یورو نیوز: ترک زبانان مسلمان، اویغورها و قزاق ها اقلیت های تحت فشار و سرکوب دولت پکن هستند که برای دست کشیدن از اعتقادات مذهبی و وابستگی های آیینی و فرهنگی خود به طور مدام از این اردوگاه به اردوگاهی دیگر منتقل می شوند.

روزنامه لوموند با انتشار گزارشی در خصوص رفتار پکن با این دسته از اقلیت های ساکن چین به بازتاب سخنان تعدادی از افراد گریخته از اردوگاه های بازپروری در چین پراخته است.

در بخشی از این گزارش قزاق های گریخته از چین در ساختمان موسسه ای در آلماتی به تصویر کشیده شده اند که برخی از آنها عکس هایی از نزدیکان مفقود شده خود در چین را در دست دارند.

یکی از آنها به توصیف آوارگی و سرگردانی هام مدام در اردوگاه های بازپروری چین اشاره و تاکید می کند که برای آخرین بار آنها را در دسته های پانصد نفری، دو به دو سوار بر اتوبوسی کرده و به ارودگاهی نو و تازه تاسیس منتقل کردند.

اورینبک کوکسبک، ۳۸ سال دارد و اوایل سال جاری میلادی دست کم ۱۲۵ روز تحت بازداشت در ارودگاه های مرزی در چین قرار داشته است.

او می گوید: «مدام از این ارودگاه به اردوگاهی دیگر منتقل می شدیم. برخی از آنها ساختمان هایی نو و تازه ساز داشتند و برخی دیگر نیمه تمام بودند. حدود سه هزار نفر در اردوگاه حضور داشتند که بسیاری مثل من قزاق بودند و در چین به دنیا آمده بودند. به ما مرتب گوشزد می شد که نباید ملیت خود را عوض کنیم. برخی از افراد از ابزارهای ارتباطی نظیر واتس‌اپ استفاده می کردند و برخی نیز "السلام و علیکم" ورد زبانشان بود.»

این فرد قزاق گریخته از اردوگاه های بازپروری چین که به سختی با زبان ماندارین ارتباط برقرار می کند، می گوید وی و دیگر افراد تحت نظر در اردوگاه را ملزم به فراگیری و حفظ سه سرود کرده بودند: یکی از آنها سرود ملی چین بود و دو دیگر سرودهای معروف مائویستی «شرق سرخ است» و «بدون حزب کمونیست چین جدیدی وجود نخواهد داشت».

افراد تحت حبس در اردوگاه در صورت عدم فراگیری این سرودها از سوی بازجوها مورد مواخذه قرار می گیرند و مجازات پنج سال بازداشت برای آنها در نظر گرفته می شود؛ نوعی بازداشت در بازداشت.

اورینبک می گوید شش بار برای تنبیه به سیاه چال فرستاده شده و هر بار به مدت بیست و چهار ساعت بدون آب و تنها با یک تکه نان در آنجا مجازات شده است.

او و سه تن دیگر از فراریان از اردوگاه های بازپروری چین که خبرنگار روزنامه لوموند در آلماتی یا استانبول با آنها ملاقات کرده بخشی از نادر شاهدان برنامه حبس و بازپروری اقلیت های نژادی و مذهبی در سین‌کیانگ، ناحیه خودمختار در شمال غرب این کشور هستند که به افشای گوشه ای از رفتارهای غیر انسانی و خارج از عرف حقوق مدنی مقامات پکن پرداخته اند.

اویغورها با جمعیت یازده میلیون نفری بخش بزرگی از ساکنان استان سین‌ کیانگ را تشکیل می دهند. دیده‌بان حقوق بشر به تازگی با انتشار گزارشی ضمن اشاره به پایمال شدن حقوق اساسی این اقلیت دینی - زبانی و سرکوب شدید آنها در استان سین کیانگ، پکن را به بازداشت‌های خودسرانه، محدودیت در انجام تکالیف دینی و همچنین «دین‌زدایی اجباری سیاسی» متهم کرده است.