تلویزیون بی.بی.سی. فارسی با سرو صدای زیاد به جمع میدیا های فارسی زبان پیوسته است و این سر صدا هم بیشتر به خاطر همکاری بعضی از مسئولان نشریات توقیف شده اصلاح طلبان حکومتی با این تلویزیون می باشد که نظام جمهوری اسلامی در ظاهر کار این گروه را تقبیح می کند ولی در باطن شاید از اینکه این تلویزیون به عنوان صدای اپوزسیون واقعا دمومکرات و معتقد به حقوق بشر نخواهد بود دلشاد است. تلویزیون فارسی بی.بی.سی. از زمانی که در رسانه و اینترنت بیش از یک سال پیش مطرح شده همیشه بحث انگیز بوده است هم در میان مسئولان رسانه ها و هم در میان مسئولان نظام جمهوری اسلامی ورود این میدیا موجب بحث و چالش شده است. حتی زمانی مسئول بی.بی.سی. جهانی به ایران آمد و با مسئولان جمهوری اسلامی به گفتگو نشست تا شاید مجوز دفتر تلویزیون فارسی را در تهران بگیرد که با مخالفت مقامات جمهوری اسلامی مواجه شدند وبا دستان خالی برگشتند و لی آنها بیکار ننشستند و با روزنامه نگاران بیکار شده و مهاجرت کرده اصلاح طلب وارد مذاکره شدند و موافقت همکاری این گروه را گرفتند و چند روز پیش هم وزارت اطلاعات خبر دستگیری چند تیم خبری این تلویزیون را در تهران رسانه ای کرده است که هیچ کدام آنها تبعه انگلیس نیستند یعنی همه این گروه ها ایرانی هستند. زبان فارسی و افغانستان چرا اینقدر برای دولت انگلیس و بنگاه خبری بی..سی.سی انقدر مهم شده است که به گفته آقای شمس الواعظین در روزنامه اعتماد گسترش زبان فارسی را بی.بی.سی. به عهده گرفته است و به ۱۷۰ میلیون فارسی زبان در دنیا خبررسانی می کند این ۱۷۰ میلیون از کجا آمده است؟ بنگاه بی.بی.سی. و دولت انگلیس چه سودی از گسترش زبان فارسی می برند که چندین مجری افغانی هم در بی.بی.سی. فارسی استخدام شده اند و گزارشگر هم در کابل دارند چرا مساله افغانستان و اتحاد فارسها با افغانها حالا مهم شده است آیا این نگرش ایده گروه های پان فارس نیست که با همکاری دولت انگلیس باز می خواهند در زمانی که حاکمیت غیر مشروع فارسها و زبان فارسی در ایران روز به روز رو به افول می رود دولت انگلیس به توسط بنگاه بی.بی.سی. به کمک فارسها آمده است تا نگذارد سلطه غیر قانونی آنها بر ایران تمام شود؟ و در این راه می خواهد افغانها را هم پشت سر آنها قرار دهد چرا که فارسها در منطقه دوستی ندارند همه را به خاطر زیاده طلبی های خود رنجانده اند حالا فقط افغانها مانده که اینها دست اتحاد به سوی آنها دراز کرده اند. اصلاح طلبان حکومتی هم برای اینکه سلطه زبان فارسی و حاکمیت فارسها بر ایران پابرجا بماند و ملل تحت ستم به حقوق قانونی خویش نرسند دست یاری به سوی انگلیس دراز کرده اند و برای بقای خویش در قدرت از بی.بی.سی. بهره می جو.یند. در طول یک هفته ای که این تلویزیون شروع به کار کرده اصلاح طلبان حکومتی از ابطحی گرفته تا روزنامه های اصلاح طلب شروع به تعریف و تمجید از این تلویزیون گرفته اند و بعضی اینها هم از جمله آقای صادق زیبا کلام مدرس علوم سیاسی در دانشگاه تهران با تعریف و تمجید از این تلویزیون به بدگوئی و تخطئه تلویزیون صدای آمریکا با نوشتن مقاله ای در سایت آفتاب نیوز پرداخته است و چنان از موفقیت تلویزیون بی.بی.سی. سخن گفته که مثل اینکه مدیر این تلویزیون ایشان است و چنان از صدای آمریکا بدگوئی کرده که آنرا با تلویزیون جمهوری اسلامی مقایسه کرده است و گفته که تلویزیون صدای آمریکا و جمهوری اسلامی هر دو روی یک سکه اند ولی بی.بی.سی تافته جدا بافته است. کینه و نفرت اصلاح طلبان حکومتی از تلویزیون صدای آمریکا از چیست؟ چرا این گروه به تعریف و تبلیغ بی.بی.سی. می پردازند ولی از تلویزیون صدای آمریکا که در طول سال گذشته حداقل در مورد حقوق ملل و اقوام ایران تا حدودی سیاست بایکوت را شکسته است این قدر بدگوئی می کنند؟ دید فکری اصلاح طلبان حکومتی و فلسفه فکری آنها از اول هم که به مجلس ششم راه یافتند یا در مناسبات دولتی جای گرفتند هیچ وقت دغدغه دموکراسی و حقوق بشر نبوده است هر کاری که کرده اند فقط برای منافع خودشان بوده است خصوصا در مورد حقوق ملل و اقوام ایران این گروه برای ما خطرناکتر از اصول گرایان بوده است حتی خیلی از مسائل را این گروه به اصول گرایان یاد داده اند خصوصا در مورد آذربایجان و خوزستان گروه های اصلاح طلب خطرناکتر از اصول گرایان بوده اند. نامه معاون خاتمی آقای ابطحی در سال ۸۵ به بیرون درز کرد و موجب قیام ملی اعراب در خوزستان شد یا نظرات آقای سعید حجازیان تئوری پرداز اصلاح طلبان حکومتی در مورد فعالان ملی از همه اصولگرایان خطرناکتر می باشد. با توضیحی که درباره فلسفه فکری اصلاح طلبان حکومتی در بالا آمد می توان به درستی حدس زد که از روزی که صدای آمریکا جسته و گریخته مسائل حقوق بشری مناطق ملی در ایران را اطلاع رسانی می کند اصلاح طلبان حکومتی معده درد گرفته اند چرا که این گروه معتقد به سانسور و بایکوت می باشند خصوصا در مورد مناطق ملی این گروه از همه بیشتر سانسور و بایکوت می کنند. با اینکه در حرف از حقوق بشر و دموکراسی دم می زنند ولی در عمل بیش از اصول گرایان دشمن دموکراسی و حقوق بشر هستند. حالا که مسائل حقوق بشری اقوام و ملل ایران خصوصا در مورد کردستان، بهائی ها، دراویش گنابادی، بلوچستان،خوزستان، دانشجویان، روحانیان دگراندیش امثال آقای بروجردی و کمی هم مسائل حقوق بشری آذربایجان در تلویزیون صدای آمریکا مطرح می شود این گروه ها دچار سر گیجه شده اند و برای اینکه رقیبی برای این تلویزیون بیایند که با سیاست این گروه بخواند از تلویزیون بی.بی.سی. فارسی حمایت تام می کنند و شروع کرده اند به تخطئه صدای آمریکا ، اگرچه نگارنده خود به صدای آمریکا انتقادات زیادی دارم ولی در طول یک سال گذشته صدای آمریکا در مورد حقوق بشر و اطلاع رسانی در این مورد را تا حدودی به صورت قابل قبولی انجام داده است ولی سایت فارسی بی.بی.سی . در حالی که زندانیان سیاسی در زاهدان و سنندج اعدام می شدند این سایت درگیری پ.ک.ک. با ارتش ترکیه را بزرگ می کرد حالا هم همین تفکر به تلویزیون بی.بی.سی. هم خواهد آمد چرا که اصلاح طلبان حکومتی اینگونه می خواهند و از مطرح شدن مسائل نقض حقوق بشری در مناطق ملی می ترسند و تلویزیون بی.بی.سی. هم این مناطق را بایکوت خواهد کرد. علاوه بر این خط فکری مجریان، گویندگان و تهیه گنندگان این تلویزیون هم در جهت مخالفت با حقوق ملی اقوام و ملل ایرانی است، اقای رمضانپور معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد در دوره خاتمی یکی از مسئولان این تلویزیون است اقای شمس الواعظین یکی دیگر از خط دهندگان این تلویزون است آقای مسعود بهنود سردبیر سایت روزآنلاین یکی دیگر از همفکران این رسانه می باشد خانم فرناز قاضی زاده همسر آقای نیک آهنگ کوثر یکی دیگر از گویندگان این تلویزیون است که شوهر این خانم در جریان قیام ملی آذربایجان هر چه دلش خواست در مورد فعالان ملی آذربایجان نوشت و حمایت جانانه ای را از آقای نیما نیستانی کشنده کاریکاتور موهن به عمل آورد حتی چندین کاریکاتوریست کشورهای دیگر را با خود همراه کرده بود تا از این فرد حمایت کنند به جای تقبیح عمل ایشان از ایشان تقدیر و تشکر هم می کردند و حالا هم این فرد در روزآنلاین هر روز یک کاریکاتور دارد. حالا که این تلویزیون وارد میدان اطلاع رسانی شده است فعالان ملل و اقوام ایران باید خواستار مطرح شدن موارد نقض حقوق در مناطق ملی از این تلویزیون شوند چرا که سانسور و بایکو.ت باید در مورد مناطق ملی در همه رسانه های شکسته شود فعالان ملی باتلاشی که در این مورد در مورد تلویزیون صدای آمریکا به عمل آوردند آخر سر این تلویزیون را تا حدود مطیع خواستهای حقوق بشر خود کردند و به پیروزی بزرگی رسیدند حالا همین مبارزه را هم باید در مورد تلویزیون بی.بی.سی. فارسی بعمل آورند و دیوار سانسور و بایکوت را فرو بریزند اول باید با نوشتن نامه و ارسال اخبار نقض حقوق بشری شروع شود اگر جواب نداد باید در رسانه های لندن فعال شد با سازمانهای حقوق بشری در لندن ارتباط بر قرار کرد تا فشار این گروه ها باعث شود که این تلویزیون سانسور در مورد حقوق بشر را بر دارند. اگر از طریق غیر مستقیم فشار وارد شود آنها هم مجبور خواهند شد که مسائل حقوق بشری را تا حدودی بایکوت نکنند. آراز چرندابی-۲۲/۰۱/۲۰۰۹ تبریز