GünAz TV: Orta Şərqdə baş verənlərdən İran hakimiyyəti də rahatsızdır. Odur ki, ölkə daxilində fəaliyyət göstərən müxalifətə qarşı təzyiqlər artırır, onları «Amerika kəşfiyyat orqanlarının tapşırığını yerinə yetirməkdə» suçlayır.

2009-cu ilin prezident seçkisindən sonrakı müxalifət liderlərinin saxlanıldığı yer hələ də bəlli deyil. Hüquq müdafiəçilərinin bildirdiyinə görə, Mirhüseyn Musəvi və Mehdi Kərrubi yaşadıqları evdən ev dustaqlığından azad edilərək, başqa yerə köçürülübər. Onlar qarşı ittihamı hakimiyyəti ciddi-cəhdlə gizli saxlamağa çalışır. M.Kərrubinin qonşuları hüquq müdafiəçilərinə evinin boş olduğunu söyləyiblər. M.Musəvinin qızları və başqa müşahidəçilər də oxşar məlumat veriblər.

Bundan başqa Tehran rəsmiləri ABŞ-ı (Amerika Birləşmiş Ştatları) da qınamaqda və ya tənqid etməkdədirlər.

«Fars» xəbər agetliyinin məlumatına əsasən, İranın xarici işlər naziri Əliəkbər Salehi deyib ki, bölgədə yaşanan son hadisələrdən istiəfadə edərək, həmn əraziyə «əsgər yeritmək niyyətindədir». Onun sözlərinə görə, ABŞ BMT (Birləşmiş Millətlər Təşkilatı) Təhlükəsizlik Şurasının «arxasında gizlənməyə çalışır, ancaq bu qurum onların oyunlarına girmir».

Tehran hakimiyyəti Amerikanın ittiham etdiyi bir vaxtda Qəzza zolağındakı qüvvələri  İranın silahlandırdığına dair xəbərlər də yayılıb.

«MIGnews»-un məlumatına əsasən, Hüsnü Mübarək devrildikdən sonra Misirdəki qarşıqlıqdan yararlanan, İslam Respublikası (İslam Cümhuriyyəti) Sinay yarımadasında qaçaqmalçı dəstələri gücləndirməyə cəhd göstərir.

İsrail xüsusi qurumlarından alınmış xəbərlərə görə, İran Qəzza zolağına çoxlu sayda müasir silah-sursat göndərmək üçün bu yarımadada qaçaqmalçıların yeni quruluşlarını yaradır.

«Misirdəki mövcud anarxiayadan yararlanaraq, İran qəzza zolağında mövqeyini

Gücləndirmək istəyir. Onlar qaçaqmaçıların quruluşunu modernləşdirir, bununla da Sinay və Qəzzada mövcujdluqlarını möhkəmləndiməyə cəhd göstərirlər»-deyə, İsrail Müdafiə Nazirliyinin yüksək rütbəli təmsilçisi bildirib.

Mənbə qeyd edib ki, Hüsnü Mübarək devrilənədək də Qəzzaya qaçaq yolla, yeralltı tunellə vasitəsi ilə  silah daşınırdı. Onda misirli polislər və təhlükəsizlik qurumlarını məmurları bunun qarşısını alırdılar. İran silahlarının «Həmas»a çatdıran qaçaqmalçı yolllardan biri belədir – İrandan Sudana göndərilir, orada yük maşınlarına boşaldırlaraq, Misirə Qəzzar zolağının sərhədindək daşınır. Həmin silah-sursat «Fialdelfiya dəhlizi»Nin yanındakı yüzlərlə tuneldən biri ilə Qəzzaya yola salınır.

Bundan başqa Sinayın yəhudi dövlətinə hücum edilməsi üçün savaş meydanına çevriləcəyindən İsrail hakimiyyəti etiyatlanır.

Xatırladaq ki, bu yarımada İsrail və Fələstinlə Misirin sərhədindədir.

Bəzi mütəxəssislər hesab edir ki, 1979-cu ilin fevralında İrandakı inqilab zamanı siyasi səhnədki bütün qüvvələr Məhəmmədrza şahın hakimiyyətdən getməsi üçün qüvvələrini birləşdirdi. Ancaq sonradan hakimiyyət «islamçıların» əlinə keçdi. Bu baxımdan Misirdə də az qala 90 illik tarixə malik olan «Müsəlman qardaşları»nın Hüsnü Mübarək devrilənədək və devriləndən sonra verdiyi – «biz siyasi hakimiyyət istəmirik» bəyanatın sadəcə, söz olacağından ehtiyat edənlər də var. Onların nəzərincə, «Müsəlman qardaşları» perspektivdə «İrandakı hakimiyyətə oxşaya bilər».

«MIGnews»-un məlumatına bildirilib ki, bu təşiklat Misirdə ən güclü siyasi qurumdur. O, yalnız cihadçılar və «əl-Qaidə» tərəfindən deyil, «İran ayətullahları» tərəfindən də dəstəklənir.

Bu özünü ABŞ-ın Qahirədəki səfirliyinin Vaşinqtona yolladığı gizli teleqramda təsdiqin tapıb. Səfirlik amerikalı komandan, general Petreusla  Misir kəşifiyyatının o vaxtkı şefi Ömər Süleyman arasında 2010-cu il iyunun 29-da keçirilmiş görüşdə  buna toxunuluduğunu vurğulayıb. Həmin görüşdə misirli general konkret olaraq, «İran təhlükəsindən danışıb».

«Həmas» və «Hizbullah»ın peyklərindən yararlanmardan tutmuş, «Müsəlman qardaşlarını» dəstəkləməyə qədər İran Misirin daxili işlərinə qarışır. İranın «Müsəlman qardaşları»nı dəstəkləməyi dayandıracağına biz yalnız ümid edə bilərik»-deyə, generral Süleyman bildirmişdi. 

Bununla belə Hüsnü Mübarək devrildikdən sonra ABŞ prezidenti Barak Obama bu qurumu «qununi oyunçu» olaraq, «Misir demokratiyasının» cənəgəlliyində doğulan körpə kimi qəbul edir. 

«Wikileaks»-in yaydığı başqa bir məlumata əsasən, Əbu-Dabi əmirliyinin şahzadəsi Məhəmməd bin-Zayad əl-Nahyan amerikalı mütəxəssislərə «əks terrorçuluq»la bağlı xəbərdarlıq edərək, «Müsəlman qardaşları» kimi yaxşı təşkilatlanmış bir qurumun dövltə orqanlarına seçkidə iştirakının təhlükəli» olduğunu bildirib. 

Misir prezidenti Hüsnü Mübarək hakimiyyətinə  müxalif olan 12 partiya birgə bəyanat yayaraq, İran İslam Respublikasının (Cümhuriyyəti)rəhbərliyini ittiham edib.

Bəyanatda bildirilirdi ki, İran hakimiyyəti öz zahirini bəzəmək üçün islamdan sui-istifadə edir: “İran hakimiyəti Misir ordusunu xalqla üz-üzə qoymağa, Misirdə fitnə-fəsad yaymağa  etməyə çalışır. Biz «Təhrir» meydanında toplaşan gənclərdən və digər aksiyaçılardan tələb edirik ki, əcnəbilərin yaydığı qərəzli şayiələrə aldanıb, evlərinə qayıtmasınlar. Onlar əcnəbilərin müəyyən məqsəd güdən hədəf və proqramlarına qarşı çıxmalıdır”.

Misirin daxili işlərinə İranın qarışmasını məhkum edən birgə bəyanatı Əlcil, Yaşıllar, Azad Respublika, Demokrat, Sabah, İttifaq, Mühafizəkarlar, Sosialist Ərəb Misir, Azad İnsanlar, Misir Gəncləri, Millət və Sülh partiyaları imzalayıb.

Fevralın 4-də Tehran cümə namazına rəhbərlik edən İranın dini rəhbəri Əli Xamneyi Tunis və Misir olaylarından danışmışdı: “Tunis, Misirdə baş verən hadisələr İran xalqı üçün xüsusi məna daşıyır. Bu, İrandakı inqilabla başlanan islami oyanışdır. Tunis və Misirdə baş verən olaylar həqiqi mənada bir zəlzələdir. Daha doğrusu, baş verənlər İran xalqının səsinin inikasıdır”.

Misirdə ən güclü islamçı qruplardan sayılan “Müsəlman qardaşlar”ın rəhbəri Məhəmməd Bədi isə həmin gün Xamneyinin dediklərinə reaksiya vermişdi: “Cənab Xamneyi bilməlidir ki, Misir xalqının inqilabı islami yox, xalq inqilabıdır. Çünki bu inqilabda və etiraz aksiyalarında müsəlman əhali ilə yanaşı, ölkə əhalisinin digər təbəqə və zümrələri, o cümlədən xristianlar da fəal iştirak edirlər”.

Keçmiş SSRİ (Şurəvi) liderləri sosializmin «tam və qəti qələbəsindən» danışardı. Tam qələbə dedikdə bir ölkə daxilində sovetləşmə (bu kolxozlaşmadan sonra Stalin tərəfindən elan edildi), qəti qələbə isə dünyada sosialsit dövlətlərinin yaranması (ikinci dünya savaşı başa çatdıqdan sonra bunu bəyan etdilər) nəzərdə tutlurdu. Buna oxşar məsələni, ayətullah Xomeyninin «İslam inqilabı doktrinasına» əsasən, müsəlman dövlətlərində islam inqilablarının baş tutmasını Tehran hakimiyyəti də arzulayır. O, buna 32 ildir nail ola bilmir. Bu baxımdan «Müsəlman qardaşları»nın da Tehran hakimiyyəti kimi iqtidarı ələ keçirməsini çox istəyərdi. Ancaq onun buna çətin gücü çatsın, çünki ötən illər ərzində İran İslam Respublikası özünü daha çox pozucu və islam dövlətlərinin daxili işinə qarışan bir rejim olaraq, göstərib, lap elə keçmiş sovetlər təki…

Sədrəddin Soltan