علیرضا جمشیدی سخنگوی قوه قضاییه ۲۲ دیماه ۱۳۸۷ تاکید کرد: سنگسارسه مرد در اوایل دیماه امسال در شهر مشهد به اجرا درآمده است. گورستان شهر مذهبی مشهد محل سنگسار این سه مرد به جرم زنای محصنه بود. یکی از آنها بنام محمود تبعه افغانستان توانست درحالیکه به شدت زخمی شده بود از گودالی که برای سنگسار حفر کرده بودند و اورا تاسینه در آن قرار داده بودند فرار کند. اما دونفر دیگر که یکی از آنها هوشنگ خداداد نام داشت و هویت فرد دیگر هنوز معلوم نیست، بر اثر جراحات ناشی از ضربات سنگین عمل سنگسار جان سپردند. لازم به ذکر است که زنای محصنه رابطه جنسی یک فرد متاهل با فرد دیگر خارج از ازدواج می باشد. تبليغات خبرنامه گويا [email protected]/* */ پس از سنگسار جعفر کیانی در خرداد ۱۳۸۶ و سنگسار محبوبه م. وعباس ه. در اردیبهشت ،۱۳۸۵ این جدیدتر مورد گزارش اجرای حکم سنگسار می باشد. اجرای ۶ سنگسار در ۳ سال گذشته نشان می دهد تا زمانیکه این مجازات درقانون ایران وجود داشته باشد اظهارات رییس قوه قضاییه که می گوید دستور توقف حکم سنگسار را داده است هیچ ارزش اجرایی ندارد. در حال حاضر ۹ نفر دیگر در زندانهای مختلف کشور از جمله: تهران، اهواز، مشهد، کرج و اصفهان با خطر واقعه سنگسار مواجه هستند. اسامی این افراد عبارتند از: ۱- کبرا نجار (زندان رجایی شهر کرج)، ۲- ایران الف. (زندان سپیدار اصفهان)، ۳- خیریه و. (زندان سپیدار اصفهان)، ۴- اشرف کلهر (زندان اوین تهران)، ۵- عبدالله فریور (زندان ساری)، ۶- گیلان محمدی (زندان مرکزی اصفهان) ،۷- غلامعلی اسکندری (زندان مرکزی اصفهان)، ۸- افسانه ر. (زندان عادل آباد شیراز) و ۹- م. خ. که یک زن است (زندان وکیل آباد مشهد). لازم به ذکر است در لایحه مجازات اسلامی که در حال حاضر در مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است، زنای محصنه همچنان جرم و مجازات آن سنگسار است و تصویب این لایحه می تواند روند سنگسارها را افزایش دهد. البته در ایران کمپینی بر ضد سنگسار در حال فعالیت است که سنگسار دو نفر در مشهد آغازبه کار کرد. تا کنون ۸ نفر با فعالیت این کمپین توانسته اند از سنگسار نجات یابند. به هر حال سنگسار یک مجازات خشن و غیر انسانی و از مصادیق شکنجه و نقض موازین حقوق بشر محسوب می شود و می تواند تبعیض علیه زنان را تشدید کند. زنان سنگسار شده اغلب از خانواده های فقیرو زنانی هستند که نتوانسته اند طلاق بگیرند. زنانی که همسرانی معتاد داشته ویا مورد ضرب و شتم قرار گرفته اند و یا همسران آنها مبادرت به گرفتن زنان متعددی نموده اند. به نظر می رسد این مجازات در ایران مجازاتی کاملا زنانه است که اخیراً به سمت مردان تسری یافته تاجو رعب و وحشت و ترس را در ایران گسترش دهد. همچنین این تصور که اجرای حکم سنگسار جنبه جنسیتی داشته و تنها زنان را هدف قرار می دهد کم رنگ نماید. اجرای حکم سنگسار که در قران وجود ندارد متعلق به نظام مجازات در اعصار گذشته است و طبق فتاوی برخی مراجع و نواندیشان مسلمان در شرایط فعلی باید تغییر یابد و اجرای آن باعث وهن و تضعیف اسلام می شود. اما حکومت از انجاییکه تغییر در این احکام را باعث تضعیف قرائت بنیاد گرایانه و سنتی از فقه شیعه می داند لذا در برابر حذف سنگسار از احکام جزایی ایران مقاومت می کند چون مبنای مشروعیت و ایدئولوژی حکومت را سست می کند. آمار های رسمی نشان می دهد که اجرای احکام سنگسار که معمولا قربانیان آن از پایین ترین و محروم ترین اقشار اجتماعی هستند ، تاثیری در آهنگ صعودی ناهنجاری های جنسی و فحشا در جامعه نداشته است. بنابراین تنها نتیجه اجرای این احکام ظالمانه تحقق اهداف سیاسی حاکمیت است که سبب ترویج خشونت در جامعه و تشدید حساسیت جامعه بین المللی و نهاد های حقوق بشری می شود.