TÜRK YAĞIDAN ÜZR İSTƏMƏZ! Xalq şairi Zəlimxan Yaqub son günlər Türkiyədə “ermənilərdən üzr üstəyirik” kampaniyasına öz kəskin etirazını bildirib. Xalq şairi bu məsələyə həsr etdiyi yeni şeirini lent.az-a təqdim edib. Türk yağıdan üzr istəməz Hardan çıxdı bu bəd xəbər Türk yağıdan üzr istəməz. Dağılar kənd, batar şəhər Türk yağıdan üzr istəməz. Düzü tərsə yazanlar var, Doğru yoldan azanlar var, Türkə quyu qazanlar var, Türk yağıdan üzr istəməz. Haqqı nahaq yazanlar var, Səfimizi pozanlar var. Qır qaynadan qazanlar var, Türk yağıdan üzr istəməz. Birləşdirər bölgələri, Nurlandırar kölgələri. Qılınc çəkər bilgələri, Türk yağıdan üzr istəməz. Ata çoşqun, ana dolu, Qeyrət axıb qana dolu. Baş qaldırar Anadolu Türk yağıdan üzr istəməz. Sınmaz, görsə sınaq qala, Qıymaz bizə qınaq qala, Silkələnər Çanaqqala, Türk yağıdan üzr istəməz. Oğuz olar, qopuz olar, Qopuz dönüb toppuz olar, Biri doxsan doqquz olar, Türk yağıdan üzr istəməz. İstər ala, sata türkü, Tapar hərdən xata türkü, Min-min olar Atatürkü, Türk yağıdan üzr istəməz. Yaxşı bilir doğu batı, Hardan gəlib türkün zatı Əldən verməz ehtiyatı, Türk yağıdan üzr istəməz. Tilovudu, qarmağıdı, Şər yoluna varmağıdı, Barmaq iblis barmağıdı, Türk yağıdan üzr istəməz. Əldən əyri, ağıldan çaş, Şeytanındı atılan daş, Dünya alt-üst olar, qardaş, Türk yağıdan üzr istəməz. Şəhid ruhu, şəhid canı, Şəhid bəyi, şəhid xanı, Sel-sel olar şəhid qanı, Türk yağıdan üzr istəməz. Məzar olar, beşik olar, Səngər olar, keşik olar, Bağrı deşik-deşik olar, Türk yağıdan üzr istəməz. Dağ uçar, dərə tökülər, Şər suyu şərə tökülər, Göy qopar yerə tökülər Türk yağıdan üzr istəməz. Axtarın, tapın zatını, Öyrənin yeddi qatını, Varaqlayın həyatını Türk yağıdan üzr istəməz. Dünya boyda həqiqətdi, Tanrı payı bir millətdi. Basılmazlıq, qətiyyətdi, Türk yağıdan üzr istəməz. Nə köhləni, nə nalı var, Qana batmış bir halı var. Külə dönmüş Xocalı var, Türk yağıdan üzr istəməz. Ey yağıdan üzr istəyən, Ərzurumda, Qarsda, Vanda, Qarabağda Naxçıvanda, Lənkəranda, İrəvanda Şəhid qanı göl-göl olan, Hər bir yurdda, hər bir yanda, Qanadları sındırılan, Körpələrdən üzr istə! Beli sınan, tağı çökən, Körpülərdən üzr istə!!! Gözü yolda ər gözləyən, Sonalardan üzr istə! Oğlu ölən, odu sönən, Analardan üzr istə! Şəhid olan hər kişidən, Hər qadından üzr istə! Süngülərin ucundakı Qundaqların, bələklərin Fəryadından üzr istə! Əgər qanın təmizdirsə, Get evində öz anandan, Arvadından üzr istə!!! Bu torpağın hər qarışı, Sakaryadı, Malazgirtdi. Hər qalası bir ordudu, Hər qayası bir igiddi, Əyil türkün torpağına, O torpaqdan üzr istə! Türkün ana dövlətinə Dalğa-dalğa işıq verən Min illərdi sönməz olan Gur ocaqdan üzr istə! “Şühəda gövdəsi bir baxsana dağlar, daşlar. O rükü olmasa Dünyada əyilməz başlar. Vurulub tərtəmiz alnından uzanmış yatıyor. Bir hilal uğruna, Ya Rəbb Nə Günəşlər baxıyor!" * Öp bu şerin ər sətrini, Hər varaqdan üzr istə! Əyil Türkün bayrağına, İstiqlalla bütünləşən Ay-Ulduzla Vətənləşən O bayraqdan üzr istə!!! O torpaqdan üzr üstə!!! 22.12.2008 * Şeir parçası Məhəmməd Akif Ərsoyun “Çanaqqala şəhidləri” şeirindəndir.