این کارگران آزربایجانی چندین ماه است به «پایین بودن حقوق شان، وضعیت نامناسب کاری و تبعیضات صورت گرفته بر علیه آنان در مقایسه با کارگران معدن مس کرمان» اعتراض دارند و خواستار اجرای طرح همسان‌سازی حقوقشان با کارگران رسمی و کارگران معادن سایر استانها هستند. آنها همچنین خواسته‌های دیگری از جمله اجرای کامل و صحیح طبقه‌بندی مشاغل دارند.

کارگران همچنین خواهان آزادی همکارانشان هستند که طی روزهای گذشته توسط نیروهای سرکوبگر ایران بازداشت شده اند. ماموران امنیتی ایران طی روزهای گذشته ۷ نفر از نمایندگان کارگران به اسامی «ولی‌الله محمودی، ارشد کاظمپور، جعفر عباسپور، مهرداد منفرد، خدایی، سعید جباریان و فرزاد زالی‌زاده» را همراه با خشونت بازداشت کرده اند.

دیروز جمعه «سعید جباریان» یکی از کارگران بازداشت شده آزاد شده و از سرنوشت ۶ کارگر بازداشت شده دیگر خبری در دست نیست. گفته می شود این کارگران به زندان اهر منتقل شده‌اند.

شمار زیادی از ماموران امنیتی ایران برای سرکوب اعتراضات این کارگران آزربایجانی در مجتمع مس سونگون مستقر شده اند. روز پنجشنبه نیز ۱۶ تیرماه ۱۴۰۱، در سومین روز اعتصاب کارگران، ماموران امنیتی ایران به کارگران معترض آزربایجانی هجوم بردند اما کارگران همچنان به تحصن خود ادامه می دهند.

در یکی از ویدیوهای منتشر شده، مسئولان دولتی ایران با حضور در میان کارگران از آنها می خواهند به تحصن شان پایان دهند اما کارگران آزربایجانی در پاسخ، جمله معروف «اؤلدو وار، دؤندو یوخ»(مرگ هست، بازگشت نیست) را تکرار می کنند.

آخرین بار در آذرماه ۱۴۰۰  بیش از  ۲ هزار نفر از کارگران شرکت‌های پیمانکاری شاغل در مجتمع مس سونگون ورزقان، بیش از یک هفته دست به اعتصاب زده بودند و شعارهای «بیر یئمه ریک، ایشمه ریک، عدالتی ایسته ریک» «نه شرقی، نه غربی، کرمان سونگون نه فرقی؟» سر داده بودند.

پس از این اعتصابات، ابراهیم رئیسی و مدیر عامل مس سونگون وعده هایی مبنی بر اجرای طرح همسان سازی حقوق‌ کارگان داده بودند اماعلیرغم این وعده ها تاکنون مدیریت مجتمع و شرکت‌های پیمانکاری خواسته‌های این کارگران را اجرا نکرده‌اند.

معدن مس سونگون ورزقان آزربایجان «بزرگترین معدن مس خاورمیانه» است و ۶۰ درصد مس تولیدی ایران از ذخایر این معدن عظیم آزربایجان تامین می شود. اما در نتیجه سیاست های تبعیض آمیز حکومت ایران، مردم آزربایجان جنوبی سودی از این معدن نمی برند و با انتقال خام مواد معدنی آن به کرمان، سود این معدن عظیم به جیب مردم فارس این مناطق سرازیر می شود. مردم تورک منطقه نیز با فقر، بیکاری و مهاجرت دست به گریبانند.

در خردادماه ۱۴۰۰ پورمحمدی استاندار وقت آزربایجان‌شرقی در اعتراف به تاراج معدن مس سونگون آزربایجان توسط حکومت فارس‌گرای ایران گفته بود: «هر روز به میزان ۵۰ میلیارد تومان کنسانتره مس از مس‌سونگون ورزقان به کرمان می‌رود اگر همین پول در خود استان بماند اینجا بهشت می‌شود.»

گونازتی‌وی

SH.A