در سالن تحریریه روزنامه ،می توان صدای پرواز مگس ها را شنید.زیر سنگینی محدودیت های جدید اعمال شده در این چند ماه اخیر، چیز زیادی باقی نمانده است که بتوان از آن نوشت. خبرنگاری جوان که ترجیح می دهد نامش برده نشود، با تاسف می گوید: "به غیر از اظهارات تازه رهبر و رئیس جمهور احمدی نژاد ،وقتی می نویسیم مانند این است که کاری پر خطر و غیر قابل کنترل می کنیم." ممنوعیت نوشتن از مجازات های سازمان ملل ،ممنوعیت سخن گفتن از بازداشت های پلیس (در طرح امنیت اجتماعی)، ممنوعیت نوشتن از فشارهای اعمال شده بر اقلیت سنی و.. ، بخشنامه ای سه صفحه ای است که شورای عالی امنیت ملی یک ماه پیش برای تحریریه روزنامه های ایرانی فرستاده است که در آن یک فهرست بلند و بالا از موضوعاتی که باید از آن اجتناب کرد ترسیم شده است.کسانی که از این قانون تخطی می کنند به طور مداوم تهدید و گاهی اوقات دستگیر و حتی مجبور می شوند فعالیت شان را متوقف کنند. آخرین مثال که بتازگی اتفاق افتاد تعطیلی تحمیلی "هم میهن" ،یک روزنامه اصلاح طلب و یک آژانس خبری نیمه رسمی نزدیک به میانه روها، "ایلنا" با یک فاصله هفته ای است.این موارد نشانه هایی در میان دیگر نشانه ها از موج فشاری است که جامعه ایران را تکان می دهد، در زمانی که مسئولین ایران بخاطر سرباز زدن از توقف برنامه های هسته ای خود با فشارهای بین المللی تشدید شده مواجه هستند. سنگسار در ملاء عام هر روز،تابلو غمگین تجاوز به حقوق بشر در ایران تیره و تیره تر می شود. همان روزنامه نگار ابراز تاسف می کند:"قدرت احساس می کند که از بیرون تهدید می شود.به همین خاطر هم در داخل سرکوب می کند."از ماه مارس،تاریخی که هم زمان با دومین دور تحریم ها در سازمان ملل است،ده ها فمینیست بازداشت شده اند و بعد با سپردن ضمانت آزاد شده اند.بعضی هایشان دادگاهی شده اند.یکی از آن ها،دلارام علی،به تازگی محکوم به 34 ماه زندان به اضافه شلاق شده است."جرم" او راه اندازی کمپین برابری زن و مرد در کشوری است که از نظر قانون لازم الاجرا اسلامی زن معمولا بیشتر از نصف مرد به حساب نمی آید. در چند هفته اخیر نزدیک به 150000 زن ایرانی به دلیل حجاب ناکافی متوقف شده اند.به علاوه،سنگسار در ملاء عام یک مرد متهم به زنا در هفته گذشته نشان می دهد که روش های قدیمی هم چنان ادامه دارند.حتی با وجود آن که مسئولین ایرانی در سال 2002 متعهد شدند که صدور حکم های این چنینی را متوقف کنند. فعالین صنفی هم مدام تهدید می شوند.سه شنبه شب،مردانی با لباس شخصی منصور اصانلو، رهبر سندیکای رانندگان اتوبوس را در وسط خیابان کتک زده و ربوده اند. همکارانش در یک بیانیه اعلام می کنند که در میان آن مردها نشان دستگاه اطلاعات ایران را شناسایی کرده اند.آن ها خواستار آزادی سریع همکارشان شده اند. آرش دانشجوی 25 ساله می گوید:"دولت احمدی نژاد دارد چهره واقعی خود را نشان می دهد."بعد از انتخاب شدنش ،در ژوئن 2005،این رئیس جمهور اسلامی- عوام فریب در ابتدا تلاش هایش رامتمرکز بر سیاست بین المللی کرده بود: درگیر شدن با امریکا،دعوت به حذف اسرائیل از روی نقشه جهان. رئیس جمهور در داخل با وجود تعجب همگان، کارهایی کرد که از باز شدن فضا خبر می داد،مثلا طرفداری از حق زنان برای حضور در مسابقات فوتبال. در فوریه 2007 ،حتی متعهد شد که دانشجویانی را که در دانشگاه امیر کبیرعکسش را در یک تجمع آتش زده بودند مجازات نکند. ولی بعد از تنها چند ماه،دولتش که از اعضای قدیمی سرویس های مخفی و پاسداران سابق انقلاب تشکیل شده ،شروع به حمله به همان دانشجویان کرده است که ده ها تنشان و هم چنین اعضای موسسات غیر دولتی ،مدافعان حقوق بشر،روزنامه نگاران و فعالان صنفی امروز در زندان هستند. بازداشت اخیر حسین موسویان ،یکی از مذاکره کنندگان اصلاح طلب قدیم و مسئول پرونده اتمی،همچون گواهی بر اعلام جنگ به طرفداران مذاکره و گفتگو با غرب است. کمی بعد،دستگاه های امنیتی مخفی چندین استاد دانشگاه و روشنفکر را نیز احضار و به آنان توصیه کرده اند که روابطشان با سفارت های غربی را قطع کنند. متهمان با دو ملیت احمد زیدآبادی، یک مخالف ایرانی در مقاله ای روی پایگاه اینترنتی معترض روزآنلاین اظهار تاسف می کند: "بدبختانه بعضی از گروه ها در داخل حکومت، مخالفان ایرانی را عاملان یک پروژه امریکایی برای انقلاب مخملی می دانند".با توجه به موقعیت کنونی،حکومت ایران از دعوت واشنگتن به "تغییر حکومت در ایران"به عنوان یک بهانه برای خفه کردن هر تلاشی در جهت ایجاد دموکراسی استفاده می کند. با همین توجیه است که سه نفر که دو ملیت داشتند پشت میله های زندان اوین افتادند.هاله اسفندیاری دانشگاهی،کیان تاج بخش جامعه شناس و علی شاکری ،بازرگان که هر سه دو ملیت ایرانی-امریکایی دارند ،متهم به "اقدام علیه امنیت ملی "شده اند. مهرنوش سلوکی،یک مستند ساز ایرانی-فرانسوی است که از ماه فوریه بر خلاف خواستش در ایران نگه داشته شده است.او در دسامبر به ایران آمده بود تا از سرکوب های سیاسی که بعد از پایان جنگ ایران-عراق در 1988 صورت گرفت ،فیلمی مستند بسازد.او ابتدا بازداشت و بعد با سپردن وثیقه در ماه مارس آزاد شد و اکنون پرونده اش در دست بررسی است. تیشه به ریشه گشایش به سوی غرب پرناز عظیما ،خبرنگار ایرانی-امریکایی بخش فارسی زبان رادیو فردا که در پراگ مستقر است،اکنون در منزلش بازداشت است.گذرنامه او هنگام ورود به فرودگاه تهران در ژانویه 2007 ضبط شد در حالی که آمده بود مادر بیمارش را ملاقات کند .او متهم به تبلیغ ضد رژیم است و پرونده اش در دستان دادگاه انقلاب است که از او خواسته وثیقه ای به میزان تقریبا 500000دلار بپردازد.او به فیگارو گفت :"از همه سخت تر،محکومیت به انتظار کشیدن است بدون این که بدانم چه ممکن است بر سرم بیاید." برای کسانی که پازل سیاسی ایران را زیر نظر دارند سرکوبی که احمدی نژاد و نزدیکانش انجام می دهند، نشان از خواست حکومتی انقلابی دارد که می خواهد با تیشه زدن به ریشه هر اقدامی برای گشایش به سوی غرب ،با هر هزینه ای رژیم را حفظ کند. یک دیپلمات غربی می گوید:"این همانا آشکار کننده رژیمی است که تلاش می کند هرگونه اعتراض فزاینده را مخصوصا درباره مساله اقتصادی خفه کند ، در زمانی که خطر دوباره مواجه شدن تهران با دور سوم تحریم وجود دارد." بعضی دیگر در این میان، بحران پارانویای حکومتگران ایران را در زمانی می بینند که امریکایی ها در عراق و افغانستان حضور نظامی دارد و به تازگی دو ناوبر در خلیج فارس مستقر کرده اند. بحران ملوانان بریتانیایی ،که در ابتدای سال طبق اظهارنظر تهران،به دلیل وارد شدن به محدوده دریایی ایران13 روز دستگیر شده بودند،یک مثال است.در زمان اصلاح طلبان ،این مساله می توانست به صورت مخفیانه و از راه دیپلماتیک حل شود.ابراهیم یزدی ،رهبر نهضت آزادی ،یک گروه مخالف ایرانی تحلیل می کند:"دولت جدید در ایران راه و روشی نظامی تر و جنگ جویانه تر دارد.".■ مترجم : هلیا جوانشیر