İyrənc siyasət Və ya çin olası arzular ATƏT-in Minsk qrupunun həmsədrləri amerikalı Metyu Brayza, fransalı Bernar Fasye və rusiyalı Yuri Merzlyakov yenə də bəyanat yayıblar. Həmin bəyanatda bildirilir: "Bu son dərəcə mühüm məqamda həmsədrlər bütün tərəfləri həm danışıqlar masasında, həm də bəyanatlarında maksimalist təşəbbüslər səsləndirməkdən çəkinməyə çağırırlar. Arzu Şirinova Tərəfləri hərbi ritorika dili ilə danışmamağa çağırırıq, çünki biz Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin sülh yolu ilə həlli üzərində çalışırıq". Həmsədrlər hər zaman olduğu kimi yenə də vurğulayıblar ki, Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin hərbi həll yolu mövcud deyil: "Buna görə də hər iki prezidentin Sankt-Peterburq görüşü zamanı ATƏT-in Minsk qrupu çərçivəsində aparılan danışıqların davamı üçün tərəfləri ruhlandırmağa çağırmalarını istəyirik". Həmsədrlərin bu fikirlərinə diqqət yetirin: "Tərəfləri hərbi ritorika dili ilə danışmamağa çağırırıq, çünki biz Dağlıq Qarabağ münaqişəsinin sülh yolu ilə həlli üzərində çalışırıq". Onlara deyən gərək, Azərbaycan xalqı daha neçə illər dözməli və gözləməlidir ki, həmsədrlər nəzərdə tutduqları sülh danışıqlarını nəhayət, sona çatdırsınlar? Bu danışıqların sonu görünmədiyi və həmsədrlərin də özlərinin bildiyi bir həqiqət-işğal altında olan torpaqlar yalnız güc yoluyla qaytarıla bilər-ortada olduğu halda, nədən Metyu Brayza, Bernar Fasye və Yuri Merzlyakov tərəfləri "hərbi ritorika ilə danışmamağa" çağırırlar? Yetməzmi, həmsədrlərin Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ətrafında şou yaradıb, Azərbaycan xalqını yalanlanrına inandırmaq cəhddindən usanmadıqları? Bu gün Azərbaycanda körpə uşağa da bəllidir ki, ATƏT-in Minsk qrupunun həmsədrləri ölkəmizin maraqları, daha doğrusu haqq-ədalət naminə nələrisə bəyan etməkdən və bu sahədə real iş görməkdən çox uzaqdırlar. Belə isə nədən Azərbaycan dövləti işğal altında olan torpaqlarını güc yolula qaytarmaqdan vaz keçməli, qaçqın və məcburi köçkünlərin öz doğma yurdlarına qayıtmaları istiqamətində addımlar atmamalıdır? Görün vəziyyət hansı həddə gəlib çatıb ki, ATƏT Parlament Assambleyasının məruzəçisi, isveçli Qoran Lenmarker də Dağlıq Qarabağla bağlı Minsk qrupu həmsədrlərinin hazırkı səylərinə şübhə ilə yanaşır və birmənalı olaraq bildirir: "Mən Azərbaycandakı seçkilərə qədər Dağlıq Qarabağ münaqişəsi ilə bağlı heç bir yenilik gözləmirəm. Nizamnaməyə dair razılıq yalnız seçkilərdən sonra əldə oluna bilər və tərəflərə seçkinin sonunu gözləməyi tövsiyə edirəm". O zaman müxtəlif səviyyələrdə görüşlər, həmsədrlərin səfərləri kimə lazımdır? Yoxsa ermənilərin "sülhpərvər" imiclərini yaratmaq istəyənlər yeni üsullar üzərində işləməyə başlayıblar? Bəyanat müəlliflərindən biri-amerikalı həmsədr Metyu Brayzanın Ağdamın işğalının 15-ci ildönümü ilə bağlı söylədiklərinə diqqət yetirin: "Ağdamda gördüklərim məni dəhşətə gətirdi. Böyük bir şəhər xarabazarlığa çevrilmişdi. Mən özüm polyakam. Ağdamın işğalı mənə ikinci dünya müharibəsindən sonra Varşavanın düşdüyü aqibəti xatırlatdı. O zaman faşistlər Varşavanı darmadağın etmişdilər". Bu sözlərin müəllifinin cəsarəti çatmır ki, bircə dəfə də olsun Ermənistan dövlətini işğalçı adlandırıb, haqqın kimin tərəfində olduğunu bildirsin. İndi deyə bilərsiniz ki, bu bir siyasətdir və Metyu Brayza bu çərçivədən kənar, yəni təmsil etdiyi ölkəsinin maraqları ziddinə danışa bilməz. Məni qınamayın, artıq mən siyasətə iyrənc bir şey kimi baxıram. Çünki doğru yalana, mərd namərdə, haqlı haqsıza qurban verilirsə və bunun adını "siyasət" deyə çağırırlarsa, bu, bizə lazımdırmı? xxx Mətbuatda iyun ayı ərzində daşınmaz əmlak bazarında qiymətlərlə bağlı bəzi məlumatlar yer alıb. Bildirilir ki, əvvəlki aylarda olduğu kimi iyun ayında da boş torpaq sahələrinə təlabat böyükdür. Elə buna görə də gündən-günə boş torpaqların qiyməti qalxmaqdadır. Bakı şəhərində isə Nərimanov rayonu torpağın bahalaşmasına görə yenə də birincilik təşkil edir. Burada artım super həddə çatıb. Yəni Nərimanovda torpağın 1 sotu 257 min dolları ötüb. Yəqin ki, bu məlumatı oxuyan hər kəsin beynindən bu fikirlər keçir-görəsən 1 sot üçün belə məbləği kim verir? Təbii ki, əməkhaqqı 200 və yaxud 500 manat olanlar bu qədər pulu verib 1 sot torpaq ala bilməzlər. Məlum məsələdir ki, belə məbləği kimlər verə bilər. Mən başqa şey düşünürəm. Daha doğrusu başqa şey arzulayıram. Bəlkə də bunu sadəlövcəsinə arzu kimi qəbul edəcəksiniz, ancaq fərq etməz. Arzum budur ki, Dağlıq Qarabağ və işğal altında olan daha yeddi rayonu azad edək. Onsuz da paytaxtın köçürülməsi məsələsi gündəmdədir. Elə bunu nəzərə alıb hakimiyyət paytaxtı Xankəndinə (Dağlıq Qarabağın digər ərazisi də ola bilər) köçürsün. O zaman bilirsiniz nələr baş verəcək? Həmin ərazidə torpağın sotu nəinki 257 min dollara, ondan da yüksək məbləğə satılacaq. Yeni paytaxtda imkanı olmayanlar yaşamasalar da olar, təki işğaldan qurtulaq. Yaxşı arzudur elə deyilmi? xalqcebhesi