دو هوا بربام استانداری آذربایجان غربی/ تاریخ مصرف «می روم، می روم» منقضی شد

 

استاندارآذربایجان غربی پیرو مشکلات عدیده ای که از حیث حضور در راس مدیریت اجرایی استان و رفت و آمدهای مکرر کاری و خانوادگی به پایتخت دارد اوایل شهریور ماه جاری و دو ماه مانده به موعد مقرر اتمام چهارساله ماموریت در زادگاهش در حضور خبرنگاران رسانه های گروهی ضمن رودست زدن به رسانه های مجازی منتقد خود که به طور مشخص دو سایت عصرایران و بازتاب آنلاین هستند به طعنه اظهار داشت :« از دو سال پیش که همسرم وارد مجلس هشتم شد آهنگ رفتنم را نواختم.»(سایت استانداری 4/6/88) . 1-رحیم قربانی که همواره موضع گیری های جالب توجه و هدفمندی به مطالب منتشره رسانه های علی الخصوص از نوع مجازی شان دارد این اظهارات را در مورد موضع گیری هایی اتخاذ کرد که تنها در فضای رسانه ای مطرح بودند و عملا اراده ای نه در سطح کلان دولت و نه نخبه گان و سیاسیون استان برای تغییر استاندار مشاهده نمی شد. این اظهار نظر استاندار در شرایطی اتفاق می افتاد که بحث های مربوط به رفتن و آمدن و یا جابجایی مدیرانی در سطح استانداران خوراک متداول روزنامه نگاران است و هیچ توجیه منطقی و حقوقی ای برای واکنش و پاسخگویی چنین جریان سازیهایی مادامی که از سطح رسانه هافراتر نرفته و یا مشتمل بر حدوث یا قصد اتهامی نباشد احساس نمی شود. موضع گیری هایی از این جنس  عنداللزوم در شرایط حادی که گریزی از پاسخگویی نیست قاعدتا وظیفه سخنگو یا ارگان اطلاع رسانی آن مجموعه است و عرفا در جایی معمول نیست که نفر اول دستگاهی خبرنگاران را جمع کند و در مورد تمایل برای رفتنش علی رغم تصوراتی که احساس می کند برخی رسانه ها دارند حرف بزند. 2-چهارسال طی شد تا مجموعه ای عریض و طویل بنام استانداری آذربایجان غربی به این جمع بندی برسد که روابط عمومی اش بعنوان مسئول مستقیم رفع شبهات در مورد عملکرد دستگاه مربوطه و رابطی بین مدیران و مردم است و بر مبنای این کشف بزرگ بعد از بیانیه ای که واحد روابط عمومی استانداری بمناسبت روز قدس صادر کرد این بار در شکل و شمایلی جدی تر و در کادری بسته در قالب سخنگویی استاندار( و نه استانداری) بدون هیچ پیش زمینه و رفرنس قبلی سراسیمه با آقای (ن) یکی از کارکنان ستاد خبری مصاحبه می کند که استاندار دلش می خواهد تا زمانیکه رئیس جمهور می خواهد در آذربایجان غربی بماند. روابط عمومی استانداری بدون رعایت هیچ آدابی که مختص چنین موضع گیری هایی است(روال عرفی انتشار بیانیه و یا برگزاری کنفرانس خبری شاید باشد نه مصاحبه داخلی) در شرایطی اقدام به این موضع گیری می کند( با نادیده انگاشتن خبری که لحظاتی قبل از انتشار خبر فوق و از زبان رحیم قربانی در سایت استانداری قرار داده و بعد بلافاصله حذف شد) که مردم و سیاسیون استان به این باور رسیده بودند که اگر همه راهها برای تغییر استاندار بسته باشد یک اهرم جدی هنوز فعال و پابرجاست و آن اصرار و تمایل خود قربانی است. مقایسه جملات عنوان شده در دو خبری که به فاصله فقط 49 روز از جایگاه حقوقی استانداری(یکی رحیم قربانی صاحب این منصب و دیگری علیزاده رئیس قانونی روابط عمومی اش) در ارگان رسمی دولت منتشر شده اند خالی از لطف نیست: « تغییر مدیریت عالی آذربایجان غربی آهنگ خاصی ندارد، زمانی که همسرم که یکی از مدیران این استان بود به دعوت اصولگرایان و به عنوان نامزد هشتمین دوره مجلس مطرح و سپس با کسب آرای قابل قبول به عنوان نماینده مردم تهران وارد مجلس شد تلاش کردم تا از سمت مدیریت عالی استان کناره گیری کنم و در یکی از بخش های مرکزی در تهران مشغول به کار شوم»(قربانی- 4/6/88) «آقای دکتر قربانی مصمم تر از همیشه به مسوولیت خویش در قبال خدمتگزاری و رفع مشکلات مردم و تحقق رشد و تعالی همه جانبه استان تلاش می نماید و به رغم درخواست ایشان برای جابجایی بعد از شروع مجلس هشتم ایشان تا تصمیم و اراده دولت و شخص آقای رییس جمهور به مسئولیت خویش عمل می نمایند.»(علیزاده-22/7/88) «با توجه به آشنایی با تفکر آقای رییس جمهور و مبنی بر این که مدیران باید با خانواده های خود در استان ها مستقر شوند نامه ای به ایشان نوشته و خواستم که برای استانداری آذربایجان غربی شخص دیگری را انتخاب کنند ولی با عدم تمایل رییس جمهوری مواجه شدم»(قربانی-4/6/88) «نوشته هایی که در قالب تمنیات قلبی یک یا دو نفر در فضای مجازی نقش می بندد با آنچه که امروز توسط مدیریت عالی استان پیگیری می شوند بسیار متفاوت است»(علیزاده-22/7/88) با این توصیف به نظر می رسد تا موضع گیری بعدی مجموعه استانداری آذربایجان غربی و تغییر احتمالی در خبر منتشره این سوالات فعلا نیازمند پاسخ و تعمق اساسی هستند: -چه اتفاق خاصی در طول 49 روز گذشته افتاده که موجب تحول عظیم روحی و گردش 180 درجه ای در موضع استاندار محترم آذربایجان غربی شده است؟ -چه اختلاف سلیقه و عقیده ای بین(س) منتشر کننده خبر کوک شدن ساز رفتن استاندار و (ن) مصاحبه کننده با رئیس روابط عمومی بعنوان دو تن از کارکنان ستاد خبری در میان است که خبرهایشان چنین متناقض است؟ -نقش سایت های منتقد عصرایران و بازتاب آنلاین که از قضا مدیران هردو بومی آذربایجان غربی هستند در موضع گیری های مجموعه استانداری  و احتمالا بالعکس،چیست؟(اضافه بر آن شاید وبلاگ های فریاد خرداد-ذوالفقار-سالار-سیمرغ-ترازو و و و نیز بی تاثیر در این فعل و انفعالات نباشند) -به طور روشن و شفاف آقای قربانی چه وقت خبرنگاران را فراخواهند خواست و صراحتا خواهند گفت که ناکوکی ساز رفتن شان چه ارتباطی با رایزنیهای اخیر در مورد نتایج نهایی انتصاب قریب الوقوع جانشین شان دارد؟