادن خواست های ملی آذربایجان، بایکوت های خبری، استفاده ابزاری از کارت سوخته مذهب و با توسل به نقابهای حقوق بشری ولو در فورمول فدرالیسم تلاش دارند جنبش ملی و دمکراتیک ملت آذربایجان را متوقف و یا به نحوی از انحا آن با خود همراه کنند. ولی بایستی دانست که ملت ترک آذربایجان به درجه ی از شعور و خود آگاهی ملی رسیده است که هرگز از مقاومت ملی برای کسب حقوق دمکراتیک و حق تعیین سرنوشت سیاسی خود در برابر پاره ای امتیازات سطحی و وعده و وعیدها نخواهد گذشت. حق تعیین سرنوشت غایه نهایی ملت ترک آذربایجان است.

تشکیلات مقاومت ملی آذربایجان

AMDT

آذربایجان جنوبی