Elçibəy qəzetçilərin gözündə Bahəddin Həziyev: "Elçibəy tarixi proseslərə təsir etmək gücündə olan bir siyasətçiydi" İradə Tuncay: "Əbülfəz bəy bizdən biri olan və bizə bənzəməyən insan idi" Akif Aşırlı: "Əbülfəz Elçibəyi vətənpərvər, millətçi və xalqına sədaqətli bir ziyalı kimi xatırlayıram" Arzu Şirinova: "Elçibəy bizlərə Vətəni, milləti sevmək üçün bir örnək oldu" Tural İyunun 24-də Milli Azadlıq Hərəkatının lideri, eks-prezident Əbülfəz Elçibəyin 70 illik yubileyi qeyd olunacaq. Bu yubiley ərəfəsində media nümayəndələri Azərbaycan tarixində özünəməxsus dəsti- xəttilə seçilən Əbülfəz Elçibəylə bağlı xatirələrini bizimlə bölüşdü. "Bizim yol" qəzetinin baş redaktoru Bahəddin Həziyev bildirdi: "Əbülfəz Elçibəyin azad mətbuata həmişə dəstək verib. Əbülfəz Elçibəyi böyük, ziddiyyətli və faciəli bir şəxsiyyət kimi xatırlayıram. Yəni o, geniş miqyaslı bir şəxsiyyət idi və belə insanlar hər bir xalqın tarixində az-az olur. Elçibəy tarixi proseslərə təsir etmək gücündə olan bir siyasətçi idi. Bəylə bağlı xatirələrimiz çox olub. Bunlardan ən yadda qalanı Xalq Cəbhəsinin dönəmində Məclisdə "Azadlıq" qəzetinə hücum edilərkən baş vermişdi. O zaman qəzetin baş redaktoru mərhum Nəcəf Nəcəfov idi. Həmin dövrdə Xalq Cəbhəsini qəzetdə tənqid etdiyinə görə Nəcəf bəyəittihamlar yağdırırdılar. Məclisdəki çıxışların sonunda Əbülfəz bəy öz sözünü dedi və söylədi ki, "Nəcəf bəy, xahiş edirəm qəzetinizin növbəti sayında mənim karikaturamı verin". Bu çox maraqlı epizod idi. Onun replikası qəzetə qarşı ittihamları bir növ aradan qaldırdı. Bu addım bütövlükdə həm "Azadlıq" qəzetinin, həm də azad mətbuatın müdafiəsi baxımından çox mühüm bir hadisə oldu. Kiçik bir replika o zaman azad yazarlara ən böyük dəstək idi". "Əbülfəz Elçibəyi vətənpərvər, millətçi və xalqına sədaqətli bir ziyalı kimi xatırlayıram"-deyən "Şərq" qəzetinin baş redaktoru Akif Aşırlının fikrincə, onda xüsusi bir insani keyfiyyət vardı ki, bu da, insanların hər birinə çox yüksək qiymət verməsi idi: "Təbii ki, Elçibəy birinci növbədə öz millətinə, türklərə məxsus insanları hörmətlə qəbul edirdi. Əbülfəz bəylə bağlı çoxsaylı xatirlərim var ki, bunları bir-birindən ayıra bilmirəm. Ən yadda qalan xatirəm isə, Əbülfəz Elçibəy Kələkidə olarkən mənim cavan bir jurnalist kimi bu kəndə gedərək oradan hazırladığım reportaj zamanı baş vermişdi. O zaman Bəy Vənənd çayının üstündə yerləşən geoloji kəşfiyyat idarəsidə qərargah qurmuşdu. O qərargahda Əbülfəz bəylə xeyli söhbət edəndən sonra bildirdim ki, Bakıya qayıtmalıyam. Əbülfəz bəy isə həmin vaxt məni buraxmadı və söylədi ki, "Sən çox arıq və cansızsan. Burada bir müddət qalıb dağ yeməklərindən yeyib, Kələkinin qonağı ol". Mən bəyin tələbilə bir həftə kənddə qaldım və Əbülfəz bəylə xeyli söhbətlər etdim". "Ədalət" qəzetinin baş redaktoru İradə Tuncay bildirdi: "Əbülfəz Elçibəy bizdən biri olan və bizə bənzəməyən insan idi. Amma siyasi xadim kimi Əbülfəz bəy uduzdu. Görünür xalq hələ onun boyu üçün yetişməmiş və bu boya hələ çatmamışdı. Ya da ki, o özü hələ bütün bu zamanın əyriliklərini dərk edə bilməmişdi. Mənim onunla şəxsi münasibətlərim olmasa da, onu bir neçə dəfə yaxından görüb maraqlı bir insan kimi müşahidə etmişəm. Əbülfəz bəyi həmişə Azərbaycanın böyük oğlu kimi xatırlayıram". "Əbülfəz Elçibəyi heç zaman yaddan çıxarmamışıq"-söyləyən "Olaylar" İnformasiya Agentliyinin baş direktoru və eyniadlı qəzetin baş redaktoru Yunus Oğuz onunla bağlı xeyli xatirələri olduğunu açıqladı: "Onunla həmişə millətimizin kimliyi, özünüdərki və idarə olunması haqqında uzun-uzadı söhbətlərimiz olub. Məni bu yola döndərməsinə görə Əbülfəz Elçibəyə yalnız minnətdar ola bilərəm. Millətin kimliyini ortaya qoyması və məni də bu istiqamətə yönəltməsini yüksək dəyərləndirirəm. Bəy hər kəsə imkan verir və şərait yaradırdı ki, istədiyi fikri desin. Əbülfəz Elçibəy fikir müxtəlifliyinə böyük önəm verirdi. Amma təəssüf ki, cəmiyyətin əksəriyyəti bu demokratiyanı xaos kimi başa düşdü. Görünür, cəmiyyətin özü hələ yetişməmişdi. Demokratiyanın xaosa çevrilməsi isə son nəticədə üsyanlara və iğtişaşlara səbəb oldu. Nə etmək olar bu da onun taleyi idi". "Xalq Cəbhəsi" qəzetinin redaktoru Arzu Şirinova xatırlatdı ki, Əbülfəz Elçibəyin xeyir-duası ilə işıq üzü görən "Haray" qəzetində əvvəlcə jurnalist, sonra isə baş redaktor kimi fəaliyyət göstərib: "Sonralar müxtəlif mətbuat orqanlarında fəaliyyət göstərdiyim zaman Əbülfəz Elçibəylə təmaslarım olub. Elçibəyin digər siyasətçilərdən bir çox fərqli cəhətləri vardı. O həm də gündəmi dəyişmək, yeni təkliflərlə çıxış etmək, daxili və xarici siyasətdə yenilik etmək bacarığı olan bir siyasətçiydi. Bəlkə də çoxlarının yadındadır, bir dəfə Elçibəy Bakı-Tiflis- Ceyhan neft boru kəməriylə bağlı elə fikir söyləmişdi ki, səhəri bu layihədə maraqlı dövlətlərin Azərbaycanda fəaliyyət göstərən səfirləri Əbülfəz bəyin qəbuluna gəlmişdilər. Elçibəy millətinin maraqlarını hər şeydən uca tuturdu. Mən mübaliğəsiz deyirəm, Elçibəy bizlərə Vətəni, milləti sevmək üçün bir örnək oldu. Yadımdadır, 1999-cu ilin yay ayları idi. Elçibəy qəzetlərə müsahibə verməyi dayandırmışdı. Səbəbi isə bu idi ki, rəsmi olaraq latın qrafikasına keçidlə bağlı fərman verilsə də, hələ də mətbuat sahəsində tətbiq olunmurdu. Mən telefon açıb müsahibə verməsini xahiş edəndə, dedi: "Ancaq bir şərtlə-mənim müsahibəm kiril əlifbasıyla deyil, latın qrafikasıyla verilsin". Razılaşdım. Təxminən iki səhifəlik müsahibə götürdüm. Xudahafizləşib çıxanda gülərək bildirdi ki, sözümüz-sözdü. Bəyin arzusu kimi oldu. Qəzetdə 8-9-cu səhifələrdən başqa qalan səhifələr kirillə çap olunmuşdu. Səhəri Bəy telefon açıb təşəkkürünü bildirdi və dedi: "Çoxlarından fərqli olaraq kişi qızı kimi sözünün üstündə durdun". Elçibəy insanları dəyərləndirməklə yanaşı, bağışlamağı da bacarırdı. Bağışlamaq deyəndə təbii ki, ona olan münasibəti nəzərdə tuturam. Elçibəy mətbuat səhifələrində atılan böhtanları, iftiraları təmkinlə qarşılayar, jurnalistlərə qərəzli, qəzəbli münasibət göstərməzdi. Yenə də onun jurnalistlərə münasibəti ilə bağlı kiçik bir xatirəni yada salım. Mətbuatda imzası tanınan qələm dostlarımdan biri bəlkə də bilməyərəkdən Elçibəylə bağlı həqiqətə uyğun olmayan yazılar yazmışdı. Sonuncu yazısının üstündən bir neçə gün keçməmiş Elçibəylə müsahibə götürməyə gəlmişdi. Həmin vaxt mən də Bəylə müsahibə götürəcəkdim. Həmkarım sonuncu yazısından sonra Elçibəyin onu qəbul edəcəyinə inanmırdı. Ancaq Bəy hər ikimizi qəbul etdi və heç nə olmamış kimi suallarımızı dinləyib cavab verdi. Elçibəy dünyasını dəyişəndən sonra həmin qələm dostum bir həqiqəti də etiraf elədi. Onun dediyinə görə, Elçibəyin xəstə olduğu son aylarda müsahibə götürmək üçün qaldığı bağ evinə yollanır. Burada bir qədər gözləməli olur və deyinir. Bir qədər sonra sistem altından duran Elçibəy jurnalistin könlünü almaq üçün bağçadan dərdiyi qızıl gülləri salfet kağızına bükərək ona uzadır və deyir: "Gülləri bükdüm ki, tikanları əllərini incitməsin". Elçibəy bu cür qəlb sahibi idi. Nə yazıqlar ki, yaxşıların qədrini onları itirəndən sonra bilməyə başlayırıq". www.xalqcebhesi.az