گوناز تی وی: پرفورمنس آرت اعتراضی «کابوسمان پابرجاست» توسط «مصطفی پروین» هنرمند و فعال ملی مدنی آذربایجان در اردبیل به اجرا درآمد.

«مصطفی پروین» هنرمند حیطه تجسمی و مفهومی است. این پرفورمر اردبیلی «کابوسمان پابرجاست» را در ۱۵ اردیبهشت‌ماه ۹۸، در حضور جمعی از مخاطبان شهر اردبیل بصورت زنده اجرا کرده است.

این اجرا در فضایی اتفاق می افتد که سالن اجرا به محوطه داخل منزل هنرمند تبدیل شده است. این فضا با هماهنگی ترکیب عناصر و نشانه ها، صحنه پردازی زبر و خشن و خلق فضای تیره و تار، همچون کنش آثار نقاشی های خود هنرمند، اتمسفر زمانه را متبادر کرده و به شدت بیانگراست.

علاوه بر پرفورمر اصلی، در قسمت راست نمای فیلم فیگوری از یک پلیس سیاهپوش به عنوان نمادی از نهادهای قدرتی سلطه و سرکوب واقع شده که در طول مدت، نظاره گر اجرا و مخاطبان می باشد.

تمامی مدیوم های حاضر در اجرا می کوشند تا خشونت های آشکار و پنهان را از زوایای مختلف مورد واکاوی قرار داده و به نمایش بگذارند. این هنرمند معاصر تماماً در طول اجرا از بدنش به عنوان ضامن واقعیت برای انتقال مفاهیم، روایتی مفهومی از خشونت ها و نارضایتی های اجتماعی-سیاسی جامعه امروز را بازگو می کند.

او با قرار گرفتن در یک وضعیت خطرناک، با رادیکالیزه کردن بدن خود دست به انجام کارهایی چون خودسوزیش با سیگار، دریدن صورت و سینه اش به وسیله چاقو، مجروح سازی خود به وسیله آلاتی نظیر ظرف شیشه ای، آینه دیواری و باتوم نظامی، تازیانه زنی ها و در آخر با سرازیر کردن مایع اشتعالزا بر تن، اقدام به آتش کشیدن خود می کند و به موجب آن با آسیب پذیری مستقیم، شکاف هایی در نواحی سر، صورت و سینه اش و سوختگی (درجه۲) در بخش هایی از سینه، شانه، گردن و دست چپ او ظاهر و نمایان می باشد.

(کابوسمان پابرجاست) به یک معنی ادامه کارهایی است که در پرسش از خشونت انجام شده اند، علاوه بر آثار هنری مثل (شلیک) کریس بردن، (ریتم صفر) مارینا آبراموویچ یا (به یک عراقی شلیک کنید) وفا بلال که به فهم این کار کمک می کنند، یک تحقیق علمی معروفی هم بوده که در فضای بعد جنگ جهانی دوم توسط یک روانشناس اجتماعی آمریکایی به نام استنلی میلگرام انجام شده است.

مصطفی پروین بعد از اجرا در گفتگویی که با مخاطبانش داشته ضمن معرفی پرفورمنس آرت به عنوان یکی از وسیله بیانی خود، «اعتراض و نافرمانی» را حق و وظیفه هر شهروند مسئول در مواجهه با قوانین و سیاستهای ناعادلانه می داند و تم اصلی این کار را با مدنظر قرار دادن مطالبات حقوق بشری، اعتراض خود را نسبت به تداوم نقض حقوق بشر در ایران، بدین شکل ابراز می کند.

اثر او با ارجاعات اجتماعی-سیاسی و حتی روانشناختی درخور توجه بوده و به لحاظ فیزیکی و حسی، آشکار و پرمخاطره می باشد. او همچنین توانسته با قهری هنرمندانه بر مستندسازی کنش های میان بدن خود با فضای بی رحم دنیای بیرون (وضعیت کلی زمانه اش)، شکل بدیعی از شدت و خشونت را القا کرده و به مخاطبانش هشدار دهد.

این هنرمد آذربایجانی علیرغم لغو مجوز نمایشگاه نقاشی اش توسط نیروهای امنیتی ایران در سالهای گذشته؛ پیشتر نیز در آذرماه ۹۷ نمایشگاهی با عنوان (اوین) در منزل شخصی خود و در حمایت از زندانیان سیاسی دایر کرده بود.

گوناز تی وی

SH.A