دیروز عصر با یک شهروند بهایی ایرانی در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران صحبت میکردیم. ایشان اهل استان فارس بودند و به شدت از وضعیت بهاییان در ایران شکایت میکردند. حق هم داشتند و طبیعتا بنده ضمن اظهار همدردی با وی خواستار حمایت همه جانیه از جامعه بهاییان در مقابل دولت ج.ا.ایران کردم.

راستش هم این است که در ایران به جز حامیان و وابستگان دولتی اکثریت مردم ایران فارغ از نژاد و مذهب زیر ظلم و ستم ملی قرار دارند.

پس از دوران قاجار تا به امروز ملل و اقلیت های غیر فارس در ظلم مضاعف قرار دارند که پس از انقلاب ۱۳۵۷، اقلیت های غیر شیعه نیز به این لیست اضافه شده اند.

وقتی در بخش دیگری از صحبت بنده به حقوق ملی و انسانی ترکها، عربها، بلوچها و سایر ملل در ایران اشاره کردم ایشان گفتند من اهل سیاست نیستم و زیاد وارد این مباحث نمیشوم اما مهم آن است که ما همه ایرانی و ملت واحد هستیم.

حتی به زعم ایشان در ایران عرب و ترک نداریم بلکه عرب زبان و آذری زبان داریم و باقی قضایا…طبعا این صحبت از کسی که تحت ظلم و ستم ملی قرار گرفته و طعم تلخ تبعیض را چشیده هم موجب شگفتی است و هم موجب تاسف.

در ادامه صحبتها این دوست غیر سیاسی ما حتی از برگزاری سران سه کشور ایران، روسیه و ترکیه در تبریز نیز ناراحت بودند و آن را موجب ضعف ملی ایران میدانستند. به وی گفتم در ترکیه و روسیه نیز تمامی اجلاسها در آنکارا و مسکو برگزار نمیشود و شهرهایی مانند استانبول و سوچی میزبان خیلی از نشست های بین المللی میشود.

گفتند این مورد فرق میکند. گفتم چه فرقی؟ فرمودند آخه چیزی نشده پان ترکیست ها از حضور رییس جمهور ترکیه در تبریز اظهار شادی و شعف میکنند!!! میتوانستند به جای تبریز، اصفهان انتخاب کنند که این و حدیث ها نیز نباشد!!! گفتم اگر شما سیاسی بودید چی میشد. البته ایشان از حضور اردوغان در تبریز ناراحت بودند نه پوتین و روحانی !!!

خلاصه کلام این فرد غیرسیاسی؛ حقوق بشر در ایران را فقط حمایت از حقوق غیر مسلمانان و غیر شیعیان میدانستد و بس. حتی به صورت ضمنی مطالبات ملی غیر فارس زبانان را بازی احتمالی رژیم میدانستند.

وقتی به ایشان گفتم همانطور که شما حقوق ما را به رسمیت نمیشناسید ما نیز متقابلا باور شما یک باور با منشا خارجی با اهداف سیاسی بیان کنیم (البته این برای مثال بود و اصلا آن را قبول ندارم)آن موقع چگونه فکر میکنید؟ ایشان گفتند، این که حرف آیت الله ها است و شما نیز حرفهای آنها را تکرار میکنید.

گفتم آفرین بر شما نباید بازیچه کسی شد و فکر مستقلی بر مبنای حقوق انسانی داشت. شما نیز حرفهای پان ایرانیست ها و رژیم را تکرار نفرمایید که سخت موجب رنجش ما را فراهم میسازید. برای ایشان آن داستان مشهور نصیحت پدر به فرزندان (چند چوب را یکجا نمیتوان شکست) را بازگو کردم.

لازم به ذکر است، چه ایشان و چه بنده نماینده گروه و یا جمیت خاصی نبودیم و بنده با اجازه ایشان بدون ذکر نام خلاصه صحبتها را منتشر نمودم.

۰۷ شهریور ۱۳۹۷